راهنمای سفر به مغولستان
مغولستان سه برابر فرانسه وسعت دارد و کمتر از سه و نیم میلیون نفر جمعیت؛ نزدیک نیمی از آن‌ها در یک شهر زندگی می‌کنند و باقی کشور دشت، کوه و بیابان بی‌حصار است. سفر این‌جا شکل دیگری دارد: بیرون از اولانباتور هتل و جاده‌ی آسفالت کم است، شب را در گر (چادر نمدی گرد) می‌گذرانید و روز را در ون یا جیپ، با راننده‌ای که راه را از روی تپه‌ها می‌شناسد. در عوض تپه‌های شنی سیصدمتری گبی، دریاچه‌ای زلال میان جنگل تایگا، صومعه‌ای بر جای پایتخت چنگیزخانیان و شکارچیان قزاق با عقاب طلایی را می‌بینید. فصل سفر کوتاه است و زمستان از سردترین‌های دنیا. در این راهنما اولانباتور و اطرافش، استپ مرکزی، گبی، شمال و غرب، فصل مناسب، برنامه‌ی ۵، ۹ و ۱۴ روزه، ویزا، گرفتن تور و راننده، و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به مغولستان
خرداد تا شهریور (ژوئن تا اوت)
فصل اصلی سفر: روزها ۲۰ تا ۲۵ درجه در اولانباتور و گرم‌تر در گبی، استپ سبز و همه‌ی اردوگاه‌های گر باز. جشن ملی نادام هر سال ۱۱ تا ۱۳ ژوئیه (حدود ۲۰ تا ۲۲ تیر) است و شلوغ‌ترین و گران‌ترین هفته‌ی سال. ژوئیه و اوت بارانی‌ترین ماه‌ها هم هستند و جاده‌های خاکی گاهی گل می‌شوند.
اردیبهشت و مهر (مه، سپتامبر و اوایل اکتبر)
خلوت‌تر و ارزان‌تر، با شب‌های سرد. برای گبی مناسب است چون گرمای تابستان را ندارد. سپتامبر جنگل‌های شمال زرد میشود و جشنواره‌ی عقاب طلایی در غرب در نخستین آخر هفته‌ی اکتبر برگزار میشود. بسیاری از اردوگاه‌های گر از میانه‌ی سپتامبر می‌بندند.
آبان تا اسفند (نوامبر تا مارس)
زمستان سخت: میانگین بیشینه‌ی ژانویه در اولانباتور حدود ۱۵ درجه زیر صفر است و شب‌ها به ۲۵ تا ۴۰ زیر صفر می‌رسد. سفر فقط با تور زمستانی و لباس درست شدنی است؛ جشنواره‌ی یخ روی دریاچه‌ی خووسگول در اوایل مارس و جشنواره‌ی هزار شتر در گبی برای همین فصل‌اند. هوای اولانباتور در زمستان از دود زغال آلوده است.
فروردین (آوریل)
برای نوروز زود است: هوا خشک و بادی است، استپ هنوز قهوه‌ای و توفان گردوخاک در گبی رایج. بیشتر اردوگاه‌ها بسته‌اند.
آب‌وهوای اولانباتور ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در اولانباتور (۱۳۵۰ متر). شب‌ها در همه‌ی فصل‌ها بسیار سردتر است؛ گبی در تابستان ده درجه گرم‌تر و خووسگول چند درجه خنک‌تر است.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | −۱۶° | سردترین ماه |
| فوریه | −۹° | سال نو مغولی |
| مارس | ۰° | جشنواره‌ی یخ خووسگول |
| آوریل | ۱۰° | باد و گردوخاک |
| مه | ۱۸° | آغاز فصل؛ خوب برای گبی |
| ژوئن | ۲۳° | عالی؛ استپ سبز |
| ژوئیه | ۲۵° | نادام؛ اوج فصل |
| اوت | ۲۳° | عالی برای شمال؛ رگبار |
| سپتامبر | ۱۷° | خلوت؛ پاییز طلایی |
| اکتبر | ۸° | جشنواره‌ی عقاب |
| نوامبر | −۵° | آغاز زمستان |
| دسامبر | −۱۴° | یخبندان |
مقصدهای اصلی مغولستان
اولانباتور۲ روز
پایتخت و تنها شهر بزرگ کشور: صومعه‌ی گاندان با بودای ۲۶ متری، موزه‌ی ملی، معبد چویجین لاما میان برج‌های شیشه‌ای، و جایی که تور و راننده می‌گیرید.
پارک ملی گورخی‌ـ‌ترلج۱ تا ۲ روز
دره‌های سبز و صخره‌های گرانیتی در یک ساعت و نیمی پایتخت، با صخره‌ی لاک‌پشت، معبد آریابال و اسب‌سواری؛ آسان‌ترین جا برای شبی در گر.
بیابان گبی۴ تا ۶ روز
تپه‌های شنی خونگورین اِلس تا ۳۰۰ متر، دره‌ی یخی یولین آم، صخره‌های سرخ بایان‌زاگ که نخستین تخم‌های دایناسور در آن پیدا شد، و شترهای دوکوهانه.
دریاچه‌ی خووسگول۳ تا ۴ روز
«مروارید آبی» شمال: دریاچه‌ی ژرف و زلال میان جنگل تایگا، برای قایق، اسب‌سواری و پیاده‌روی؛ دروازه‌ی دیدار با گوزن‌داران تساتان.
بایاناولگی و آلتای۴ تا ۶ روز
غربی‌ترین استان، قزاق‌نشین و مسلمان: شکار با عقاب طلایی، جشنواره‌ی عقاب در اکتبر و یخچال‌های پارک ملی آلتای تاوان بوگد.
برنامه‌ی سفر به مغولستان: ۵، ۹ و ۱۴ روزه
فاصله‌ها بزرگ‌اند و بخش زیادی از راه خاکی است؛ روزی پنج تا هشت ساعت در خودرو عادی است. یک روز خالی پیش از پرواز برگشت نگه دارید، چون باران و خرابی خودرو برنامه را جابه‌جا میکند.
۵ روز: پایتخت و استپ مرکزی
- روز ۱اولانباتور
صومعه‌ی گاندان، میدان سوخ‌باتار و موزه‌ی ملی.
- روز ۲تندیس چنگیزخان و ترلج
تندیس فولادی سوارکار، صخره‌ی لاک‌پشت و شب در گر.
- روز ۳هوستای و السن تاساراخای
اسب‌های وحشی تاخی و تپه‌های شنی «گبی کوچک».
- روز ۴خارخورین
صومعه‌ی اردنه زو و موزه‌ی قراقروم.
- روز ۵برگشت
شش تا هفت ساعت تا اولانباتور.
۹ روز: گبی و خارخورین
- روز ۱اولانباتور
شهر و خرید آذوقه‌ی راه.
- روز ۲تساگان سوارگا
صخره‌های سفید و رنگین لبه‌ی گبی.
- روز ۳یولین آم
دره‌ی باریک با یخ تابستانی در کوه‌های گوروان سایخان.
- روز ۴ و ۵خونگورین اِلس
بالا رفتن از تپه‌ی شنی در غروب و شترسواری.
- روز ۶بایان‌زاگ
صخره‌های سرخ در نور عصر.
- روز ۷صومعه‌ی اونگی
ویرانه‌های صومعه کنار رود، در راه شمال.
- روز ۸خارخورین
اردنه زو و دره‌ی اورخون.
- روز ۹برگشت
با توقف در هوستای.
۱۴ روز: گبی تا خووسگول
- روز ۱ تا ۸گبی و خارخورین
برنامه‌ی نه‌روزه بدون روز برگشت.
- روز ۹تسنخر یا تسِتسِرلِگ
چشمه‌ی آب گرم و شهرک کوهستانی آرخانگای.
- روز ۱۰دریاچه‌ی ترخین تساگان
دهانه‌ی آتشفشان خورگو و دریاچه‌ی پشت گدازه.
- روز ۱۱مورون
راه دراز شمال و سنگ‌های گوزن‌نگار.
- روز ۱۲ و ۱۳خووسگول
قایق، اسب و پیاده‌روی کنار دریاچه.
- روز ۱۴برگشت
پرواز داخلی از مورون به اولانباتور.
کجا اقامت کنیم
رزرو آنلاین هتل کم‌وبیش به همین دو جا محدود است؛ در باقی کشور شب را در اردوگاه گر یا نزد خانواده‌های دامدار می‌گذرانید که تور یا راننده هماهنگ میکند.
اولانباتور
نزدیک میدان سوخ‌باتار یا خیابان صلح، تا دیدنیها و دفتر تورها پیاده دسترس باشد.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←
پارک ملی گورخی‌ـ‌ترلج
اردوگاه گر یا هتل درون دره، برای شبی در طبیعت بی راه دراز.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت میکند.
اولانباتور و اطراف
- صومعه‌ی گاندان: بزرگ‌ترین صومعه‌ی فعال کشور با تندیس ایستاده‌ی ۲۶ متری بودا؛ صبح‌ها آیین راهبان را میشود دید. ورودی اندکی دارد و عکاسی درون تالار جداگانه حساب میشود.
- میدان سوخ‌باتار: مرکز شهر با ساختمان دولت و تندیس نشسته‌ی چنگیزخان؛ بیشتر دیدنیها پیاده از این‌جا دسترس‌اند.
- موزه‌ی ملی و معبد چویجین لاما: موزه تاریخ کشور را از سنگ‌نگاره تا امپراتوری مغول و دوران سوسیالیسم می‌گوید. معبد چویجین لاما با نقاب‌های رقص آیینی، میان برج‌های نو مانده است.
- کاخ زمستانی بوگد خان: خانه‌ی آخرین فرمانروای روحانی مغولستان با هدیه‌های دربار و گری پوشیده از پوست پلنگ برفی.
- بازار نارانتول: بازار روباز بزرگ برای چکمه‌ی سوارکاری، دِل (ردای سنتی) و وسایل گر؛ چانه می‌زنند. در شلوغی کیف را جلو و زیپ‌بسته نگه دارید.
- تندیس چنگیزخان: تندیس فولادی چهل‌متری سوار بر اسب در تسونجین بولدوگ، حدود ۵۵ کیلومتری شرق شهر؛ با آسانسور تا سر اسب بالا می‌روید و دشت را می‌بینید.
- پارک ملی ترلج: صخره‌ی لاک‌پشت، پلکان معبد مراقبه‌ی آریابال و اسب‌سواری یکی‌دوساعته. اردوگاه‌های گر این‌جا از ساده تا هتل‌مانند هست و میشود از پیش آنلاین رزروشان کرد.
- پارک ملی هوستای: صد کیلومتری غرب شهر؛ اسب وحشی تاخی (پرژوالسکی) که به طبیعت بازگردانده شده، عصرها برای آب به دره می‌آید.
- هوای زمستان: از عصر تا صبح دود زغال محله‌های گرنشین بر شهر می‌نشیند؛ اگر زمستان می‌روید ماسک خوب ببرید و شب‌ها را بیرون شهر بگذرانید.
خارخورین و استپ مرکزی
- خارخورین (قراقروم): پایتخت امپراتوری مغول در قرن سیزدهم، حدود ۳۶۰ کیلومتری پایتخت. از شهر کهن جز لاک‌پشت‌های سنگی چیزی نمانده؛ موزه‌ی کوچک و خوبش ماکت شهر را دارد.
- صومعه‌ی اردنه زو: کهن‌ترین صومعه‌ی بودایی کشور (۱۵۸۶) که با سنگ‌های قراقروم ساخته شد، درون دیواری با ۱۰۸ استوپای سفید.
- دره‌ی اورخون: چشم‌انداز فرهنگی ثبت جهانی: چراگاه، رود و گرهای دامداران. آبشار اورخون حدود بیست متر در دره‌ای از سنگ آتشفشانی می‌ریزد و در تابستان پرآب‌تر است.
- السن تاساراخای و خوگنو خان: نواری از تپه‌های شنی کنار کوه سنگی و ویرانه‌ی صومعه، سر راه خارخورین؛ برای کسانی که وقت گبی ندارند.
- آب گرم تسنخر: حوضچه‌های روباز آب گرم در اردوگاه‌های گر استان آرخانگای؛ استراحت خوبی پس از چند روز راه خاکی.
- ترخین تساگان و خورگو: دریاچه‌ای که گدازه‌ی آتشفشان خورگو سد راهش شده؛ تا لبه‌ی دهانه نیم ساعت پیاده‌روی است.
- دریاچه‌ی اوگی: دریاچه‌ی استپی آرام با پرندگان مهاجر، میان خارخورین و اولانباتور.
- صومعه‌ی آماربایاسگالانت: صومعه‌ی بزرگ قرن هجدهمی در دره‌ای دورافتاده‌ی شمال، سر راه برگشت از خووسگول.
بیابان گبی
- رسیدن: دالان‌زادگاد مرکز استان گبی جنوبی است: با پرواز داخلی حدود یک ساعت و نیم و با خودرو ده تا دوازده ساعت از اولانباتور. آخرین خودپرداز پیش از بیابان همین‌جاست.
- خونگورین اِلس: تپه‌های شنی «آوازخوان» تا ۳۰۰ متر بلندی. بالا رفتن تا تیغه حدود یک ساعت نفس‌گیر است؛ نزدیک غروب بروید و شترسواری را با خانواده‌های دامدار پای تپه هماهنگ کنید.
- یولین آم: دره‌ای باریک در کوه‌های گوروان سایخان که سایه‌اش یخ زمستان را تا میانه‌ی تابستان نگه می‌دارد؛ پیاده یا با اسب تا ته دره می‌روید.
- بایان‌زاگ: صخره‌های سرخ که هنگام غروب شعله‌ور به نظر می‌رسند؛ نخستین تخم‌های دایناسور در همین‌جا پیدا شد.
- تساگان سوارگا: دیواره‌ی سفید و نارنجی فرسوده‌ای که از دور به شهری ویران می‌ماند؛ توقف نخست بیشتر تورها.
- صومعه‌ی اونگی: ویرانه‌های دو صومعه کنار رود، در راه میان گبی و خارخورین.
- شتر دوکوهانه: شتر بومی گبی است و خانواده‌های دامدار با آن سواری می‌دهند؛ جشنواره‌ی هزار شتر در زمستان برگزار میشود.
- هوا: گبی بیشتر دشت سنگلاخ است تا شن. تابستان روزها به ۴۰ درجه می‌رسد و شب خنک میشود؛ بهار توفان شن دارد. مه، ژوئن و سپتامبر راحت‌ترند.
خووسگول، شمال و آلتای
- دریاچه‌ی خووسگول: بیش از ۱۳۰ کیلومتر درازا و بزرگ‌ترین ذخیره‌ی آب شیرین کشور. دهکده‌ی خاتگال در سر جنوبی‌اش پایگاه اردوگاه‌ها، قایق و اسب است.
- رسیدن: پرواز داخلی تا مورون و دو ساعت راه تا خاتگال، یا اتوبوس شبانه از اولانباتور تا مورون. با خودرو از مسیر استپ مرکزی دو تا سه روز راه است.
- گوزن‌داران تساتان: چند ده خانواده با گوزن شمالی در تایگای غرب دریاچه زندگی می‌کنند. رسیدن چند روز سواری می‌خواهد و مجوز منطقه‌ی مرزی لازم دارد که در اولانباتور یا مورون می‌گیرند؛ با راهنمای محلی بروید.
- سنگ‌های گوزن‌نگار: ستون‌های سنگی عصر برنز با نقش گوزن‌های جهنده در اووشیگین اوور، نزدیک مورون.
- جشنواره‌ی یخ: اوایل مارس روی یخ دریاچه: مسابقه‌ی سورتمه‌ی اسب، تندیس یخی و اسکیت.
- بایاناولگی: استان قزاق‌نشین غرب، با مسجد و غذای قزاقی. با پرواز داخلی به اولگی می‌رسید؛ راه زمینی دو روز تمام است.
- جشنواره‌ی عقاب طلایی: نخستین آخر هفته‌ی اکتبر نزدیک اولگی: شکارچیان قزاق با عقاب و اسب مسابقه می‌دهند. جا و پرواز را چند ماه پیش بگیرید.
- آلتای تاوان بوگد: پنج قله‌ی یخچالی در مرز روسیه و چین، با قله‌ی خویتن (۴۳۷۴ متر، بلندترین نقطه‌ی کشور)، یخچال پوتانین و سنگ‌نگاره‌های ثبت جهانی. مجوز مرزی می‌خواهد.
گر، غذا، پول و نکته‌های عملی
- گرفتن تور و راننده: بیرون از پایتخت حملونقل عمومی به دیدنیها نمیرسد؛ معمول این است که ون با راننده (و اگر خواستید راهنما و آشپز) بگیرید و هزینه را میان هم‌سفران تقسیم کنید. مهمان‌خانه‌های اولانباتور گروه جور می‌کنند و ارزان‌ترند؛ پیش از پرداخت بپرسید سوخت، غذا، ورودی پارک‌ها و جای راننده در قیمت هست یا نه.
- آداب گر: پا روی آستانه نگذارید، درون گر در جهت عقربه‌های ساعت بروید، به دو ستون میانی تکیه ندهید و پشت به محراب خانه ننشینید. چیزی را که تعارف می‌کنند با دست راست بگیرید و دستکم بچشید. سوت زدن در گر و دست زدن به کلاه دیگران خوشایند نیست.
- غذا: گوشت گوسفند و لبنیات: بوز (پیراشکی بخارپز)، خوشور (پیراشکی سرخ‌شده‌ی گوشت)، تسویوان (رشته‌ی تفت‌داده با گوشت)، خورخوگ (گوشت پخته با سنگ داغ) و چای شیر نمکی. آیراگ شیر تخمیرشده‌ی مادیان است و کمی الکل دارد؛ میشود جام را به لب برد و پس داد.
- حلال: بیرون از استان قزاق‌نشین بایاناولگی، گوشت ذبح اسلامی نیست. گوشت خوک در غذای سنتی جایی ندارد، ولی گوشت اسب رایج است؛ بپرسید. به نوشته‌ی منابع در اولانباتور چند رستوران ترکی و هندی با گواهی حلال هست. در سفر بیرون شهر به تور بگویید غذای گیاهی یا ماهی بگذارد و خوراک خشک همراه ببرید.
- پول: واحد پول توگروگ است. در اولانباتور خودپرداز و صرافی فراوان است و دلار و یورو را آسان تبدیل می‌کنند؛ بیرون شهر فقط پول نقد محلی کار میکند. همه‌ی پول سفر را نقد بیاورید و پیش از ترک پایتخت به توگروگ تبدیل کنید.
- حمام و دستشویی: اردوگاه‌های گر گردشگری ساختمان دوش و دستشویی مشترک دارند، ولی آب گرم همیشه نیست. نزد خانواده‌های دامدار دستشویی چاله‌ای بیرون از گر است و دوش در کار نیست؛ دستمال مرطوب و دستمال کاغذی ببرید.
- اینترنت: در شهرها و مرکز استان‌ها پوشش خوب است و میان آن‌ها ساعت‌ها هیچ. نقشه‌ی آفلاین بگیرید؛ برق گرها خورشیدی است و پاوربانک لازم میشود.
- نادام: کشتی، تیراندازی با کمان و اسب‌دوانی کودکان؛ بلیت افتتاحیه‌ی ورزشگاه اولانباتور زود تمام میشود و معمولاً از راه آژانس به دست می‌آید. نادام شهرهای کوچک در همان هفته‌ها خودمانی‌تر است و بلیت نمی‌خواهد.
- سگ‌ها و اسب‌ها: سگ‌های نگهبان گرها بسته نیستند؛ پیش از نزدیک شدن صاحب‌خانه را صدا بزنید. اسب مغولی نیمه‌وحشی است: از سمت چپ سوار شوید و کلاه ایمنی بخواهید.
- آب: آب بطری یا جوشیده بنوشید؛ در سفر بیرون شهر تور آب را تأمین میکند.
برای مسافران ایرانی
ویزا
مغولستان برای گذرنامه‌ی ایرانی بدون ویزا نیست و ویزای فرودگاهی هم نمی‌دهد؛ در ایران سفارت ندارد. دو راه هست. نخست درگاه رسمی ویزای الکترونیکی evisa.mn: در فرم درخواست این درگاه، ایران در فهرست ملیت‌ها هست، هرچند فهرست کشورهای مشمول که اداره‌ی مهاجرت مغولستان منتشر کرده نام ایران را ندارد. پس پیش از خرید بلیت، فرم را باز کنید و اگر ملیتتان پذیرفته نشد از [email protected] بپرسید. ویزای الکترونیکی گردشگری (K2) تا ۳۰ روز اقامت می‌دهد، به نوشته‌ی خود درگاه تمدید نمی‌شود و گذرنامه باید دستکم ۱۸۰ روز اعتبار داشته باشد؛ پاسخ با ایمیل و بنا بر صفحه‌های رسمی در ۴۸ تا ۷۲ ساعت می‌آید. هزینه را منابع حدود ۵۰ دلار می‌نویسند و پرداختش آنلاین و با کارت بین‌المللی است. راه دوم سفارت مغولستان در آنکاراست: فرم، اصل گذرنامه، عکس ۳٫۵ در ۴٫۵، رزرو هتل و بلیت، و در صورت نیاز گردش حساب. منابع زمان بررسی را حدود دو هفته می‌نویسند و درباره‌ی هزینه هم‌نظر نیستند؛ از خود سفارت بپرسید.
ثبت اقامت
به نوشته‌ی درگاه ویزا، میزبان یا اقامتگاه باید ورود مسافر خارجی را ظرف ۴۸ ساعت آنلاین ثبت کند؛ از هتل یا مهمان‌خانه بپرسید که انجام داده باشد. اگر با ویزای سفارت بیش از ۳۰ روز می‌مانید، باید در هفت روز نخست در اداره‌ی مهاجرت اولانباتور ثبت‌نام کنید؛ ویزای گردشگری سفارت را همان‌جا یک بار تا ۳۰ روز تمدید می‌کنند.
پرواز و راه زمینی
پرواز مستقیم نیست. مسیر معمول تهران به استانبول و از آن‌جا پرواز مستقیم ترکیش ایرلاینز به اولانباتور است که چند روز در هفته انجام میشود و هشت تا ده ساعت طول می‌کشد. فرودگاه چنگیزخان ۵۲ کیلومتری جنوب شهر است: اتوبوس فرودگاه تا میدان سوخ‌باتار حدود یک ساعت و نیم می‌رود و کرایه‌ی تاکسی را باید پیش از سوار شدن توافق کرد. ورود زمینی از روسیه (مرز کیاختا و آلتان‌بولاگ، یا قطار اولان‌اوده) و چین (مرز ارن‌هوت و زامین‌اود، یا قطار پکن) شدنی است، ولی ویزای جداگانه‌ی همان کشور را می‌خواهد و فقط وقتی می‌ارزد که آن کشور هم در برنامه‌تان باشد.
برق و ساعت
دوشاخه‌ی ایرانی به پریزها می‌خورد (۲۲۰ ولت). اولانباتور همه‌ی سال چهار ساعت و نیم از ایران جلوتر است.
شماره‌های ضروری
پلیس ۱۰۲ و اورژانس ۱۰۳. پیش از سفر از وزارت خارجه بپرسید کدام نمایندگی ایران امور کنسولی مغولستان را پوشش می‌دهد، و بیمه‌ی مسافرتی با پوشش انتقال پزشکی بگیرید؛ بیرون از پایتخت بیمارستان مجهز نیست.
حملونقل در مغولستان
ون یا جیپ با راننده
راه اصلی دیدن کشور. بیشتر مسیرها خاکی و بی‌تابلوست و راننده‌ی محلی هم راه را می‌داند هم تعمیر خودرو را. رانندگی با خودروی کرایه‌ای بدون تجربه‌ی بیراهه توصیه نمی‌شود.
پرواز داخلی
از اولانباتور به دالان‌زادگاد (گبی)، مورون (خووسگول) و اولگی (آلتای)؛ یک تا سه ساعت به جای یک تا دو روز راه. در تابستان زود پر میشود و بار مجاز کم است.
اتوبوس
از دو پایانه‌ی اولانباتور به مرکز استان‌ها: خارخورین شش تا هشت ساعت، دالان‌زادگاد ده ساعت یا بیشتر، مورون یک شب. بلیت را با گذرنامه و یک روز زودتر بگیرید. از مرکز استان تا دیدنیها باز خودرو لازم است.
قطار
یک خط اصلی شمال به جنوب، بخشی از راه‌آهن ترانس‌مغولی میان روسیه و چین؛ برای گردش درون کشور کاربرد کمی دارد.
در اولانباتور
مرکز شهر پیاده‌گشتنی است. اتوبوس شهری با کارت U Money کار میکند و تاکسی را با اپ UBCab بگیرید یا کرایه را پیش از حرکت توافق کنید. ترافیک سنگین است؛ برای فرودگاه دو ساعت در نظر بگیرید.
هزینه سفر به مغولستان
اقتصادی
۵۰ تا ۷۰ دلار در روز- تخت خوابگاه در اولانباتور
- تور گروهی مهمان‌خانه‌ها با ون مشترک
- شب در گر خانواده‌های دامدار
- غذای ساده‌ی تور و غذاخوری‌های محلی
متوسط
۱۰۰ تا ۱۸۰ دلار در روز- هتل سه‌ستاره در پایتخت
- ون و راننده برای گروه دو تا چهارنفره
- اردوگاه گر گردشگری با دوش
- یک پرواز داخلی
راحت
از ۲۵۰ دلار در روز- هتل درجه‌یک در اولانباتور
- خودروی خصوصی با راننده و راهنما
- اردوگاه‌های گر لوکس
- پروازهای داخلی به جای راه زمینی
چه چیزهایی همراه ببریم
برای شب‌های گر، راه خاکی و هوایی که در یک روز چهار فصل دارد.
ضدآفتاب با SPF بالا
بیش از ۲۵۰ روز آفتابی در سال، در ارتفاع و بی هیچ سایه‌ای در استپ و گبی.
مشاهده در آمازونAmazon ←کیسه‌ی ضدآب
گردوخاک درون ون به همه‌چیز می‌نشیند و رگبار تابستانی ناگهانی است.
مشاهده در آمازونAmazon ←اسپری ضدپشه Autan
کنار دریاچه‌ی خووسگول و رودها در تابستان پشه و مگس فراوان است.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت میکند.
قبل از سفر رزرو کنید
تندیس چنگیزخان و پارک ملی ترلج اتوبوس مستقیم ندارند؛ گشت یک‌روزه از اولانباتور هر دو را با ناهار و اسب‌سواری کوتاه کنار هم می‌گذارد و برای روز پیش یا پس از سفر بیرون شهر مناسب است.
eSIM مغولستان
برای اپ تاکسی و نقشه در اولانباتور و مرکز استان‌ها؛ میان شهرها پوشش نیست.
خرید eSIMAiralo ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت میکند.
نکات سفر
کمتر ببینید، بیشتر بمانید
یک منطقه را برای هر هفته بردارید؛ گبی و خووسگول با هم در ده روز یعنی فقط جاده.
هم‌سفر پیدا کنید
ون و راننده قیمت ثابت روزانه دارد؛ با چهار نفر سهم هر کس نصف دو نفر است.
لایه‌لایه بپوشید
حتی در ژوئیه شب استپ به نزدیک صفر می‌رسد؛ کاپشن بادگیر و کلاه گرم ببرید.
هدیه‌ی کوچک برای میزبان
خوراکی یا چیزی برای بچه‌ها هنگام رفتن از گر خانواده رسم است.
برای نادام شش ماه زودتر
پرواز، هتل پایتخت و بلیت افتتاحیه برای هفته‌ی ۱۱ تا ۱۳ ژوئیه زود پر میشود.
پیش از عکس بپرسید
از مردم، درون گر و در تالار صومعه‌ها اجازه بگیرید.
پرسش‌های پرتکرار سفر به مغولستان
آیا مغولستان برای ایرانیان ویزا می‌خواهد؟
بله. ویزا باید پیش از سفر گرفته شود: از درگاه ویزای الکترونیکی evisa.mn اگر ملیتتان در فرم پذیرفته شد، وگرنه از سفارت مغولستان در آنکارا. مغولستان در ایران سفارت ندارد.
بهترین زمان سفر به مغولستان چه موقع است؟
ژوئن تا اوت برای بیشتر کشور؛ مه و سپتامبر برای گبی و سفر خلوت‌تر. نادام ۱۱ تا ۱۳ ژوئیه است.
هزینه سفر به مغولستان چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما و ویزا، سفر اقتصادی با تور گروهی ۵۰ تا ۷۰ دلار و سفر متوسط ۱۰۰ تا ۱۸۰ دلار در روز برای هر نفر؛ بیشتر هزینه خودرو و راننده است.
چند روز برای مغولستان کافی است؟
پنج روز برای پایتخت و استپ مرکزی؛ نه تا ده روز با گبی؛ دو هفته با خووسگول.
واحد پول مغولستان چیست؟
توگروگ. بیرون از اولانباتور فقط پول نقد محلی کار میکند.
در مغولستان غذای حلال پیدا میشود؟
در اولانباتور چند رستوران حلال هست و استان بایاناولگی مسلماننشین است. در باقی کشور باید غذای گیاهی یا ماهی سفارش دهید.
آیا بدون تور میشود مغولستان را دید؟
اولانباتور و ترلج را بله. برای گبی، خارخورین و خووسگول دستکم خودرو با راننده لازم است، چون حملونقل عمومی به دیدنیها نمیرسد.
پایتخت مغولستان کجاست؟
اولانباتور.
سفر به مغولستان در پیش دارید؟
اگر برای انتخاب میان گبی و خووسگول، چیدن مسیر با راننده، زمان‌بندی با نادام و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من