راهنماهای سفر / آمریکای مرکزی و کارائیب
راهنمای سفر به بلیز
بلیز کشوری کوچک میان مکزیک و گواتمالاست، با ساحلی رو به دریای کارائیب، و تنها کشور آمریکای مرکزی که زبان رسمی‌اش انگلیسی است. دو نیمه دارد که در یک سفر کنار هم می‌نشینند. نیمه‌ی دریا: دومین آبسنگ مرجانی بزرگ دنیا، صدها جزیره‌ی کوچک که «کی» نامیده می‌شوند، و حفرهی آبی بزرگ که از هواپیما مثل مردمک چشمی در میان مرجان‌هاست. نیمه‌ی خشکی: شهرهای مایا در دل جنگل، غارهایی که باید با شنا واردشان شد، و پناهگاه جگوار. فاصله‌ها کوتاه است؛ از جزیره تا مرز گواتمالا در یک روز می‌شود رفت. بلیز گران‌ترین کشور آمریکای مرکزی است و رسیدن به آن برای مسافر ایرانی آسان نیست؛ برای همین بخش ویزا و مسیر را دقیق بخوانید. در این راهنما جزیرهها، آبسنگ، غرب جنگلی، جنوب، فصل مناسب، برنامه‌ی ۵، ۸ و ۱۲ روزه، ویزا، جابه‌جایی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به بلیز
آذر تا فروردین (اواخر نوامبر تا میانهی آوریل)
فصل خشک و بهترین زمان: آسمان صاف، دریا آرام و آب زلال برای غواصی و اسنورکل. شلوغ‌ترین و گران‌ترین هفته‌ها کریسمس، سال نو و عید پاک است؛ برای آن‌ها زود رزرو کنید. نوروز درست در همین فصل می‌افتد.
اردیبهشت و خرداد (اواخر آوریل تا اوایل ژوئن)
گرم‌ترین و شرجی‌ترین هفته‌ها، با مسافر کمتر و قیمت پایین‌تر. کوسه‌نهنگ‌ها از مارس تا ژوئن، نزدیک ماه کامل، در آب‌های پلاسنسیا دیده می‌شوند.
خرداد تا آبان (ژوئن تا نوامبر)
فصل باران و فصل توفند (هاریکن) کارائیب. باران اغلب رگباری است و میانش آفتاب؛ جنوب بیشتر از شمال می‌بارد. قیمت‌ها پایین می‌آید و بعضی اقامتگاه‌ها می‌بندند. فستیوال لابستر جزیرهها در ژوئن است.
شهریور و مهر (سپتامبر و اکتبر)
پربارانترین ماهها و اوج خطر توفند؛ قایق‌ها و پروازهای کوچک بیشتر لغو می‌شوند. اگر تاریخ دست خودتان است، این دو ماه را کنار بگذارید.
آب‌وهوای بلیز ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در بلیز سیتی، کنار دریا. دما در طول سال کم عوض می‌شود؛ آنچه فصل را می‌سازد باران است. در غرب جنگلی شب‌ها خنک‌تر است.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۲۷° | خشک؛ فصل اوج |
| فوریه | ۲۸° | خشک؛ عالی |
| مارس | ۲۹° | عالی؛ آغاز کوسه‌نهنگ |
| آوریل | ۳۰° | خشک‌ترین ماه |
| مه | ۳۱° | گرم و شرجی |
| ژوئن | ۳۱° | آغاز باران؛ لابستر |
| ژوئیه | ۳۱° | رگبار و آفتاب |
| اوت | ۳۱° | بارانی |
| سپتامبر | ۳۱° | اوج فصل توفند |
| اکتبر | ۳۰° | پربارانترین ماه |
| نوامبر | ۲۸° | پایان باران |
| دسامبر | ۲۷° | آغاز فصل خشک |
مقصدهای اصلی بلیز
حفرهی آبی بزرگ۱ روز
چاله‌ای دایره‌ای به پهنای بیش از ۳۰۰ متر در آبسنگ لایت‌هاوس، هشتاد کیلومتری ساحل (میراث جهانی). بهترین تماشایش از هواپیمای کوچک است.
کی کالکر۲ تا ۳ روز
جزیره‌ی کوچک بی‌خودرو با سه خیابان شنی و شعار «آهسته برو»؛ ارزان‌ترین پایگاه برای اسنورکل و غواصی.
آمبرگریس کی و سن پدرو۲ تا ۳ روز
بزرگترین جزیره‌ی کشور با هتل‌های ساحلی و گلف‌کارت به‌جای خودرو؛ ذخیره‌گاه دریایی هول چان در هشت کیلومتری سن پدروست.
شونانتونیچنیم‌روز
شهر مایا بر تپه‌ای نزدیک مرز گواتمالا؛ با کرجی دستی از رود می‌گذرید و از هرم ال کاستیو جنگل دو کشور پیداست.
کاراکول۱ روز
بزرگترین شهر مایای بلیز در جنگل چیکیبول، با هرم کاآنا؛ راهش از میان جنگل کاج مانتین پاین ریج می‌گذرد.
برنامه‌ی سفر به بلیز: ۵، ۸ و ۱۲ روزه
فرودگاه بینالمللی کنار بلیز سیتی است؛ از آنجا تا کی کالکر ۴۵ دقیقه با قایق و تا سن ایگناسیو دو تا سه ساعت با اتوبوس راه است.
۵ روز: جزیره و آبسنگ
- روز ۱تا کی کالکر
از فرودگاه به اسکله‌ی بلیز سیتی و با قایق به جزیره؛ غروب در اسپلیت.
- روز ۲هول چان
گشت اسنورکل تمام‌روز: باغ مرجان، کوچه‌ی کوسه و سفره‌ماهی و هول چان.
- روز ۳حفرهی آبی
پرواز تماشایی یک‌ساعته، یا برای غواصان سفر تمام‌روز با قایق.
- روز ۴آمبرگریس کی
نیم ساعت با قایق تا سن پدرو؛ گلف‌کارت تا ساحل سیکرت بیچ.
- روز ۵برگشت
قایق یا پرواز کوتاه تا بلیز سیتی.
۸ روز: دریا و جنگل
- روز ۱ تا ۳کی کالکر
برنامه‌ی سه روز نخست بالا.
- روز ۴تا سن ایگناسیو
قایق تا بلیز سیتی و اتوبوس به غرب؛ سر راه، باغ‌وحش بلیز.
- روز ۵غار ATM
گشت تمام‌روز با راهنمای مجاز.
- روز ۶شونانتونیچ و کاهال پچ
دو محوطه‌ی مایا در یک روز، با اتوبوس محلی و پیاده.
- روز ۷کاراکول
گشت تمام‌روز با توقف در حوضچه‌های ریو آن و غار ریو فریو.
- روز ۸برگشت
کمتر از دو ساعت با خودرو تا فرودگاه.
۱۲ روز: تا جنوب
- روز ۱ تا ۷جزیرهها و سن ایگناسیو
برنامه‌ی هشت‌روزه بی روز برگشت.
- روز ۸هاپکینز
حدود سه ساعت با اتوبوس از راه بلموپان؛ روستای ساحلی گاریفونا.
- روز ۹کاکس‌کام
پیاده‌روی و آبشار در پناهگاه جگوار.
- روز ۱۰ و ۱۱پلاسنسیا
ساحل، و یک روز قایق تا جزیره‌ی لافینگ برد یا سیلک کیز.
- روز ۱۲برگشت
پرواز داخلی تا بلیز سیتی، یا اتوبوس.
کجا اقامت کنیم
جزیرهها برای دریا و سن ایگناسیو برای جنگل و محوطه‌های مایا؛ برای کریسمس، سال نو و عید پاک زود رزرو کنید.
سن پدرو (آمبرگریس کی)
مرکز سن پدرو برای رستوران و اسکله‌ی گشت‌ها، یا هتل‌های ساحلی جنوب و شمال شهر.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
جزیرهها و آبسنگ مرجانی
- کدام جزیره: کی کالکر کوچک، آرام و ارزان‌تر است و بیشتر مسافران کوله‌به‌دوش آنجا می‌مانند؛ آمبرگریس کی بزرگ‌تر و گران‌تر است، با هتل‌های ساحلی و رستوران‌های بیشتر. نیم ساعت با قایق از هم فاصله دارند و گشتهای دریایی هر دو به یک جاها می‌روند.
- هول چان و کوچه‌ی کوسه و سفره‌ماهی: گذرگاهی در آبسنگ که سال‌هاست حفاظت می‌شود و ماهی‌هایش بزرگ‌ترند؛ در ایستگاه بعدی کنار کوسه‌های پرستار و سفره‌ماهی‌ها شنا می‌کنید. ورود فقط با راهنمای مجاز است و ورودی ذخیره‌گاه ۲۰ دلار بلیز. گشت تمام‌روز از کی کالکر نزدیک ۹۰ دلار آمریکاست.
- حفرهی آبی بزرگ از بالا: پرواز تماشایی یک‌ساعته با هواپیمای کوچک از جزیرهها یا بلیز سیتی حدود ۲۱۵ دلار آمریکاست. شکل دایره فقط از هوا پیداست؛ از روی قایق تنها تغییر رنگ آب را می‌بینید.
- حفرهی آبی زیر آب: غواصی‌اش عمیق است و گواهی پیشرفته میخواهد؛ آنچه می‌بینید استالاکتیت‌های غول‌پیکر و کوسه است، نه مرجان رنگی. سفر تمام‌روز با قایق روی دریای باز ۲۰۰ تا ۲۵۰ دلار آمریکاست، به‌اضافه‌ی ورودی پارک. منابع عمق حفره را از ۱۰۸ تا ۱۳۵ متر نوشته‌اند.
- جزیره‌ی هاف مون: توقف ناهار سفر حفرهی آبی: نخستین منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی دریایی بلیز با هزاران پرنده‌ی بوبی پاسرخ و سکوی تماشا.
- اسپلیت: آبراهی که توفند هَتی در ۱۹۶۱ کی کالکر را با آن دو نیم کرد؛ امروز جای شنا و تماشای غروب است. شن ساحلی ندارد و با سکو و پله وارد آب می‌شوید.
- گاو دریایی: در پناهگاه سوالو کی نزدیک کی کالکر مانتی‌ها را از روی قایق تماشا می‌کنید؛ شنا کنارشان ممنوع است و دیدنشان تضمینی نیست.
- سیکرت بیچ و گلف‌کارت: در آمبرگریس کی وسیله‌ی رفت‌وآمد گلف‌کارت کرایه‌ای است. سیکرت بیچ در سمت غربی جزیره آب کم‌عمق و آرام دارد و میزهای غذاخوری‌ها درون آب است.
- ترنف و گلاورز: دو آبسنگ حلقوی دیگر، برای غواصان باتجربه؛ ترنف را از جزیره‌های شمالی می‌روند و گلاورز را از جنوب.
- برای شناگران تازه‌کار: گشتهای اسنورکل جلیقه‌ی نجات می‌دهند و راهنما در آب همراه گروه است. به مرجان دست نزنید و روی آن نایستید؛ ضدآفتاب بی‌ضرر برای مرجان ببرید.
سن ایگناسیو و غرب جنگلی
- سن ایگناسیو: شهر کوچک و پیاده‌گشتنی ناحیه‌ی کایو، ۱۵ کیلومتری مرز گواتمالا، و پایگاه همه‌ی گشتهای غرب. بازار شنبه‌ها پررونق‌ترین است؛ صبحانه‌ی محلی «فرای جک» را همان‌جا امتحان کنید.
- غار ATM: آکتون تونیچیل موکنال: با شنا وارد غار می‌شوید، در آب تا سینه پیش می‌روید و در تالار خشک به سفال‌ها و اسکلت‌های قربانیان مایا می‌رسید که آهک رویشان را بلورین کرده است. فقط با راهنمای مجاز، با آمادگی بدنی متوسط و بدون دوربین و گوشی. گشت‌ها بیش از ۱۰۰ دلار آمریکاست؛ به نوشته‌ی منابع جوراب هم لازم است، چون در تالار خشک بی‌کفش راه می‌روید.
- شونانتونیچ: اتوبوس محلی تا روستای سوکوتز، کرجی دستی رایگان روی رود موپان و سپس حدود یک و نیم کیلومتر سربالایی. ورودی ۲۵ دلار بلیز. هرم ال کاستیو حدود ۴۰ متر بلندی و کتیبه‌ی گچ‌بری دارد و می‌شود از آن بالا رفت.
- کاهال پچ: محوطه‌ی کوچک و کم‌بازدید مایا بر تپه‌ی بالای خود سن ایگناسیو؛ پیاده از شهر می‌شود رفت. ورودی ۲۰ دلار بلیز.
- کاراکول: شهری که روزگاری از بلیز سیتی امروز پرجمعیت‌تر بود. بخشی از راه هنوز خاکی است و بیشتر مسافران با گشت تمام‌روز می‌روند که حوضچه‌های ریو آن و غار ریو فریو را هم دارد.
- مانتین پاین ریج: بلندی‌های خنک با جنگل کاج، آبشار و حوضچه‌های سنگی برای شنا؛ چیزی که در کشوری گرمسیری انتظارش را ندارید.
- غار بارتون کریک: غاری که با قایق پارویی و چراغ از رود درونش می‌گذرید؛ جایگزین آرام‌تر برای کسانی که ATM برایشان سنگین است.
- پروژه‌ی ایگوانای سبز: در باغ هتل سن ایگناسیو ریزورت؛ گشت کوتاه با راهنما در چند نوبت روز.
- باغ‌وحش بلیز: حدود ۵۰ کیلومتری بلیز سیتی سر راه غرب: فقط جانوران بومی که نجات یافته‌اند، از جگوار و تاپیر تا توکان، در محوطه‌های جنگلی. اتوبوس‌های میان بلیز سیتی و بلموپان جلوی آن می‌ایستند.
- تیکال از سن ایگناسیو: شهر بزرگ مایا در گواتمالا دو تا سه ساعت آن‌سوی مرز است و گشت یک‌روزه دارد، اما برای مسافر ایرانی یعنی ویزای گواتمالا، مالیات خروج از بلیز و ورود دوباره به بلیز؛ پیش از رزرو هر سه را روشن کنید.
شمال، بلیز سیتی و جنوب
- لامانای: شهر مایا کنار تالاب رود نیو در شمال، که بیش از دو هزار سال مسکون بود. راه معمولش قایق از اورنج واک است و خود قایق‌سواری، با تمساح و پرنده، نیمی از گردش است. معبد بلندش حدود ۳۳ متر است.
- آلتون ها: نزدیک‌ترین محوطه‌ی مایا به بلیز سیتی، ۳۱ کیلومتری شهر؛ سر یشمی خدای خورشید اینجا پیدا شد. گشت نیم‌روزه دارد.
- بلیز سیتی: بزرگترین شهر و گره‌ی حمل‌ونقل کشور است، نه پایتخت و نه مقصد. اگر چند ساعت وقت دارید: پل گردان، کلیسای سنت جان و موزه‌ی بلیز در ساختمان زندان قدیم.
- بلموپان: پایتخت کوچک درون خشکی که پس از توفند ۱۹۶۱ ساخته شد؛ برای مسافر بیشتر ایستگاه تعویض اتوبوس است.
- هاپکینز: روستای ساحلی مردم گاریفونا با ساحل دراز شنی و اقامتگاه‌های کوچک؛ جای شنیدن طبل گاریفونا و خوردن «هودوت»، ماهی در شیر نارگیل با موز کوبیده.
- پناهگاه کاکس‌کام: نخستین پناهگاه جگوار دنیا. خود جگوار را کمتر کسی می‌بیند، اما مسیرهای پیاده‌روی، آبشار و تیوب‌سواری روی رود دارد. ۴۵ دقیقه از پلاسنسیا.
- پلاسنسیا: شبه‌جزیره‌ای باریک با بهترین ساحل‌های شنی سرزمین اصلی و پیاده‌راه بتنی باریکی که سرتاسر روستا می‌رود. آرام‌تر از جزیره‌های شمال.
- لافینگ برد و سیلک کیز: جزیره‌های کوچک مرجانی روبه‌روی پلاسنسیا برای اسنورکل یک‌روزه؛ آبسنگ اینجا ۴۵ دقیقه با قایق از ساحل فاصله دارد.
- کوسه‌نهنگ: از مارس تا ژوئن در روزهای پیرامون ماه کامل در گلدن اسپیت جمع می‌شوند. شمار قایق‌ها محدود است؛ جا را از پیش بگیرید.
- مانکی ریور و تولدو: قایق از پلاسنسیا به رود مانکی برای دیدن میمون جیغ‌زن و مانتی. ناحیه‌ی تولدو در جنوبی‌ترین گوشه، با روستاهای مایا و کاکائو، کم‌مسافرترین بخش کشور است.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- دو دلار: دلار بلیز با نرخ ثابت دو به یک به دلار آمریکا بسته است و دلار آمریکا همه‌جا پذیرفته می‌شود. قیمت‌ها گاه به این و گاه به آن است؛ پیش از پرداخت بپرسید «دلار بلیز یا آمریکا؟». کارت بانکی ایران کار نمی‌کند؛ دلار آمریکای نقد در اسکناس‌های ریز و سالم بیاورید.
- غذا: خوراک هرروزه «رایس اند بینز» است: برنج و لوبیای قرمز پخته در شیر نارگیل با مرغ خورشتی و سالاد سیب‌زمینی. صبحانه فرای جک (خمیر سرخ‌شده‌ی پف‌کرده) با تخم‌مرغ و لوبیا. در جزیرهها ماهی، سویچه و در فصلش لابستر. سس تند ماری شارپ روی همه‌ی میزهاست.
- حلال: رستوران حلال کم پیدا می‌شود و نباید رویش حساب کرد. ماهی و خوراک دریایی، برنج و لوبیا، تخم‌مرغ و میوه همه‌جا هست. گوشت خوک در خوراک‌های محلی رایج است (حتی در بعضی لوبیاها)؛ بپرسید.
- زبان: انگلیسی زبان رسمی است و همه‌ی تابلوها و منوها انگلیسی‌اند؛ مردم میان خودشان بیشتر کریول و اسپانیایی حرف می‌زنند.
- فصل لابستر: صید لابستر بخشی از سال ممنوع است و فصل با جشن‌های ژوئن در جزیرهها باز می‌شود؛ بیرون از فصل، لابستر منو یخ‌زده است.
- آب و سلامت: آب بطری بنوشید. سازمان جهانی بهداشت بلیز را در ۲۰۲۳ عاری از مالاریا اعلام کرد، ولی تب دنگی هست؛ عصرها و در جنگل ضدپشه بزنید. آفتاب روی قایق بسیار تند است.
- در بلیز سیتی: میان فرودگاه، ترمینال اتوبوس و اسکله با تاکسی جابه‌جا شوید و کرایه را پیش از سوار شدن توافق کنید، چون تاکسی‌ها تاکسی‌متر ندارند. پس از تاریکی پیاده نگردید؛ بیشتر مسافران همان روز به جزیره یا غرب می‌روند.
- گشت‌ها: راهنمای غار و دریا باید مجوز داشته باشد؛ گشت را از دفترهای شناخته‌شده یا از راه اقامتگاهتان بگیرید و بپرسید ورودی پارک و ناهار در قیمت هست یا نه.
- فرم ورود: اظهارنامه‌ی مهاجرت و گمرک را می‌شود پیش از پرواز، رایگان و آنلاین پر کرد.
- مایل و گالن: فاصله‌ها به مایل است و رانندگی از سمت راست.
برای مسافران ایرانی
ویزا
ایران در فهرست کشورهایی است که سایت ادارهی مهاجرت بلیز برایشان ویزا لازم میداند، و ویزا باید پیش از سفر گرفته شود. بلیز در ایران نمایندگی ندارد؛ درخواست به نزدیک‌ترین سفارت یا کنسولگری بلیز داده می‌شود و از آنجا برای تصمیم به ادارهی مهاجرت در بلموپان می‌رود. مدارک: فرم، گذرنامه با بیش از شش ماه اعتبار، برنامه‌ی پرواز رفت و برگشت، نامه‌ی اشتغال و گردش حساب شش‌ماهه. هزینه یکسان نوشته نشده است: سایت ادارهی مهاجرت ویزای یک‌بار ورود را ۲۰۰ دلار بلیز می‌نویسد، سفارت بلیز در واشینگتن ۵۰ دلار آمریکا به‌اضافه‌ی ۳۰ دلار هزینه‌ی ارسال، و نمایندگی لندن ۲۰۰ پوند. زمان بررسی هم از حدود ۳۰ روز کاری (واشینگتن) تا دو سه ماه (لندن) است. به نوشته‌ی منابع، ایران از کشورهایی است که افزون بر ویزا «تأییدیه»ی جداگانه‌ی ادارهی مهاجرت هم میخواهند؛ پس زود اقدام کنید و پیش از آمدن ویزا بلیت غیرقابل‌استرداد نخرید.
با ویزای آمریکا، شنگن یا کانادا
سایت ادارهی مهاجرت بلیز می‌نویسد دارنده‌ی ویزای چندبار ورود معتبر آمریکا، شنگن یا کانادا، یا اقامت دائم آمریکا و کانادا، برای سفر تا ۳۰ روز از ویزای بلیز معاف است. در آن صفحه روشن نیست که این معافیت برای ملیت‌هایی که تأییدیه میخواهند هم بی‌قیدوشرط است یا نه؛ پیش از خرید بلیت از سفارت بلیز پاسخ کتبی بگیرید و آن را همراه داشته باشید، چون شرکت هواپیمایی هم هنگام سوار شدن مدارک را می‌بیند. در مرز، بلیت برگشت و توان مالی (روزی ۷۵ دلار آمریکا) را می‌پرسند.
مسیر پرواز
پرواز مستقیم نیست و بیشتر پروازهای بلیز سیتی از شهرهای آمریکاست؛ ترانزیت در آمریکا ویزای آمریکا میخواهد. راه‌های دیگر از مکزیک (پرواز تا کانکون و سپس زمینی)، پاناما یا السالوادور می‌گذرد و هرکدام قانون ویزا و ترانزیت خودش را برای گذرنامهی ایرانی دارد؛ پیش از خرید بلیت جدا بپرسید. کل راه با دو توقف معمولاً بیش از یک شبانه‌روز است.
مرز زمینی و مالیات خروج
از مکزیک، اتوبوس از چتومال به شمال بلیز می‌آید و قایق تندرو از چتومال به سن پدرو و کی کالکر. از گواتمالا، گذرگاه اصلی ملچور د منکوس نزدیک سن ایگناسیوست. قانون ویزا در مرز زمینی همان است، و مکزیک و گواتمالا ویزای خودشان را میخواهند. هنگام خروج زمینی یا دریایی، ۴۰ دلار بلیز یا ۲۰ دلار آمریکا مالیات خروج نقد می‌گیرند؛ در پرواز، این مالیات معمولاً در بهای بلیت است.
برق و ساعت
برق ۱۱۰ ولت است و پریزها بیشتر از نوع آمریکایی (دو تیغه‌ی تخت) و گاهی نوع انگلیسی؛ دوشاخه‌ی ایرانی نمی‌خورد و مبدل لازم است. بلیز در همه‌ی سال نه ساعت و نیم از ایران عقب‌تر است.
شماره‌های ضروری
شماره‌ی اضطراری ۹۱۱. ایران در بلیز سفارت ندارد؛ نزدیک‌ترین سفارت ایران در مکزیکوسیتی است.
حمل‌ونقل در بلیز
قایق تندرو (واتر تاکسی)
از بلیز سیتی تا کی کالکر حدود ۴۵ دقیقه و نزدیک ۲۱ دلار آمریکا، تا سن پدرو یک ساعت و نیم و نزدیک ۳۱ دلار؛ میان دو جزیره نیم ساعت. چند بار در روز می‌روند و بلیت رفت‌وبرگشت ارزان‌تر است.
اتوبوس
اتوبوس‌های مدرسه‌ای قدیمی آمریکایی، ارزان و بی‌کولر: بلیز سیتی تا سن ایگناسیو کمتر از دو ساعت و نیم و ۱۰ دلار بلیز. «اکسپرس» بگیرید که کمتر می‌ایستد. بار را با خود به درون اتوبوس می‌برید.
پرواز داخلی
تراپیک ایر و مایا آیلند ایر با هواپیماهای کوچک به جزیرهها، پلاسنسیا و جنوب می‌روند؛ تا جزیرهها ۱۰ تا ۱۵ دقیقه. پرواز از فرودگاه کوچک شهری بلیز سیتی ارزان‌تر از فرودگاه بینالمللی است.
شاتل
ون مشترک از فرودگاه به سن ایگناسیو، هاپکینز و پلاسنسیا؛ گران‌تر از اتوبوس و بی‌دردسرتر با چمدان. از فرودگاه به شهر اتوبوس عمومی نیست.
خودروی کرایه‌ای
گران است و برای جزیرهها به کار نمی‌آید؛ برای غرب و جنوب آزادی می‌دهد. راه‌های فرعی خاکی‌اند و در شب رانندگی نکنید.
در جزیرهها
کی کالکر پیاده و با دوچرخه؛ آمبرگریس کی با گلف‌کارت کرایه‌ای یا تاکسی.
هزینه سفر به بلیز
اقتصادی
۴۵ تا ۶۵ دلار آمریکا در روز- تخت هاستل یا مهمان‌خانه‌ی ساده
- غذای خیابانی و غذاخوری محلی
- اتوبوس و قایق
- محوطه‌های مایا بدون گشت
متوسط
۱۱۰ تا ۱۶۰ دلار آمریکا در روز- هتل سه‌ستاره یا کلبه‌ی ساحلی
- رستوران
- یک گشت دریایی یا غار در میان
- شاتل یا پرواز داخلی
راحت
از ۲۵۰ دلار آمریکا در روز- هتل ساحلی یا لژ جنگلی
- غواصی و پرواز حفرهی آبی
- گشت خصوصی
- پروازهای داخلی
چه چیزهایی همراه ببریم
برای قایق، غار و جنگل در یک سفر.
مبدل برق جهانی
پریزهای بلیز آمریکایی‌اند و دوشاخه‌ی ایرانی به آن‌ها نمی‌خورد.
مشاهده در آمازونAmazon ←کفش آب
در غار ATM ساعت‌ها در آب و روی سنگ راه می‌روید و کفش باز پذیرفته نیست.
مشاهده در آمازونAmazon ←ضدآفتاب با SPF بالا
آفتاب روی قایق سایه ندارد؛ برای آبسنگ نوع بی‌ضرر برای مرجان بگیرید.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
اسنورکل در هول چان و شنا کنار کوسه‌های پرستار و سفره‌ماهی‌ها فقط با راهنمای مجاز ممکن است و در فصل خشک زود پر می‌شود.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
اول ویزا، بعد بلیت
تا پاسخ قطعی دربارهی ویزا یا معافیت ندارید، بلیت و هتل غیرقابل‌استرداد نگیرید.
همیشه بپرسید کدام دلار
یک قیمت می‌تواند دو برابر یا نصف آن چیزی باشد که فکر می‌کنید.
حفرهی آبی را از هوا ببینید
اگر غواص باتجربه نیستید، پرواز یک‌ساعته بیشتر از سفر قایق به شما می‌دهد.
در خشکی بیشتر بمانید
سن ایگناسیو از جزیرهها ارزان‌تر است و گشت‌هایش به یاد ماندنی‌تر.
برای غار لباس دوم ببرید
از ATM خیس بیرون می‌آیید و راه برگشت طولانی است.
برنامه را در فصل باران شل ببندید
یک روز خالی برای لغو قایق یا پرواز کوچک نگه دارید.
پرسش‌های پرتکرار سفر به بلیز
بلیز کجاست؟
در آمریکای مرکزی، کنار دریای کارائیب؛ از شمال با مکزیک و از غرب و جنوب با گواتمالا همسایه است.
آیا ایرانیان برای بلیز ویزا میخواهند؟
بله، ویزا پیش از سفر لازم است. سایت ادارهی مهاجرت بلیز دارندگان ویزای چندبار ورود معتبر آمریکا، شنگن یا کانادا را برای سفر تا ۳۰ روز معاف میداند؛ دربارهی گذرنامهی ایرانی از سفارت بلیز پاسخ کتبی بگیرید.
بهترین زمان سفر به بلیز چه موقع است؟
اواخر نوامبر تا میانهی آوریل، فصل خشک. ژوئن تا نوامبر فصل باران و توفند است و سپتامبر و اکتبر پربارانترین ماهها.
هزینه سفر به بلیز چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما و ویزا، سفر اقتصادی ۴۵ تا ۶۵ و سفر متوسط ۱۱۰ تا ۱۶۰ دلار آمریکا در روز برای هر نفر. گشتهای دریایی و غار بزرگترین هزینه‌اند.
واحد پول بلیز چیست؟
دلار بلیز، با نرخ ثابت دو دلار بلیز برای هر دلار آمریکا. دلار آمریکا همه‌جا پذیرفته می‌شود.
برای دیدن حفرهی آبی بزرگ باید غواص بود؟
نه. پرواز تماشایی برای همه است و گشتهای قایق، اسنورکل در لبهی حفره هم دارند. فرو رفتن در خود حفره گواهی غواصی پیشرفته میخواهد.
چند روز برای بلیز کافی است؟
پنج روز برای جزیرهها و آبسنگ؛ هشت روز با سن ایگناسیو و غارها؛ دوازده روز با جنوب.
پایتخت بلیز کجاست؟
بلموپان. بزرگترین شهر و محل فرودگاه بینالمللی، بلیز سیتی است.
راهنماهای دیگر
🇨🇷کاستاریکاآتشفشان آرنال، جنگل ابری مونته‌ورده، مانوئل آنتونیو، تورتوگرو و دو ساحل اقیانوس آرام و کارائیب
🇩🇴جمهوری دومینیکنساحل‌های پونتا کانا، جزیره‌ی سائونا، شهر کهنه‌ی سانتو دومینگو، نهنگ‌های خلیج سامانا و کوهستان خنک میانهی جزیره
🇨🇺کوباهاوانا، دره‌ی وینیالس، ترینیداد، سین‌فوئگوس، وارادرو و سانتیاگو د کوباسفر به بلیز در پیش دارید؟
اگر برای انتخاب میان جزیرهها، چیدن مسیر دریا و جنگل و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من