راهنمای سفر به قزاقستان
قزاقستان نهمین کشور بزرگ دنیاست و همین بزرگی، برنامه‌ی سفر را می‌سازد: از آلماتی تا آستانه ۱۲۰۰ کیلومتر و تا ساحل خزر در آکتائو نزدیک سه هزار کیلومتر است. بیشتر سفرها از آلماتی آغاز میشود، شهری سبز پای کوه‌های تیان‌شان که از مرکزش تا پیست اسکی نیم ساعت راه است. در شعاع چند ساعتی‌اش دره‌ی سرخ چارین، دریاچه‌های کوهستانی کولسای و جنگل غرق‌شده‌ی کایندی قرار دارد. آستانه، پایتخت تازه‌ساز میان استپ، با برج‌ها و مسجدهای غول‌آسایش دنیای دیگری است؛ ترکستان در جنوب آرامگاه خواجه احمد یسوی را دارد که تیمور ساخت، و مانگیستاو در غرب بیابانی از صخره‌های سفید گچی است. ایرانیان برای سفر کوتاه ویزا نمی‌خواهند، اما سقف روزها را باید جدی گرفت. در این راهنما مقصدها، فصل مناسب، برنامه‌ی ۵، ۸ و ۱۲ روزه، شرایط ورود، جابه‌جایی در این فاصله‌های دراز و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به قزاقستان
اردیبهشت و خرداد، شهریور و مهر (مه و ژوئن، سپتامبر و اوایل اکتبر)
بهترین زمان برای بیشتر کشور: آلماتی ۲۰ تا ۲۸ درجه، استپ سبز و دره‌ی چارین قابل‌تحمل. برای مانگیستاو و ترکستان هم همین دو بازه مناسب است، چون تابستان آن‌جا بسیار داغ میشود.
تیر و مرداد (ژوئیه و اوت)
فصل کوه و دریاچه: مسیرهای کولسای بی‌برف‌اند و رنگ دریاچه‌ها فیروزه‌ای‌تر است. آلماتی حدود ۳۰ درجه و آستانه در خوش‌ترین حالت سال است؛ جنوب و غرب به بالای ۴۰ درجه می‌رسد. فصل شنا در خزر در آکتائو.
آذر تا اسفند (دسامبر تا مارس)
فصل اسکی در شیمبولاک بالای آلماتی. آستانه از سردترین پایتخت‌های دنیاست و به ۳۰ تا ۴۰ درجه زیر صفر می‌رسد؛ دریاچه‌های کوهستانی یخ می‌بندند و راه‌هایشان سخت میشود.
نوروز (اواخر مارس)
نوروز در قزاقستان «ناوریز» نام دارد و چند روز تعطیل رسمی است، با یورت و غذا و موسیقی در میدان‌ها. هوا در آلماتی حدود ۱۰ درجه و در آستانه هنوز زمستانی است؛ کوه برف دارد.
آب‌وهوای آلماتی ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در آلماتی (حدود ۸۰۰ متر). آستانه در زمستان ده تا پانزده درجه سردتر است؛ آکتائو و ترکستان در تابستان گرم‌تر.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۱° | برف؛ اسکی |
| فوریه | ۳° | اسکی |
| مارس | ۱۰° | ناوریز؛ کوه برفی |
| آوریل | ۱۸° | بهار؛ شکوفه‌ی سیب |
| مه | ۲۳° | عالی؛ استپ سبز |
| ژوئن | ۲۸° | عالی؛ آغاز فصل دریاچه‌ها |
| ژوئیه | ۳۰° | گرم؛ کوه و دریاچه |
| اوت | ۳۰° | گرم؛ کوه و دریاچه |
| سپتامبر | ۲۴° | عالی؛ هوای صاف |
| اکتبر | ۱۶° | پاییز طلایی |
| نوامبر | ۸° | سرد و خاکستری |
| دسامبر | ۲° | آغاز اسکی |
مقصدهای اصلی قزاقستان
آلماتی۲ تا ۳ روز
بزرگ‌ترین شهر کشور و پایتخت پیشین: خیابان‌های درخت‌کاری‌شده، کلیسای چوبی زنکوف، بازار سبز و تله‌کابین کوک‌توبه، با کوه در انتهای هر خیابان.
مدئو و شیمبولاکنیم تا ۱ روز
ورزشگاه یخ مدئو در ۱۷۰۰ متری و بالاتر از آن پیست اسکی شیمبولاک؛ اتوبوس شهری تا مدئو می‌رود و تله‌کابین از آن‌جا بالا.
دریاچه‌ی بزرگ آلماتینیم تا ۱ روز
آب‌بند طبیعی فیروزه‌ای در ۲۵۱۱ متری، بالای شهر. دریاچه را از بالا تماشا می‌کنید؛ نزدیک‌شدن به آب ممنوع است.
دره‌ی چارین۱ روز
دره‌ای سرخ‌رنگ در سه ساعتی شرق آلماتی؛ در «دره‌ی قلعه‌ها» از میان ستون‌های فرسوده تا رود پایین می‌روید.
دریاچه‌های کولسای۱ تا ۲ روز
سه دریاچه‌ی پله‌پله میان جنگل صنوبر، نزدیک روستای ساتی. اولی کنار جاده است و دومی هفت کیلومتر پیاده‌روی دارد.
دریاچه‌ی کایندینیم روز
جنگل غرق‌شده: تنه‌ی صنوبرها مثل دکل از آب فیروزه‌ای بیرون زده است. از ساتی با خودروی دودیفرانسیل می‌روند.
آستانه۲ روز
پایتخت تازه‌ساز میان استپ: برج بایترک، چادر شیشه‌ای خان‌شاتیر، هرم صلح و دو مسجد از بزرگ‌ترین‌های آسیای میانه.
برنامه‌ی سفر به قزاقستان: ۵، ۸ و ۱۲ روزه
اقامت بدون ویزا برای ایرانیان در هر ورود سقف دارد (بخش «برای مسافران ایرانی» را ببینید)؛ هر سه برنامه در آن می‌گنجد. میان آلماتی، آستانه، شیمکنت و آکتائو پرواز بگیرید یا قطار شب.
۵ روز: آلماتی و طبیعت اطراف
- روز ۱آلماتی
پارک پانفیلوف و کلیسای زنکوف، بازار سبز، غروب بر کوک‌توبه.
- روز ۲مدئو و شیمبولاک
اتوبوس تا مدئو و تله‌کابین تا بالای پیست؛ عصر حمام آراسان.
- روز ۳ و ۴چارین، کولسای و کایندی
گشت دوروزه با یک شب در روستای ساتی؛ گشت یک‌روزه هم هست اما هفده ساعت طول می‌کشد.
- روز ۵دریاچه‌ی بزرگ آلماتی
پیاده‌روی تا چشم‌انداز دریاچه، یا موزهها و خرید.
۸ روز: آلماتی و آستانه
- روز ۱ تا ۵آلماتی و اطراف
برنامه‌ی پنج‌روزه.
- روز ۶به آستانه
پرواز کمتر از دو ساعت، یا قطار شب.
- روز ۷آستانه
بایترک، خان‌شاتیر، مسجد حضرت سلطان و هرم صلح.
- روز ۸موزه‌ی ملی و برگشت
موزه‌ی ملی و گوی نورعالم؛ دوشنبه‌ها موزهها بسته‌اند.
۱۲ روز: با جنوب
- روز ۱ تا ۵آلماتی و اطراف
برنامه‌ی پنج‌روزه.
- روز ۶قطار شب به شیمکنت
شب در قطار، صبح در شیمکنت؛ بازار و پارک‌ها.
- روز ۷ترکستان
آرامگاه خواجه احمد یسوی؛ یک ساعت و نیم تا دو ساعت با مینی‌بوس از شیمکنت.
- روز ۸اُترار و ساوران
ویرانه‌های دو شهر راه ابریشم با تاکسی دربست از ترکستان.
- روز ۹ تا ۱۱آستانه
پرواز از شیمکنت یا ترکستان؛ شهر و یک روز پارک ملی بورابای.
- روز ۱۲برگشت
پرواز از آستانه یا آلماتی.
کجا اقامت کنیم
در آلماتی و آستانه نزدیک مرکز بمانید تا بیشتر جاها پیاده یا با مترو و تاکسی کوتاه در دسترس باشد.
آلماتی
مرکز شهر، میان پارک پانفیلوف و خیابان دوستیک؛ نزدیک مترو و ایستگاه اتوبوس مدئو.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
آلماتی
- پارک پانفیلوف و کلیسای زنکوف: کلیسای ارتدکس زردرنگ سال ۱۹۰۷ که سراسر از چوب ساخته شده و ۵۶ متر بلندی دارد؛ ورود رایگان. موزه‌ی سازهای قزاقی در همان پارک است.
- بازار سبز: بازار سرپوشیده‌ی خشکبار، ادویه، لبنیات و گوشت؛ جای چشیدن قیمیز و خریدن سوغات خوراکی. دوشنبه‌ها بسته است.
- کوک‌توبه: تپه‌ی بالای شهر با برج تلویزیون، شهربازی کوچک و بهترین چشم‌انداز غروب؛ تله‌کابین از کنار هتل قزاقستان بالا می‌رود.
- مترو: یک خط کوتاه، اما ایستگاه‌ها هرکدام با سنگ و کاشی و نقش‌مایه‌ی قزاقی آراسته‌اند. کارت «اُنای» برای مترو و اتوبوس یکی است و سفر با آن ارزان‌تر از پول نقد تمام میشود.
- حمام آراسان: حمام عمومی بزرگ دوران شوروی با بخش‌های روسی، فنلاندی و شرقی؛ بلیت دوساعته فروخته میشود.
- موزه‌ی مرکزی دولتی: تاریخ قزاقستان از سکاها تا امروز، با نسخه‌ای از «مرد طلایی»، زره زرین شاهزاده‌ی سکایی.
- مدئو: ورزشگاه یخ کوهستانی در ۱۷۰۰ متری. اتوبوس خط ۱۲ از روبه‌روی هتل قزاقستان هر چند دقیقه می‌رود. پلکان سد بالای ورزشگاه چشم‌انداز دره را می‌دهد.
- شیمبولاک: تله‌کابین از مدئو تا پیست می‌رود و تله‌های بالاتر تا گردنه‌ی تالگار در حدود ۳۲۰۰ متر؛ در تابستان هم کار می‌کند. فصل اسکی از نوامبر تا آوریل است.
- دریاچه‌ی بزرگ آلماتی: به نوشته‌ی منابع، جاده‌ی بالایی به روی خودروی شخصی بسته است و حدود هفت کیلومتر آخر را باید پیاده رفت. گذرنامه همراهتان باشد، چون منطقه‌ی مرزی است.
- غذا در شهر: رستورانهای قزاقی، ازبکی، اویغوری و گرجی فراوان‌اند؛ لاغمان (رشته‌ی دستکش اویغوری) و پلو را در غذاخوری‌های ساده هم خوب می‌پزند.
دره‌ها و دریاچه‌های جنوب شرق
- دره‌ی قلعه‌ها در چارین: حدود ۲۰۰ کیلومتری شرق آلماتی. از لبه‌ی دره پایین می‌روید و مسیر کم‌شیبی میان دیواره‌های سرخ تا رود چارین می‌رسد. سایه تقریباً نیست؛ آب و کلاه ببرید.
- ساتی: روستای پایگاه دریاچه‌ها، پنج تا شش ساعت از آلماتی، با مهمان‌خانه‌های خانوادگی که شام و صبحانه می‌دهند. مینی‌بوس صبح زود از پایانه‌ی سایاخات آلماتی می‌رود.
- کولسای پایینی و میانی: دریاچه‌ی اول کنار پارکینگ است، با قایق و اسب کرایه‌ای. تا دریاچه‌ی دوم هفت کیلومتر راه جنگلی است، حدود سه ساعت و نیم رفت؛ صبح زود راه بیفتید.
- کایندی: دریاچه بر اثر ریزش کوه در زلزله‌ی ۱۹۱۱ پدید آمد و جنگل صنوبر را زیر آب برد. راهش خاکی است و از رودخانه می‌گذرد؛ در ساتی وَن‌های دودیفرانسیل روسی نوبتی مسافر می‌برند و بخش آخر پیاده است.
- ورودی پارک‌ها: در ورودی پارک ملی کولسای برای هر نفر و هر خودرو عوارض کمی می‌گیرند و منابع می‌نویسند فقط نقد. تنگه‌ی خرد همراه داشته باشید.
- یک‌روزه یا دوروزه: گشت‌های یک‌روزه هر سه جا را می‌بینند اما نیمه‌شب راه می‌افتند و بیشتر روز در خودرو می‌گذرد. با یک شب در ساتی، هم به دریاچه‌ی دوم می‌رسید و هم نور صبح کایندی را دارید.
- آلتین‌اِمِل: پارک ملی بیابانی شمال شرق آلماتی با «تپه‌ی آوازخوان» که ماسه‌اش در باد خشک صدا می‌دهد و کوه‌های رنگارنگ آق‌تاو؛ دست‌کم دو روز و خودروی مناسب می‌خواهد.
- تامگالی: هزاران سنگ‌نگاره از عصر برنز بر صخره‌های دره‌ای در شمال غرب آلماتی (میراث جهانی).
- ایسیک و تورگِن: دریاچه‌ی کوهستانی ایسیک و تنگه‌ی تورگن با آبشارهایش، هر دو در یکی‌دو ساعتی شهر و مناسب نیم‌روز.
آستانه و شمال
- بایترک: برج ۱۰۵ متری با گوی طلایی، نماد شهر؛ سکوی دید در ۹۷ متری است. بلوار نورژول از پای آن تا خان‌شاتیر پیاده‌رفتنی است.
- خان‌شاتیر: چادر شیشه‌ای غول‌آسای نورمن فاستر که درونش مرکز خرید و در بالاترین طبقه ساحل شنی سرپوشیده است.
- مسجد حضرت سلطان و مسجد بزرگ: دو مسجد سفید بسیار بزرگ؛ مسجد بزرگ آستانه که در ۲۰۲۲ گشوده شد بزرگ‌ترین آسیای میانه است. ورود رایگان، بیرون از وقت نماز.
- هرم صلح و آشتی: هرم شیشه‌ای با تالار اپرا در زیر و تالار کنفرانس در نوک؛ بازدید با راهنما.
- موزه‌ی ملی: بزرگ و نو، با تالار طلای سکاها. دوشنبه‌ها بسته است.
- گوی نورعالم: کره‌ی شیشه‌ای هشت‌طبقه‌ی بازمانده از اکسپوی ۲۰۱۷، حالا موزه‌ی انرژی.
- آلژیر: موزه و یادمان اردوگاه زنان زندانیان سیاسی دوران استالین، نیم ساعتی غرب شهر.
- بورابای: دریاچه‌ها و صخره‌های گرانیتی میان جنگل کاج، حدود ۲۵۰ کیلومتری شمال آستانه؛ با قطار یا خودرو یک روز پر یا بهتر، یک شب.
- سرما: از نوامبر تا مارس باد استپ دمای حس‌شده را بسیار پایین می‌برد. ساختمان‌ها گرم‌اند؛ برای بیرون لباس چندلایه و کلاه و دستکش جدی بیاورید.
ترکستان، شیمکنت و غرب
- آرامگاه خواجه احمد یسوی: بنای ناتمام تیموری در ترکستان با گنبد فیروزه‌ای بزرگ، بر مزار عارف قرن دوازدهم (میراث جهانی). کتیبه‌ها و کاشی‌هایش برای چشم ایرانی آشناست. شانه و زانو پوشیده باشد؛ برای بازدیدکننده‌ی خارجی بلیت دارد.
- ترکستان: مسجد زیرزمینی خلوت، ایستگاه راه‌آهن اوایل قرن بیستم و مجموعه‌ی تازه‌ساز کاروان‌سرا. فرودگاه خودش را دارد و قطار آلماتی هم در آن می‌ایستد.
- اُترار و ساوران: ویرانه‌های خشتی دو شهر راه ابریشم، هرکدام حدود پنجاه کیلومتر از ترکستان؛ اترار زادگاه فارابی است. آرامگاه ارسلان‌باب سر راه اترار است.
- شیمکنت: سومین شهر کشور، گرم و پربازار و نزدیک مرز ازبکستان؛ پایگاه سفر به ترکستان و گذر زمینی به تاشکند.
- آق‌سو ژاباغلی: کهن‌ترین منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی آسیای میانه در شرق شیمکنت؛ لاله‌های وحشی در آوریل و مه.
- آکتائو: شهر بندری خزر با ساحل شنی و آب‌تنی از ژوئن تا سپتامبر. خیابان‌ها نام ندارند و نشانی‌ها سه عدد است: محله، ساختمان، واحد.
- مانگیستاو: بیابان غرب با صخره‌های سفید گچی بوزژیرا، شوره‌زار توزبایر، کوه شیرقلعه و دشت گوی‌های سنگی توریش. فقط با خودروی دودیفرانسیل و راننده‌ی محلی، در گشت سه تا پنج‌روزه با چادر یا یورت؛ آوریل و مه یا سپتامبر و اکتبر.
- مسجدهای صخره‌ای: بِکِت‌آتا، شاقپاق‌آتا و شوپان‌آتا زیارتگاه‌های زیرزمینی کنده در صخره‌اند و هنوز زائر دارند؛ پوشش ساده و رفتار آرام.
- گودال قاراقیه: از پست‌ترین نقاط خشکی، حدود ۱۳۰ متر پایین‌تر از سطح دریا، سر راه آکتائو به جنوب.
- بایکونور: پایگاه فضایی هنوز فعال است و بازدید فقط با گشت و مجوزی شدنی است که از ماه‌ها پیش گرفته میشود.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- پول: واحد پول تنگه است. دلار یا یورو نقد بیاورید و در صرافیهای شهر تبدیل کنید؛ اسکناس نو و بی‌تاخوردگی نرخ بهتری می‌گیرد. در شهرها همه‌جا با کارت و کد QR پرداخت می‌کنند، اما در روستاها و ورودی پارک‌ها نقد لازم است.
- غذای قزاقی: بش‌بارماق (گوشت آب‌پز روی ورقه‌های خمیر)، پلو، لاغمان، مانتی، سمسه و شیشلیک؛ کنار چای، نان سرخ‌کرده‌ی باورساق. غذاها تند نیستند.
- حلال و گوشت اسب: بیشتر مردم مسلماناند و آشپزی سنتی گوشت خوک ندارد؛ رستورانهای قزاقی، ازبکی و اویغوری معمولاً حلال‌اند. گوشت اسب در بش‌بارماق و سوسیس «قازی» رایج است؛ اگر نمی‌خورید هنگام سفارش بپرسید. رستورانهای روسی، کرهای و چینی گوشت خوک دارند.
- قیمیز و شوبات: شیر تخمیرشده‌ی مادیان و شتر، ترش و گازدار؛ قیمیز کمی الکل دارد.
- زبان: قزاقی و روسی. انگلیسی بیرون از هتل‌ها و کافه‌های آلماتی و آستانه کم است؛ مترجم آفلاین روسی روی گوشی کار را راه می‌اندازد. قزاقی در حال گذر از خط سیریلیک به لاتین است و تابلوها هر دو را دارند.
- اپ‌ها: برای تاکسی Yandex Go و برای نقشه و خطوط اتوبوس 2GIS که آفلاین هم کار می‌کند و از نقشه‌ی گوگل دقیق‌تر است.
- گذرنامه همراهتان باشد: در ورودی پارک‌های ملی و مناطق نزدیک مرز قرقیزستان و چین آن را می‌خواهند.
- آب: آب شیر آلماتی از کوه می‌آید و بسیاری می‌نوشند؛ در آستانه، غرب و روستاها آب بطری بخرید.
- ترکیب با همسایه‌ها: بیشکک چهار تا پنج ساعت با مینی‌بوس از آلماتی و تاشکند دو ساعت از شیمکنت فاصله دارد. شرایط ورود هر کشور را جدا بپرسید و حساب روزهای مجاز قزاقستان را برای ورود دوباره نگه دارید.
برای مسافران ایرانی
ورود بدون ویزا
از ژوئیه‌ی ۲۰۲۲ دارندگان گذرنامه‌ی ایرانی برای سفر گردشگری، شخصی و تجاری بدون ویزا وارد قزاقستان می‌شوند: تا ۱۴ روز در هر ورود و در مجموع ۴۲ روز در هر ۱۸۰ روز. کار با این ورود مجاز نیست و ماندن بیش از مهلت جریمه، اخراج و ممنوعیت ورود دارد. در خبرهای ایران از افزایش این مهلت به یک ماه گفته شده، اما منابع قزاقستانی همان ۱۴ روز را نوشته‌اند؛ تا سفارت قزاقستان در تهران چیز دیگری نگفته، برنامه را روی ۱۴ روز ببندید. برای ماندن بیشتر باید پیش از سفر از سفارت ویزا گرفت که به نوشته‌ی منابع دعوت‌نامه می‌خواهد؛ ویزای الکترونیکی برای ایرانیان نیست.
پرواز
میان تهران و آلماتی (حدود سه ساعت و بیست دقیقه) و میان تهران و آکتائو پرواز مستقیم بوده، اما برنامه‌ی ثابتی ندارد؛ پیش از هر برنامه‌ریزی برنامه‌ی روز ایرلاین را ببینید. راه همیشگی، یک توقف در استانبول، دبی یا باکو است. اگر مقصدتان مانگیستاو است، ورود از آکتائو نزدیک سه هزار کیلومتر راه را کم می‌کند.
کشتی خزر
کشتی مسافری منظمی میان بندرهای ایران و قزاقستان نیست. میان بندر قوریق (هفتاد کیلومتری جنوب آکتائو) و بندر الت در نزدیکی باکو کشتی‌های باری‌اند که مسافر هم می‌برند: بدون برنامه‌ی ثابت، با حدود یک شبانه‌روز راه و گاه چند روز انتظار در بندر. این راه برای مسافری است که وقت باز دارد و ویزای جمهوری آذربایجان را هم گرفته است.
برق و ساعت
دوشاخه‌ی ایرانی به پریزها می‌خورد. سراسر قزاقستان یک ساعت دارد و در همه‌ی سال یک ساعت و نیم از ایران جلوتر است.
ثبت اقامت و شماره‌ها
هتل‌ها ورود مهمان خارجی را خودشان به پلیس مهاجرت خبر می‌دهند؛ اگر در خانه‌ی شخصی می‌مانید از میزبان بپرسید این کار را کرده باشد. شماره‌ی اضطراری ۱۱۲ است. سفارت ایران در آستانه است و در آلماتی و آکتائو سرکنسولگری هست.
حمل‌ونقل در قزاقستان
پرواز داخلی
برای این فاصله‌ها راه اصلی است: آلماتی تا آستانه کمتر از دو ساعت و تا آکتائو حدود سه ساعت. ایر آستانا و شرکت ارزان‌قیمتش فلای‌آریستان بیشتر مسیرها را دارند؛ بلیت ارزان بار همراه محدودی دارد.
قطار
قطارهای تندروی تالگو آلماتی را در یک شب به آستانه و به شیمکنت می‌رسانند، با کوپه‌ی دونفره و چهارنفره؛ قطارهای قدیمی‌تر ارزان‌تر و بسیار کندترند. بلیت را از سایت راه‌آهن قزاقستان یا اپ‌های فروش بلیت بگیرید و در تابستان چند هفته زودتر.
مینی‌بوس و تاکسی اشتراکی
برای فاصله‌های کوتاه مثل شیمکنت به ترکستان یا آلماتی به بیشکک. تاکسی اشتراکی وقتی پر شد راه می‌افتد؛ کرایه را پیش از سوارشدن روشن کنید.
در شهر
در آلماتی مترو، اتوبوس با کارت اُنای و تاکسی اینترنتی ارزان؛ اتوبوس از فرودگاه به شهر می‌رود. در آستانه اتوبوس و تاکسی اینترنتی.
طبیعت
برای چارین و دریاچه‌ها گشت گروهی از آلماتی ساده‌ترین و ارزان‌ترین راه است؛ برای مانگیستاو و آلتین‌امل خودروی دودیفرانسیل با راننده.
هزینه سفر به قزاقستان
اقتصادی
۲۵ تا ۴۰ دلار در روز- هاستل یا مهمان‌خانه
- غذاخوری‌های ساده و بازار
- اتوبوس، مترو و قطار
- گشت گروهی یک‌روزه
متوسط
۶۰ تا ۱۰۰ دلار در روز- هتل سه یا چهارستاره
- رستوران
- تاکسی اینترنتی و پرواز داخلی
- گشت دوروزه‌ی دریاچه‌ها
راحت
از ۱۸۰ دلار در روز- هتل پنج‌ستاره
- خودرو با راننده
- گشت خصوصی مانگیستاو
- اسکی با مربی در شیمبولاک
چه چیزهایی همراه ببریم
برای شهر، کوه ۲۵۰۰ متری و دره‌ی بی‌سایه در یک سفر.
ضدآفتاب با SPF بالا
دره‌ی چارین سایه ندارد و آفتاب دریاچه‌های کوهستانی در ارتفاع تندتر است.
مشاهده در آمازونAmazon ←چراغ پیشانی شارژی
گشت چارین و دریاچه‌ها پیش از سپیده راه می‌افتد؛ در مهمان‌خانه‌های ساتی و چادرهای مانگیستاو هم به کار می‌آید.
مشاهده در آمازونAmazon ←کیف دوشی زیپ‌دار
برای بازار سبز و مترو و ایستگاه‌های قطار، با گذرنامه‌ای که باید همیشه همراهتان باشد.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
چارین، کولسای و کایندی با حمل‌ونقل عمومی دو تا سه روز وقت می‌گیرد؛ گشت گروهی از آلماتی هر سه را کنار هم می‌گذارد.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
روزها را بشمارید
روز ورود هم حساب میشود؛ بلیت برگشت را یکی‌دو روز پیش از پایان مهلت بگیرید.
یک گوشه را انتخاب کنید
آلماتی و اطرافش یک سفر کامل است؛ آستانه، جنوب یا غرب را فقط با پرواز اضافه کنید.
شب در ساتی بمانید
دریاچه‌ها صبح زود خلوت و آرام‌اند، پیش از رسیدن گشت‌های یک‌روزه.
دوشنبه‌ها
موزهها و بازار سبز بسته‌اند؛ آن روز را به کوه بدهید.
کرایه را از پیش روشن کنید
در فرودگاه و ایستگاه با اپ تاکسی بگیرید یا پیش از سوارشدن بر سر مبلغ توافق کنید.
چند واژه‌ی روسی
سلام، ممنون، چند است و عددها؛ بیرون از دو شهر بزرگ بسیار به کار می‌آید.
پرسش‌های پرتکرار سفر به قزاقستان
آیا قزاقستان برای ایرانیان ویزا می‌خواهد؟
برای سفر تا ۱۴ روز در هر ورود و در مجموع ۴۲ روز در هر ۱۸۰ روز، نه. برای ماندن بیشتر باید پیش از سفر از سفارت ویزا گرفت.
بهترین زمان سفر به قزاقستان چه موقع است؟
مه، ژوئن و سپتامبر برای بیشتر کشور؛ ژوئیه و اوت برای کوه و دریاچه؛ دسامبر تا مارس برای اسکی در شیمبولاک.
هزینه سفر به قزاقستان چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما، سفر اقتصادی ۲۵ تا ۴۰ دلار و سفر متوسط ۶۰ تا ۱۰۰ دلار در روز برای هر نفر.
آلماتی بهتر است یا آستانه؟
آلماتی برای طبیعت، کوه و حالوهوای شهری؛ آستانه برای معماری نو و موزهها. اگر فقط یکی را میتوانید، آلماتی. با پرواز کمتر از دو ساعت از هم فاصله دارند.
در قزاقستان غذای حلال پیدا میشود؟
بله؛ بیشتر مردم مسلماناند و غذای سنتی گوشت خوک ندارد. گوشت اسب رایج است و در رستورانهای روسی، کرهای و چینی گوشت خوک هست؛ بپرسید.
واحد پول قزاقستان چیست؟
تنگه. دلار یا یورو نقد را در صرافیهای شهر تبدیل کنید.
چند روز برای قزاقستان کافی است؟
پنج روز برای آلماتی و طبیعت اطرافش؛ هشت روز با آستانه؛ دوازده روز با ترکستان و جنوب.
پایتخت قزاقستان کجاست؟
آستانه، از ۱۹۹۷. شهر چند سالی نورسلطان نام داشت و از ۲۰۲۲ دوباره آستانه است. آلماتی پایتخت پیشین و بزرگ‌ترین شهر است.
سفر به قزاقستان در پیش دارید؟
اگر برای چیدن مسیر در مهلت ورود بدون ویزا، انتخاب میان آستانه، جنوب و مانگیستاو و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من