راهنمای سفر به فیلیپین
فیلیپین بیش از هفت هزار جزیره است و همین، هم جذابیتش است هم دشواری‌اش. تالاب‌های فیروزه‌ای میان صخره‌های آهکی پالاوان، شن سفید بوراکای، آبشارها و دسته‌های ساردین سبو و تپه‌های شکلاتی بوهول هر کدام روی جزیره‌ای جدا هستند، و رفتن از یکی به دیگری یعنی پرواز، کشتی و وَن؛ گاهی یک روز کامل. مهم‌ترین توصیه‌ی همه‌ی راهنماها همین است: جزیره‌های کمتری انتخاب کنید و بیشتر بمانید. در عوض قیمت‌ها پایین است، مردم انگلیسی حرف می‌زنند و دریا از بهترین‌های آسیاست. در این راهنما جزیرهها، فصل خشک و فصل توفان، برنامه‌ی ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه، ویزا، جابه‌جایی میان جزیرهها و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به فیلیپین
آذر تا بهمن (دسامبر تا فوریه)
خشک و خنک‌تر (۲۵ تا ۳۰ درجه)؛ بهترین هوا و بالاترین قیمت‌ها، به‌ویژه دور کریسمس و سال نو. جشن سینولوگ سبو در سومین یکشنبه‌ی ژانویه است.
اسفند تا اردیبهشت (مارس تا مه)
خشک و داغ با آرامترین دریا برای قایق‌گردی؛ نوروز در بهترین زمان می‌افتد. هفته‌ی مقدس پیش از عید پاک، همه‌ی کشور در سفر است و بلیت و هتل کمیاب میشود.
خرداد تا آبان (ژوئن تا نوامبر)
فصل باران و توفان‌های استوایی که اوجش ژوئیه تا اکتبر است؛ کشتی‌ها و پروازها لغو می‌شوند و گشت‌های دریایی تعطیل. قیمت‌ها پایین است اما برنامه باید روزهای خالی داشته باشد.
استثنا: سیارگائو
ساحل شرقی الگوی وارونه دارد: مارس تا اکتبر خشک‌تر است و بهترین موج‌ها از سپتامبر تا نوامبر می‌آید.
آب‌وهوای فیلیپین ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در مانیل و وضعیت دریا در جزیره‌های غربی و مرکزی.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۳۰° | خشک؛ عالی |
| فوریه | ۳۱° | خشک؛ عالی |
| مارس | ۳۲° | دریای آرام |
| آوریل | ۳۴° | داغ؛ دریای آرام |
| مه | ۳۴° | داغ‌ترین؛ آغاز رگبارها |
| ژوئن | ۳۳° | آغاز فصل باران |
| ژوئیه | ۳۱° | باران و توفان |
| اوت | ۳۱° | پرباران‌ترین |
| سپتامبر | ۳۱° | توفان |
| اکتبر | ۳۱° | توفان؛ رو به بهبود |
| نوامبر | ۳۱° | آغاز فصل خشک |
| دسامبر | ۳۰° | خشک؛ شلوغ |
مقصدهای اصلی فیلیپین
ال نیدو۳ تا ۴ روز
خلیج باکویت با ده‌ها جزیرهی آهکی، تالاب بزرگ و کوچک و ساحل‌های پنهان؛ با چهار گشت قایقی استاندارد.
کورون۳ روز
دریاچه‌ی زلال کایانگان، تالاب دوقلو و کشتیهای غرق‌شده‌ی جنگ جهانی دوم که از بهترین غواصی‌های آسیاست.
بوراکای۲ تا ۳ روز
چهار کیلومتر شن سفید پودری، غروب با قایق‌های بادبانی و راحت‌ترین جزیره برای استراحت ساحلی.
بوهول۲ تا ۳ روز
بیش از هزار و دویست تپه‌ی مخروطی که در فصل خشک قهوه‌ای می‌شوند، تارسیر (از کوچک‌ترین نخستی‌های دنیا) و ساحل‌های پانگلائو.
سبو۳ روز
دره‌نوردی تا آبشار کاواسان، شنا میان میلیون‌ها ساردین در موآلبوآل و قدیمی‌ترین شهر کشور.
مانیل۱ تا ۲ روز
شهر دیواردار اسپانیایی اینتراموروس، قلعه‌ی سانتیاگو و کلیسای سن آگوستین (میراث جهانی)؛ بیشتر دروازه‌ی ورود است تا مقصد.
باناوه و باتاد۲ تا ۳ روز
شالیزارهای پله‌ای دوهزارساله‌ی مردم ایفوگائو در کوه‌های شمال (میراث جهانی)؛ نُه ساعت با اتوبوس شبانه از مانیل.
سیارگائو۳ تا ۴ روز
پایتخت موج‌سواری کشور با حال‌وهوای آرام، جاده‌ی نخل‌ها، حوضچه‌های صخره‌ای و تالاب‌های سوهوتون.
برنامه‌ی سفر به فیلیپین: ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه
هر جابه‌جایی میان جزیرهها را یک روز کامل حساب کنید و شب آخر را نزدیک فرودگاه پرواز برگشت بمانید.
۷ روز: پالاوان
- روز ۱مانیل
رسیدن؛ اگر وقت شد اینتراموروس.
- روز ۲ تا ۵ال نیدو
پرواز مستقیم؛ دو گشت قایقی (A و C)، ساحل ناکپان و غروب لاس کابانیاس.
- روز ۶ و ۷برگشت
پرواز به مانیل و شب پیش از پرواز بینالمللی در شهر.
۱۰ روز: سبو و بوهول
- روز ۱سبو
رسیدن به فرودگاه بینالمللی مکتان.
- روز ۲ تا ۴موآلبوآل
ساردین‌ها و لاک‌پشت‌ها کنار ساحل، دره‌نوردی کاواسان.
- روز ۵ تا ۷بوهول
کشتی دوساعته؛ تپه‌های شکلاتی، تارسیرها، رود لوبوک و ساحل پانگلائو.
- روز ۸ تا ۱۰بوراکای یا شهر سبو
پرواز کوتاه به بوراکای برای ساحل، یا برگشت به سبو.
۱۴ روز: مسیر کلاسیک
- روز ۱مانیل
رسیدن.
- روز ۲ تا ۴کورون
دریاچه‌ی کایانگان، تالاب دوقلو و کشتیهای غرقشده.
- روز ۵ تا ۸ال نیدو
کشتی تندرو چهارساعته؛ تالاب‌ها و ساحل‌ها.
- روز ۹روز جابه‌جایی
پرواز به سبو و ادامه به بوهول.
- روز ۱۰ و ۱۱بوهول
تپه‌ها و پانگلائو.
- روز ۱۲ و ۱۳سبو
موآلبوآل و کاواسان.
- روز ۱۴پرواز
از سبو، بدون برگشت به مانیل.
کجا اقامت کنیم
در هر جزیره یک پایگاه بگیرید و از همان‌جا گشت بزنید.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
پالاوان: ال نیدو، کورون و پورتو پرنسسا
- گشت‌های ال نیدو: چهار مسیر با نام A تا D و قیمت تنظیم‌شده‌ی دولتی (حدود ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ پزو با ناهار ساحلی). A تالاب‌ها را دارد و C ساحل‌های پنهان را؛ اگر فقط دو روز دارید همین دو.
- تالاب بزرگ: ورودی‌اش سهمیه‌ی روزانه دارد و کایاک جدا کرایه میشود؛ گشت را یکی دو روز پیش بگیرید.
- عوارض محیط‌زیست: در ال نیدو و کورون یک بار پرداخت میشود و چند روز معتبر است؛ رسید را نگه دارید چون پیش از سوار شدن قایق می‌خواهند.
- ساحل ناکپان: چهار کیلومتر شن طلایی خلوت، ۴۵ دقیقه با موتور یا وَن از شهر.
- کورون: گشت قایقی دریاچه‌ی کایانگان، تالاب دوقلو و دریاچه‌ی باراکودا، چشمه‌ی آب‌گرم شور ماکینیت و ۷۰۰ پله تا کوه تاپیاس برای غروب.
- غواصی در کورون: یازده کشتی ژاپنی غرقشده در سال ۱۹۴۴؛ چندتایشان با اسنورکل هم دیده می‌شوند.
- میان ال نیدو و کورون: کشتی تندرو حدود چهار ساعت، روزی یکی دو بار؛ در دریای ناآرام لغو میشود. سفر سه‌روزه‌ی قایقی میان این دو با خواب در جزیرهها از تجربه‌های خاص کشور است.
- رود زیرزمینی پورتو پرنسسا: رودی هشت کیلومتری در غار (میراث جهانی) که با قایق پارویی واردش می‌شوید؛ مجوز سهمیه‌ای دارد.
- رسیدن به ال نیدو: پرواز مستقیم از مانیل یا سبو به فرودگاه کوچک ال نیدو، یا پرواز ارزان‌تر به پورتو پرنسسا و پنج تا شش ساعت وَن.
سبو، بوهول، بوراکای و سیارگائو
- موآلبوآل: دسته‌ی ساردین‌ها چند متری ساحل پاناگساما است و فقط ماسک و اسنورکل می‌خواهد؛ لاک‌پشت‌ها هم همان‌جا هستند. سه ساعت با اتوبوس از شهر سبو.
- دره‌نوردی کاواسان: سه تا چهار ساعت پریدن و سُر خوردن در دره تا آبشار آبی؛ با راهنما، کلاه و جلیقه.
- کوسه‌نهنگ‌ها: در اُسلوب کوسه‌نهنگ‌ها را با غذا کنار ساحل نگه می‌دارند و سازمان‌های حفاظت دریا از آن انتقاد می‌کنند. در دونسول (نوامبر تا ژوئن) دیدنشان طبیعی و بدون غذادهی است.
- شهر سبو: صلیب ماژلان، کلیسای سانتو نینیو و قلعه‌ی سن پدرو؛ نیم روز.
- مالاپاسکوا و بانتایان: دو جزیرهی آرام شمال سبو؛ اولی برای غواصی با کوسه‌ی دم‌دراز.
- بوهول: گشت یک‌روزه‌ی «روستاگردی»: تپه‌های شکلاتی، پناهگاه تارسیر (بی‌فلاش و بی‌صدا)، جنگل دست‌کاشت بیلار و قایق روی رود لوبوک. ساحل آلونا در پانگلائو پایگاه اقامت است.
- کشتی سبو به بوهول: دو ساعت با کشتی تندرو، چند بار در روز.
- بوراکای: ساحل سفید به سه «ایستگاه» تقسیم شده: یک آرام و گران، دو مرکز شلوغ، سه ارزان‌تر. برای ورود به جزیره تأیید رزرو هتل را در اسکله می‌خواهند. نزدیک‌ترین فرودگاه کاتیکلان است.
- سیارگائو: موج کلود ناین برای حرفه‌ای‌ها و ساحل‌های آرام‌تر برای کلاس اول، گشت سه جزیره، حوضچه‌های ماگپوپونگکو که فقط هنگام جزر پیداست، و تالاب‌های سوهوتون.
- سیکیخور و آپو: جزیرهی کوچک آبشارها، و جزیره‌ای برای شنا با لاک‌پشت نزدیک دوماگته.
مانیل و شمال لوزون
- اینتراموروس: شهر دیواردار قرن شانزدهم: قلعه‌ی سانتیاگو، کلیسای سن آگوستین و خانه‌ی اعیانی کازا مانیلا؛ پیاده یا با دوچرخه‌ی بامبو.
- بینوندو: قدیمی‌ترین محله‌ی چینی دنیا (۱۵۹۴) برای گشت غذایی.
- موزه‌های ملی: سه موزه کنار پارک ریزال، هر سه رایگان.
- ماکاتی و بونیفاسیو: بخش امروزی شهر با مراکز خرید و رستوران؛ بهترین جا برای اقامت.
- آتشفشان تال: دریاچه‌ای درون دهانه‌ی آتشفشانی درون دریاچه‌ای دیگر؛ دو ساعت از مانیل، از شهر تاگایتای دیده میشود.
- شالیزارهای باناوه و باتاد: تراس‌های آمفی‌تئاتری باتاد فقط پیاده دسترسی دارند. سبزترین زمان آوریل تا ژوئن و اکتبر و نوامبر.
- ساگادا: تابوت‌های آویخته بر صخره و غارنوردی، دو ساعت از باناوه.
- ویگان: شهر اسپانیایی سنگ‌فرش با کالسکه (میراث جهانی).
- آتشفشان مایون: مخروط تقریباً کامل در جنوب لوزون.
- ترافیک مانیل: از سنگین‌ترین‌های دنیاست؛ برای فرودگاه دستکم سه ساعت پیش راه بیفتید و ترمینال پروازتان را از چهار ترمینال جدا از هم بدانید.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- پول نقد: بیرون از شهرهای بزرگ همه‌چیز نقدی است و خودپردازهای جزیرهها گاهی خالی می‌شوند؛ کارت بانکی ایران هم کار نمی‌کند. دلار یا یورو بیاورید و در مانیل یا سبو به پزو تبدیل کنید.
- عوارض‌های کوچک: تقریباً هر جزیره، اسکله و فرودگاه محلی عوارض جدا دارد؛ اسکناس خرد همراه داشته باشید.
- اینترنت: در جزیرهها کند و قطع‌ووصل است؛ نقشه و بلیت‌ها را آفلاین ذخیره کنید.
- غذا: آدوبو (مرغ در سرکه و سویا)، سینیگانگ (سوپ ترش تمر هندی)، کینیلاو (ماهی خام در سرکه)، ماهی و میگوی کبابی، انبه و دسر یخی هالو-هالو.
- حلال: غذای فیلیپینی پر از گوشت خوک است و رستوران حلال بیرون از مانیل، سبو و جنوب کشور کم است. ماهی و غذای دریایی کبابی، مرغ کبابی (ایناسال) و غذای گیاهی همه‌جا هست؛ درباره‌ی روغن و سس بپرسید.
- آب: آب شیر آشامیدنی نیست.
- برق: ۲۲۰ ولت با پریز دوشاخه‌ی تخت آمریکایی؛ دوشاخه‌ی گرد ایرانی به بیشتر پریزها نمی‌خورد.
- سه‌چرخه و جیپنی: کرایه‌ی سه‌چرخه را پیش از سوار شدن توافق کنید و بپرسید برای هر نفر است یا کل وسیله. در شهرها Grab سادهتر است.
- مرجان و حیات دریایی: به مرجان، لاک‌پشت و ستاره‌ی دریایی دست نزنید؛ در بسیاری از جاها جریمه دارد. کرم ضدآفتاب بی‌ضرر برای مرجان ببرید.
- کدام مناطق: هشدارهای سفر بخش‌هایی از میندانائو و مجمع‌الجزایر سولو در جنوب را توصیه نمی‌کنند؛ مقصدهای این راهنما (از جمله سیارگائو) بیرون از آن مناطق‌اند.
برای مسافران ایرانی
ویزا
ایرانیان پیش از سفر ویزا لازم دارند و ورود بدون ویزا شامل گذرنامه‌ی ایرانی نمی‌شود. ویزای گردشگری (9A) از بخش کنسولی سفارت فیلیپین در تهران گرفته میشود: فرم، گذرنامه با شش ماه اعتبار، بلیت رفت‌وبرگشت، رزرو هتل و مدرک تمکن مالی. منابع هزینه را ۳۰ دلار و زمان بررسی را پنج تا ده روز کاری می‌نویسند.
فرم ورود
همه‌ی مسافران باید در ۷۲ ساعت پیش از رسیدن، فرم رایگان eTravel را آنلاین پر کنند و کد QR آن را نگه دارند. هنگام سوار شدن، بلیت خروج از فیلیپین را هم می‌خواهند.
پرواز
پرواز مستقیم نیست؛ با یک توقف در دوحه، دبی یا استانبول به مانیل، و با بعضی خطوط به سبو. اگر مقصدتان سبو و بوهول است، ورود از سبو ترافیک مانیل را حذف می‌کند.
ساعت
فیلیپین چهار ساعت و نیم از ایران جلوتر است.
شماره‌های ضروری
شماره‌ی اضطراری ۹۱۱. سفارت ایران در مانیل است.
حمل‌ونقل در فیلیپین
پرواز داخلی
راه اصلی میان جزیرهها؛ سه خط ارزان‌قیمت اصلی. تأخیر یکی دو ساعته عادی است؛ پرواز بینالمللی را همان روز پشتش نگذارید.
کشتی
تندرو میان سبو و بوهول، ال نیدو و کورون و جزیره‌های نزدیک؛ در هوای بد لغو میشود. بلیت را آنلاین یا یک روز پیش بگیرید.
وَن و اتوبوس
وَن‌های مشترک در پالاوان و اتوبوس در سبو و لوزون.
موتور کرایه‌ای
حدود ۳۰۰ پزو در روز در جزیرهها؛ گواهینامه‌ی بینالمللی و کلاه لازم است.
سه‌چرخه و جیپنی
برای مسیرهای کوتاه محلی.
Grab
در مانیل و سبو.
هزینه سفر به فیلیپین
اقتصادی
۳۵ تا ۵۵ دلار در روز- هاستل یا اتاق ساده
- غذای محلی
- کشتی و وَن
- یک گشت قایقی گروهی
متوسط
۸۰ تا ۱۴۰ دلار در روز- هتل یا اقامتگاه ساحلی سه‌ستاره
- رستوران
- پروازهای داخلی
- گشت‌های قایقی و دره‌نوردی
راحت
از ۲۵۰ دلار در روز- اقامتگاه جزیره‌ای
- قایق خصوصی
- پرواز مستقیم به ال نیدو
- راننده‌ی خصوصی
چه چیزهایی همراه ببریم
بیشتر روزها روی قایق و در آب می‌گذرد.
کیسه‌ی ضدآب
در گشت‌های قایقی همه‌چیز خیس میشود و برای رسیدن به بعضی ساحل‌ها باید از آب رد شوید.
مشاهده در آمازونAmazon ←ضدآفتاب با SPF بالا
آفتاب روی قایق شدید است؛ نوع بی‌ضرر برای مرجان را انتخاب کنید.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
گشت‌های قایقی در فصل خشک پر می‌شوند و ورود بعضی تالاب‌ها سهمیه دارد.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
کمتر، ولی بیشتر
برای دو هفته سه یا چهار پایگاه کافی است.
روز خالی بگذارید
یک پرواز یا کشتی لغوشده نباید کل برنامه را به هم بریزد.
بلیت چندمسیره بگیرید
ورود از مانیل و خروج از سبو، یا برعکس، یک روز صرفه‌جویی می‌کند.
پیش از جزیره پول بگیرید
در شهر بزرگ، نه در مقصد.
صبح زود روی آب
قایق خصوصی یا حرکت پیش از هشت، تالاب‌ها را پیش از گروه‌ها نشانتان می‌دهد.
وزن بار
هواپیماهای کوچک ال نیدو سقف بار پایینی دارند.
پرسش‌های پرتکرار سفر به فیلیپین
آیا فیلیپین برای ایرانیان ویزا می‌خواهد؟
بله؛ ویزای گردشگری از سفارت فیلیپین در تهران، با بررسی حدود پنج تا ده روز کاری.
بهترین زمان سفر به فیلیپین چه موقع است؟
دسامبر تا مه. آرامترین دریا در مارس و آوریل است و فصل توفان از ژوئن تا نوامبر.
هزینه سفر به فیلیپین چقدر است؟
بدون بلیت بینالمللی و ویزا، سفر اقتصادی حدود ۳۵ تا ۵۵ دلار و سفر متوسط ۸۰ تا ۱۴۰ دلار در روز برای هر نفر، با پروازهای داخلی.
چند روز برای فیلیپین لازم است؟
دستکم یک هفته برای یک منطقه؛ دو هفته برای پالاوان همراه سبو و بوهول.
ال نیدو بهتر است یا کورون؟
ال نیدو ساحل و تالاب بیشتری دارد و شلوغتر است؛ کورون دریاچهها و غواصی کشتیهای غرقشده. با کشتی چهارساعته میشود هر دو را دید.
بوراکای یا پالاوان؟
بوراکای برای استراحت ساحلی راحت با رستوران و زندگی شبانه؛ پالاوان برای طبیعت و قایق‌گردی.
غذای حلال در فیلیپین پیدا میشود؟
در مانیل و سبو بله؛ در جزیرهها کم است و غذای دریایی و گیاهی گزینهی سادهتر است.
پایتخت فیلیپین کجاست؟
مانیل، در جزیرهی لوزون.
سفر به فیلیپین در پیش دارید؟
اگر برای انتخاب جزیرهها، چیدن پروازها و کشتی‌ها و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من