راهنمای سفر به نیوزیلند

Q: آیا ایرانیان برای نیوزیلند ویزا میخواهند؟

بله؛ ویزای بازدیدکننده که پیش از سفر، اینترنتی از ادارهی مهاجرت نیوزیلند درخواست میشود. هزینه از ۴۴۱ دلار نیوزیلند است.

Q: چند روز برای نیوزیلند کافی است؟

دستکم ده روز برای یک جزیره و دو تا سه هفته برای هر دو.

Q: پایتخت نیوزیلند کجاست؟

ولینگتون، در جنوب جزیرهی شمالی؛ بزرگترین شهر کشور اوکلند است.

نوشته‌ی مهسا مهربان. آخرین به‌روزرسانی: ۱۸ مهر ۱۴۰۵

نیوزیلند دو جزیره‌ی دراز است در جنوب اقیانوس آرام، با فصل‌هایی وارونه‌ی ایران و حدود پنج میلیون نفر جمعیت. جزیره‌ی شمالی آتشفشان، چشمه‌ی جوشان، فرهنگ مائوری و دو شهر اصلی کشور را دارد؛ جزیره‌ی جنوبی رشته‌کوه آلپ جنوبی، یخچال، آبدره و دریاچه‌های فیروزه‌ای را. سفر اینجا سفر جاده‌ای است: شهرها کوچک‌اند و دیدنی‌ها میانشان پخش است. راه از ایران دراز و بلیت گران است، پس کمتر از دو هفته به زحمتش نمی‌ارزد، و اگر وقت کم دارید یک جزیره را کامل ببینید، نه هر دو را نصفه. در این راهنما مقصدها، فصل مناسب، برنامه‌ی ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه، ویزا، قانون‌های سخت‌گیرانه‌ی زیستی در مرز، جابه‌جایی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.

بهترین زمان سفر به نیوزیلند

آذر تا اسفند (دسامبر تا فوریه)

تابستان: روزهای بلند، هوای ۲۰ تا ۲۵ درجه و همه‌ی مسیرهای کوهستانی باز. شلوغ‌ترین و گران‌ترین فصل هم هست؛ از کریسمس تا پایان ژانویه خود نیوزیلندی‌ها در تعطیلات‌اند و خودرو، کمپ و اقامت را باید ماه‌ها زودتر گرفت.

اسفند تا اردیبهشت (مارس تا مه)

پاییز: هوای آرام‌تر، جمعیت کمتر و درخت‌های زرد و سرخ در اوتاگو و اطراف کوئینزتاون و واناکا. نوروز در همین فصل می‌افتد و از بهترین زمان‌هاست.

خرداد تا مرداد (ژوئن تا اوت)

زمستان: فصل اسکی در کوئینزتاون، واناکا و کوه روآپهو. روزها کوتاه‌اند، گردنه‌ها گاهی یخ می‌زنند و بعضی مسیرهای پیاده‌روی کوهستانی فقط برای کوهنورد مجهز مناسب است. قیمت‌ها جز در شهرهای اسکی پایین‌تر است.

شهریور تا آبان (سپتامبر تا نوامبر)

بهار: آبشارها پرآب، بره‌ها در چمنزار و قیمت‌های میان‌فصل؛ هوا ناپایدار است و در یک روز چهار فصل می‌بینید. گل‌های لوپین کنار دریاچه‌ی تکاپو از میانه‌ی نوامبر تا پایان دسامبر باز می‌شوند.

آب‌وهوای اوکلند ماه‌به‌ماه

میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در اوکلند. کوئینزتاون و جنوب جزیره‌ی جنوبی در تابستان همین‌قدر گرم و در زمستان حدود ۶ تا ۸ درجه سردتر است.

ماه	بیشینه‌ی روز	یادداشت
ژانویه	۲۳°	تابستان؛ فصل اوج
فوریه	۲۴°	گرم‌ترین و پایدارترین ماه
مارس	۲۲°	آغاز پاییز؛ خلوت‌تر
آوریل	۲۰°	رنگ پاییز در اوتاگو
مه	۱۷°	خنک؛ قیمت پایین
ژوئن	۱۵°	آغاز فصل اسکی
ژوئیه	۱۴°	سردترین ماه؛ اسکی
اوت	۱۵°	اسکی؛ برف در گردنه‌ها
سپتامبر	۱۶°	بهار؛ هوای ناپایدار
اکتبر	۱۸°	آبشارهای پرآب
نوامبر	۲۰°	لوپین در تکاپو
دسامبر	۲۲°	آغاز تابستان و تعطیلات

خانه‌ی هابیتی با در گرد سبز در دل تپه‌ای پوشیده از چمن و گل — هابیتون

مقصدهای اصلی نیوزیلند

خط آسمان اوکلند با برج اسکای‌تاور از آن سوی بندر و دو قایق بادبانی روی آب

اوکلند۲ روز

بزرگ‌ترین شهر و دروازه‌ی ورود به کشور، روی ده‌ها مخروط آتشفشانی خاموش و میان دو بندر؛ با کشتی به جزیره‌ی وایهکه می‌روند.

هابیتوننیم‌روز

دهکده‌ی فیلم‌های ارباب حلقه‌ها و هابیت در مزرعه‌ای نزدیک ماتاماتا؛ فقط با گشت راهنمادار می‌شود دید.

لبه‌ی نارنجی‌رنگ یک استخر زمین‌گرمایی با آب سبزآبی و بخار

روتوروا۲ روز

شهر چشمه‌های جوشان، آب‌فشان و گل داغ، با بوی گوگرد در هوا؛ مهم‌ترین جای آشنایی با فرهنگ مائوری.

مرکز شهر ولینگتون و بندر آن از بالا هنگام غروب با تپه‌های پشت شهر

ولینگتون۱ تا ۲ روز

پایتخت کوچک و بادخیز در جنوبی‌ترین نقطه‌ی جزیره‌ی شمالی: موزه‌ی ملی ته پاپا، تله‌کابین سرخ و بندر کشتی‌های جزیره‌ی جنوبی.

شهر کوئینزتاون از بالا در کنار دریاچه‌ی واکاتیپو با کوه‌های آن سوی آب

کوئینزتاون۳ روز

شهر کوچک کنار دریاچه‌ی واکاتیپو که بانجی‌جامپینگ تجاری از آن آغاز شد؛ پایگاه سفر به میلفورد ساند، گلنورکی و پیست‌های اسکی.

قایق گردشگری کوچک در آبدره‌ای میان دیواره‌های بلند سبز و ابرهای پایین

میلفورد ساند۱ روز

آبدره‌ای در پارک ملی فیوردلند با دیواره‌هایی که بیش از هزار متر از آب بالا می‌روند؛ با قایق می‌بینندش و زیر باران، با صدها آبشار، دیدنی‌تر است.

قله‌ی برف‌پوش کوه کوک بالای دریاچه‌ی فیروزه‌ای پوکاکی و جاده‌ای در کنار آن

کوه کوک (آئوراکی)۱ تا ۲ روز

بلندترین قله‌ی کشور با ۳۷۲۴ متر. جاده‌ی کنار دریاچه‌ی پوکاکی به دهکده‌ای پای کوه می‌رسد و مسیر هموار دره‌ی هوکر از همان‌جا آغاز می‌شود.

کلیسای سنگی کوچک شبان نیکو کنار آب فیروزه‌ای دریاچه‌ی تکاپو با کوه‌های برف‌دار

دریاچه‌ی تکاپو۱ روز

دریاچه‌ی فیروزه‌ای با کلیسای سنگی شبان نیکو بر کرانه‌اش، در دل یکی از بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه‌های آسمان تاریک جهان.

برنامه‌ی سفر به نیوزیلند: ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه

جاده‌ها دوطرفه، پیچ‌درپیچ و آهسته‌اند و زمان واقعی از عدد نقشه بیشتر می‌شود. در هر مقصد دست‌کم دو شب بمانید و بلیت رفت به یک شهر و برگشت از شهری دیگر بگیرید تا راه رفته را برنگردید.

۷ روز: جزیره‌ی جنوبی

روز ۱کرایست‌چرچ
رسیدن؛ باغ گیاه‌شناسی، مرکز بازسازی‌شده‌ی شهر و بازار ریورساید.
روز ۲دریاچه‌ی تکاپو
سه ساعت راه؛ کلیسای شبان نیکو، چشمه‌های آب گرم و شب، آسمان پرستاره.
روز ۳کوه کوک
یک ساعت و ربع از کنار دریاچه‌ی پوکاکی؛ مسیر دره‌ی هوکر و دریاچه‌ی یخچالی تاسمان.
روز ۴ و ۵کوئینزتاون
سه ساعت از گردنه‌ی لیندیس؛ تله‌کابین باب‌ز پیک، ارووتاون و جاده‌ی گلنورکی.
روز ۶میلفورد ساند
گشت یک‌روزه با اتوبوس و قایق، یا یک شب در ته آنائو برای راه کوتاه‌تر.
روز ۷برگشت
پرواز از کوئینزتاون به اوکلند یا کرایست‌چرچ.

۱۰ روز: جزیره‌ی شمالی

روز ۱ و ۲اوکلند
مرکز شهر، کوه ایدن و یک روز در جزیره‌ی وایهکه.
روز ۳کوروماندل
ساحل آب گرم و خلیج کاتدرال.
روز ۴هابیتون و وایتومو
گشت صبح هابیتون و عصر، غار کرم‌های شب‌تاب.
روز ۵ و ۶روتوروا
وای‌او‌تاپو یا ته پویا، جنگل سکویا و یک شب برنامه‌ی فرهنگی مائوری با شام هانگی.
روز ۷ و ۸تاوپو و تونگاریرو
آبشار هوکا؛ یک روز کامل برای گذرگاه آلپی تونگاریرو، اگر هوا اجازه دهد.
روز ۹ و ۱۰ولینگتون
ته پاپا، تله‌کابین، خیابان کوبا و پرواز برگشت.

۱۴ روز: هر دو جزیره

روز ۱ و ۲اوکلند
رسیدن و شهر.
روز ۳ و ۴هابیتون و روتوروا
هابیتون در راه؛ چشمه‌های جوشان و فرهنگ مائوری.
روز ۵تاوپو
دریاچه و آبشار هوکا؛ ادامه‌ی راه به ولینگتون یا پرواز از روتوروا.
روز ۶ولینگتون
ته پاپا و شهر.
روز ۷کشتی به پیکتون و کایکورا
سه ساعت و نیم روی تنگه‌ی کوک؛ عصر در کایکورا.
روز ۸کرایست‌چرچ تا تکاپو
گشت نهنگ صبح در کایکورا و ادامه‌ی راه.
روز ۹کوه کوک
دره‌ی هوکر.
روز ۱۰ تا ۱۲واناکا و کوئینزتاون
یک شب واناکا و دو شب کوئینزتاون.
روز ۱۳میلفورد ساند
گشت قایق.
روز ۱۴برگشت
پرواز از کوئینزتاون.

کجا اقامت کنیم

برای دسامبر تا فوریه و فصل اسکی کوئینزتاون زود رزرو کنید؛ متل‌ها آشپزخانه دارند و برای سفر جاده‌ای به‌صرفه‌اند.

اوکلند

مرکز شهر و بندر وایاداکت برای پیاده رفتن به اسکله‌ی کشتی‌ها؛ پانسونبی برای کافه و رستوران.

مشاهده هتل‌هاExpedia ←

روتوروا

نزدیک دریاچه و خیابان رستوران‌ها، یا متل‌های خیابان فنتون که استخر آب گرم معدنی دارند.

مشاهده هتل‌هاExpedia ←

ولینگتون

میان خیابان کوبا و اسکله؛ همه‌ی دیدنی‌ها و ته پاپا پیاده در دسترس است.

مشاهده هتل‌هاExpedia ←

کوئینزتاون

مرکز شهر برای پیاده رفتن به اسکله و تله‌کابین؛ فرانکتون، نزدیک فرودگاه، ارزان‌تر است و اتوبوس دارد.

مشاهده هتل‌هاExpedia ←

خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.

جزیره‌ی شمالی

اوکلند: اسکای‌تاور با ۳۲۸ متر بلندترین سازه‌ی شهر است، ولی چشم‌انداز رایگان دهانه‌ی کوه ایدن و تپه‌ی وان تری هیل چیزی از آن کم ندارد. موزه‌ی یادبود جنگ بهترین مجموعه‌ی مائوری و اقیانوسیه را دارد. کشتی جزیره‌ی وایهکه، با تاکستان‌ها و ساحل‌هایش، حدود ۴۰ دقیقه در راه است.
خلیج جزایر: سه ساعت و نیم در شمال اوکلند: ۱۴۴ جزیره، قایق‌سواری و دلفین، و وایتانگی که پیمان بنیادگذار کشور میان مائوری‌ها و بریتانیا در سال ۱۸۴۰ آنجا امضا شد.
کوروماندل: در ساحل آب گرم (هات واتر بیچ) دو ساعت پیش و پس از جزر، در ماسه چاله می‌کنند و در آب گرم زمین می‌نشینند؛ ساعت جزر را از پیش ببینید. خلیج کاتدرال با طاق سنگی‌اش فقط پیاده یا با قایق در دسترس است.
هابیتون: گشت‌ها از مزرعه‌ای نزدیک ماتاماتا، دو ساعت از اوکلند و یک ساعت از روتوروا، حرکت می‌کنند و بیش از دو ساعت طول می‌کشند؛ ورود بدون گشت ممکن نیست و در تابستان روزها پیش‌تر پر می‌شود.
غارهای وایتومو: قایق در تاریکی از زیر سقفی می‌گذرد که هزاران کرم شب‌تاب آن را مانند آسمان پرستاره کرده‌اند؛ عکاسی در غار اصلی ممنوع است. نسخه‌ی پرهیجانش، شناور شدن روی تیوب در رود زیرزمینی است.
روتوروا: وای‌او‌تاپو استخرهای رنگی و آب‌فشانی دارد که هر صبح سر ساعت به کار می‌افتد؛ ته پویا آب‌فشان پوهوتو و مدرسه‌ی کنده‌کاری مائوری را. قدم زدن در پارک کوئیرائو، میان گل جوشان و بخار، و جنگل سکویا رایگان است.
فرهنگ مائوری: برنامه‌های شبانه‌ی روتوروا خوشامد سنتی، آواز، هاکا و شام هانگی (پخته در گودال داغ زمین) را کنار هم می‌گذارند. «کیا اورا» سلام است. به «مارائه»، محل گردهمایی، فقط با دعوت وارد می‌شوند.
تاوپو و تونگاریرو: دریاچه‌ی تاوپو دهانه‌ی یک ابرآتشفشان است و آبشار هوکا در چند دقیقه‌ای شهر. گذرگاه آلپی تونگاریرو، ۲۰ کیلومتر و ۶ تا ۸ ساعت از میان دهانه‌ها و دریاچه‌های زمردی، مسیر یک‌طرفه است و شاتل رفت‌وبرگشت می‌خواهد؛ در باد و برف نروید و زمستان فقط با راهنما.
ولینگتون: موزه‌ی ملی ته پاپا دست‌کم نیم‌روز وقت می‌گیرد. تله‌کابین سرخ از خیابان لمتون به باغ گیاه‌شناسی می‌رود، کارگاه وتا جلوه‌های ارباب حلقه‌ها را نشان می‌دهد و زیلاندیا پرنده‌های بومی را در دره‌ای حصارکشی‌شده.
نیپیر و هاکس بی: شهری که پس از زمین‌لرزه‌ی ۱۹۳۱ یک‌جا به سبک آرت دکو ساخته شد، در میان تاکستان‌ها.

جزیره‌ی جنوبی

کوئینزتاون: تله‌کابین باب‌ز پیک برای چشم‌انداز دریاچه‌ی واکاتیپو و سورتمه‌ی چرخ‌دار، پل کاوارائو (۴۳ متر) که نخستین بانجی تجاری جهان است، و قایق جت در تنگه‌ی رود شاتوور. جاده‌ی حدود ۵۰ دقیقه‌ای گلنورکی از زیباترین جاده‌های کشور است و ارووتاون، شهرک دوره‌ی تب طلا، بیست دقیقه راه دارد.
راه میلفورد ساند: از کوئینزتاون حدود چهار ساعت رفت و چهار ساعت برگشت است و با گشت قایق، روزی دوازده‌ساعته می‌شود؛ از ته آنائو دو تا سه ساعت. خود جاده، با دریاچه‌های آینه و تونل هومر، نیمی از دیدنی‌هاست. در زمستان خطر بهمن هست و همراه داشتن زنجیر چرخ الزامی می‌شود. پس از ته آنائو پمپ بنزین نیست.
گشت قایق میلفورد: حدود دو ساعت تا دهانه‌ی دریای تاسمان و زیر آبشار استرلینگ؛ فک‌ها روی صخره‌ها و گاهی دلفین و پنگوئن. اینجا از پرباران‌ترین جاهای جهان است: بادگیر ضدآب ببرید و از باران دلگیر نشوید.
داتفول ساند: سه برابر میلفورد درازا دارد و بسیار خلوت‌تر است؛ از ماناپوری با قایق و اتوبوس می‌روند و یک روز کامل می‌خواهد.
کوه کوک: مسیر دره‌ی هوکر ده کیلومتر رفت‌وبرگشت و حدود سه ساعت است، تقریباً هموار، با سه پل معلق تا دریاچه‌ای با تکه‌های یخ شناور. اقامت در دهکده کم است و زود پر می‌شود؛ توایزل، کمتر از یک ساعت دورتر، جایگزین آن است.
تکاپو و آسمان شب: رنگ فیروزه‌ای آب از پودر سنگ یخچال‌هاست. گشت شبانه‌ی رصدخانه‌ی کوه جان را برای شبی دور از ماه کامل بگیرید.
واناکا: برادر آرام‌تر کوئینزتاون: درخت تنهای میان دریاچه، مسیر شیب‌دار رویز پیک (۱۶ کیلومتر و پنج تا شش ساعت) و پارک ملی کوه اسپایرینگ.
یخچال‌های ساحل غربی: یخچال‌های فرانتس یوزف و فاکس تا نزدیک جنگل بارانی پایین می‌آیند. پیاده فقط تا دیدگاه دره می‌شود رفت؛ روی یخ رفتن تنها با بالگرد ممکن است و در هوای ابری لغو می‌شود، پس یک روز ذخیره بگذارید. صخره‌های پنکیکی پوناکایکی در همین جاده است.
آبل تاسمان و مارلبرو: کوچک‌ترین پارک ملی کشور با ساحل‌های طلایی که با تاکسی‌قایق، کایاک و پیاده دیده می‌شود. مارلبرو ساندز آبراهه‌هایی است که کشتی ولینگتون از میانشان به پیکتون می‌رسد.
کایکورا: دره‌ای ژرف زیر دریا، درست کنار ساحل، نهنگ عنبر را در همه‌ی سال اینجا نگه می‌دارد؛ گشت قایق یا هواپیمای کوچک، شنا با دلفین و کلنی فک‌ها کنار جاده.
کرایست‌چرچ و دندین: کرایست‌چرچ پس از زمین‌لرزه‌ی ۲۰۱۱ از نو ساخته شده و باغ گیاه‌شناسی و قایق‌سواری روی رود ایون را دارد. دندین شهری با ریشه‌ی اسکاتلندی است و در شبه‌جزیره‌ی اوتاگو آلباتروس و پنگوئن چشم‌زرد می‌بینید.

طبیعت‌گردی و قانون‌هایش

پارک‌های ملی رایگان‌اند: ورود به پارک‌های ملی بلیت ندارد. اداره‌ی حفاظت (DOC) مسیرها، کلبه‌ها و کمپ‌ها را نگه می‌دارد و دفترهایش در هر شهرک وضعیت مسیر و هوا را می‌گویند.
گریت واکس: مسیرهای چندروزه‌ی برگزیده، مانند میلفورد، روت‌برن، کپلر و آبل تاسمان. کلبه‌ها و کمپ‌های آن‌ها را باید از پیش رزرو کرد و جای مسیرهای پرطرفدار برای فصل تابستان در همان روز آغاز فروش تمام می‌شود. بخشی از روت‌برن یا کپلر را می‌شود یک‌روزه رفت.
هوا: هوای کوهستان در یک ساعت برمی‌گردد؛ حتی در تابستان لایه‌ی گرم و بادگیر ضدآب همراه داشته باشید و برنامه‌ی مسیر را به اقامتگاه بگویید.
آفتاب: تابش فرابنفش اینجا بسیار شدیدتر از همان دما در ایران است و پوست در روز خنک و ابری هم می‌سوزد؛ ضدآفتاب، کلاه و عینک لازم است.
پشه‌ریزه‌ی سندفلای: در فیوردلند و ساحل غربی، نزدیک آب و در هوای آرام، دسته‌جمعی می‌گزند و جایش چند روز می‌خارد؛ اسپری و آستین و شلوار بلند چاره است.
کمپ آزاد: شب ماندن بیرون از کمپ فقط با خودرویی مجاز است که گواهی «خودبسنده» (دارای توالت ثابت) داشته باشد، و آن هم فقط جایی که شهرداری اجازه داده؛ جریمه دارد. کمپ‌های ساده‌ی DOC ارزان‌اند.
شنا و دریا: در ساحل‌های نجات‌غریق‌دار فقط میان دو پرچم سرخ و زرد شنا کنید؛ ساحل‌های غربی موج و جریان نیرومند دارند.
جانوران: مار و جانور درنده‌ای در کار نیست. کیوی شب‌زی است و در طبیعت کم دیده می‌شود؛ در پناهگاه‌ها و خانه‌های کیوی ببینیدش. طوطی کوهی «کیا» لاستیک دور شیشه و بند کوله را می‌کند؛ به او غذا ندهید.

پول، غذا و نکته‌های عملی

پول: پول کشور دلار نیوزیلند است و تقریباً همه‌چیز با کارت پرداخت می‌شود. دلار آمریکا یا یورو نقد بیاورید و در صرافی‌های مرکز شهر اوکلند، کرایست‌چرچ یا کوئینزتاون تبدیل کنید، نه در باجه‌ی فرودگاه؛ در شهرک‌های کوچک صرافی نیست.
قیمت‌ها: مالیات ۱۵ درصدی در قیمت اعلام‌شده هست و انعام رسم نیست. در روزهای تعطیل رسمی، بسیاری از کافه‌ها و رستوران‌ها حدود ۱۵ درصد به صورت‌حساب می‌افزایند.
غذا: بره، صدف سبز، ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده، پای گوشت نانوایی‌ها و دسر پاولووا. قهوه‌ی «فلت وایت» را هر کافه‌ای خوب درست می‌کند. خرید از سوپرمارکت و آشپزخانه‌ی مشترک اقامتگاه‌ها، هزینه‌ی غذا را نصف می‌کند.
حلال: در اوکلند، ولینگتون و کرایست‌چرچ رستوران حلال ترکی، هندی، مالزیایی و خاورمیانه‌ای پیدا می‌شود؛ از خود رستوران درباره‌ی گواهی بپرسید. بیرون از شهرهای بزرگ، به‌ویژه در شهرک‌های جزیره‌ی جنوبی، گزینه بسیار کم است؛ ماهی، غذای گیاهی و آشپزی خودتان جایش را می‌گیرد.
آب: آب شیر همه‌جا آشامیدنی است. آب رود و دریاچه را، هرچند زلال، پیش از نوشیدن بجوشانید یا تصفیه کنید.
اینترنت: در شهرها و جاده‌های اصلی پوشش خوب است، ولی در جاده‌ی میلفورد، گردنه‌ها و بخش‌هایی از ساحل غربی آنتن نیست؛ نقشه را آفلاین بگیرید.
ساعت کار: فروشگاه‌ها حدود پنج و نیم عصر می‌بندند و آشپزخانه‌ی رستوران‌های شهرک‌ها حدود هشت و نیم شب؛ سوپرمارکت‌ها تا دیرتر بازند.
سیگار و نوشیدنی: سیگار بسیار گران است و اندازه‌ی مجاز بدون عوارض در ورود فقط ۵۰ نخ. برای خرید نوشیدنی الکلی از هر کسی که زیر ۲۵ سال به نظر برسد کارت شناسایی عکس‌دار می‌خواهند.
زمین‌لرزه: کشور روی مرز دو صفحه‌ی زمین است؛ در لرزه «بنشینید، پناه بگیرید، نگه دارید» و پس از لرزه‌ی طولانی یا شدید در ساحل، بی‌انتظار هشدار به بلندی بروید.

برای مسافران ایرانی

ویزا

دارندگان گذرنامه‌ی ایرانی برای گردشگری «ویزای بازدیدکننده» (Visitor Visa) می‌خواهند و مجوز الکترونیکی NZeTA، که ویژه‌ی کشورهای معاف از ویزاست، شامل آن‌ها نمی‌شود. به نوشته‌ی صفحه‌ی این ویزا در سایت اداره‌ی مهاجرت نیوزیلند (Immigration New Zealand)، درخواست اینترنتی است، هزینه از ۴۴۱ دلار نیوزیلند آغاز می‌شود، مدارک شامل تصویر گذرنامه، عکس، مدرک تمکن مالی (دست‌کم ۱۰۰۰ دلار نیوزیلند برای هر ماه، یا ۴۰۰ دلار اگر اقامت از پیش پرداخت شده)، برنامه‌ی سفر و نشانه‌ی توان ترک کشور است، مدارک غیرانگلیسی ترجمه می‌خواهند و گذرنامه باید تا سه ماه پس از روز خروج اعتبار داشته باشد. به نوشته‌ی منابع، عوارض ۱۰۰ دلاری گردشگران (IVL) در همان ۴۴۱ دلار هست؛ عدد روز را در همان صفحه ببینید. ویزا الکترونیکی است و برچسبی در گذرنامه نمی‌خورد. درباره‌ی کار مرکز پذیرش ویزا در تهران منابع یک‌سخن نیستند (پذیرش حضوری مدارک، انگشت‌نگاری یا هیچ‌کدام)؛ همان چیزی را انجام دهید که اداره‌ی مهاجرت پس از ثبت درخواست از شما می‌خواهد. خدمات مراکز پذیرش در تهران گاهی محدود یا متوقف می‌شود؛ پیش از هر هزینه‌ای صفحه‌ی خود مرکز را ببینید. ویزای تحصیل، کار و مهاجرت جداست و این ویزا اجازه‌ی کار نمی‌دهد.

زمان بررسی

سایت اداره‌ی مهاجرت می‌نویسد ۸۰ درصد درخواست‌ها در دو هفته بررسی می‌شود؛ منابع دیگر برای پرونده‌های ایرانی از دو تا شش هفته تا حدود دو ماه نوشته‌اند. دست‌کم سه ماه پیش از سفر درخواست بدهید و تا آمدن ویزا بلیت غیرقابل‌استرداد نخرید. صورت‌حساب بانکی شش‌ماهه، نامه‌ی کار یا مدارک کسب‌وکار و سند ملک، نشانه‌های بازگشت‌اند.

قانون‌های زیستی در مرز

نیوزیلند برای نگهداری از کشاورزی و طبیعتش از سخت‌گیرترین مرزهای زیستی جهان را دارد. هر خوراکی (آجیل، خشکبار، زعفران، ادویه، چای، عسل، میوه، برنج، لبنیات و گوشت)، هر فراورده‌ی گیاهی و چوبی و جانوری، و وسایل بیرون‌گردی کارکرده مانند کفش کوه، چادر و وسایل ماهیگیری را باید اظهار کنید. همه‌ی مسافران، حتی بدون کالا، پیش از رسیدن فرم رایگان «اظهارنامه‌ی مسافر نیوزیلند» (NZTD) را اینترنتی یا در اپ پر می‌کنند. اظهار کردن جریمه ندارد: مأمور نگاه می‌کند و یا اجازه می‌دهد یا کالا را می‌گیرد. اظهار نکردن، حتی یک سیب مانده از هواپیما، ۴۰۰ دلار نیوزیلند جریمه‌ی فوری دارد. سوغات خوراکی نبرید یا بسته‌ی کارخانه‌ای بازنشده ببرید، و کفش و چادر را پیش از سفر از گل و خاک پاک کنید.

پرواز و ترانزیت

پرواز مستقیم نیست. کوتاه‌ترین راه یک توقف در خلیج فارس (دوحه یا دبی) و پروازی حدود شانزده‌ساعته تا اوکلند است؛ با زمان توقف، روی هم ۲۲ تا ۳۰ ساعت. راه‌های دو توقفه از جنوب شرق آسیا یا چین ارزان‌تر در می‌آیند. اگر مسیر از استرالیا می‌گذرد، به نوشته‌ی منابع ویزای ترانزیت استرالیا (زیرکلاس ۷۷۱، رایگان و تا ۷۲ ساعت) لازم است و باید پیش از سفر گرفته شود؛ برای هر توقف آسیایی هم قانون ترانزیت همان کشور را از شرکت هواپیمایی بپرسید. اگر نیوزیلند فقط میان‌راه شماست، ویزای ترانزیت آن جداست: از ۲۳۵ دلار نیوزیلند، فقط در فرودگاه اوکلند، تا ۲۴ ساعت و بدون بیرون رفتن از بخش ترانزیت.

برق و ساعت

پریزها سه‌شاخه‌ی تخت و مورب‌اند (نوع I، مانند استرالیا) و برق ۲۳۰ ولت است؛ دوشاخه‌ی ایرانی نمی‌خورد و مبدل لازم است، ولی وسایل برقی ایران بدون ترانس کار می‌کنند. نیوزیلند در زمستان خودش هشت ساعت و نیم و در ساعت تابستانی (از پایان سپتامبر تا آغاز آوریل) نه ساعت و نیم از ایران جلوتر است.

شماره‌های ضروری

شماره‌ی اضطراری ۱۱۱ (پلیس، آتش‌نشانی و آمبولانس). سفارت ایران در ولینگتون است. درمان برای مسافر گران است؛ بیمه‌ی سفری بگیرید که فعالیت‌های پرهیجان را هم بپوشاند.

حمل‌ونقل در نیوزیلند

خودروی کرایه‌ای

راه معمول سفر. رانندگی از سمت چپ است، سقف سرعت در جاده ۱۰۰ و در شهر ۵۰ کیلومتر، و روی پل‌های یک‌بانده تابلو می‌گوید حق تقدم با کیست. با گواهینامه‌ی کشور خود تا دوازده ماه می‌شود راند، به شرط آن‌که انگلیسی باشد یا ترجمه‌ی رسمی یا گواهینامه‌ی بین‌المللی همراهش باشد. بیشتر شرکت‌ها برای ودیعه کارت اعتباری بین‌المللی می‌خواهند؛ پیش از رزرو بپرسید چه جایگزینی می‌پذیرند. بسیاری از شرکت‌ها خودرو را روی کشتی نمی‌برند: در ولینگتون تحویل می‌دهید و در پیکتون خودروی دیگری می‌گیرید.

کمپر ون

خانه و خودرو در یکی؛ در تابستان گران و زود تمام می‌شود و در میان‌فصل به‌صرفه است. برای شب ماندن بیرون از کمپ، مدل دارای گواهی خودبسنده بگیرید.

اتوبوس

اینترسیتی شبکه‌ی سراسری دارد و کارت‌های ساعتی یا مسیری‌اش برای مسافر بی‌خودرو ارزان‌ترین راه است؛ به هابیتون، میلفورد ساند و کوه کوک هم اتوبوس یا گشت می‌رود. در مسیرهای خلوت روزی یک حرکت بیشتر نیست.

کشتی میان دو جزیره

اینترآیلندر و بلوبریج میان ولینگتون و پیکتون، حدود سه ساعت و نیم؛ بلیت مسافر پیاده حدود ۶۵ تا ۷۵ دلار نیوزیلند. تنگه‌ی کوک در باد ناآرام می‌شود و حرکت‌ها گاهی لغو؛ همان روز پرواز بین‌المللی نگذارید.

پرواز داخلی

ایر نیوزیلند و جت‌استار میان اوکلند، ولینگتون، کرایست‌چرچ و کوئینزتاون؛ پرواز اوکلند به کوئینزتاون کمتر از دو ساعت است و اگر زود بخرید، از کشتی و دو روز رانندگی ارزان‌تر در می‌آید.

قطار

قطارها برای منظره‌اند، نه جابه‌جایی: ترنزآلپاین از کرایست‌چرچ به گری‌ماوث از میان آلپ جنوبی، کوستال پسیفیک از کرایست‌چرچ به پیکتون (فصلی) و نورثرن اکسپلورر میان اوکلند و ولینگتون.

هزینه سفر به نیوزیلند

اقتصادی

۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار نیوزیلند در روز

تخت خوابگاه (۲۵ تا ۴۰ دلار)
آشپزی با خرید سوپرمارکت
اتوبوس اینترسیتی
پیاده‌روی رایگان و یک فعالیت پولی در هر چند روز

متوسط

۱۸۰ تا ۲۸۰ دلار نیوزیلند در روز

متل یا هتل سه‌ستاره
خودروی کرایه‌ای اشتراکی
یک وعده رستوران در روز
گشت قایق میلفورد، هابیتون و آب گرم

راحت

از ۴۰۰ دلار نیوزیلند در روز

هتل چهارستاره یا لاج
خودروی شخصی و پرواز داخلی
رستوران
بالگرد روی یخچال و پرواز به میلفورد

چه چیزهایی همراه ببریم

برای آفتاب تند، باران ناگهانی و قایق در یک روز.

مبدل برق جهانی

پریزهای نیوزیلند سه‌شاخه‌ی مورب‌اند و دوشاخه‌ی ایرانی به آن‌ها نمی‌خورد.

مشاهده در آمازونAmazon ←

ضدآفتاب با SPF بالا

تابش فرابنفش در نیوزیلند بسیار شدید است و پوست در هوای خنک و ابری هم می‌سوزد.

مشاهده در آمازونAmazon ←

اسپری ضدپشه Autan

برای سندفلای‌های میلفورد ساند، ته آنائو و ساحل غربی که کنار آب دسته‌جمعی می‌گزند.

مشاهده در آمازونAmazon ←

کیسه‌ی ضدآب

در قایق میلفورد زیر آبشار می‌روید و فیوردلند بیشتر روزهای سال باران دارد.

مشاهده در آمازونAmazon ←

کاور ضدآب گوشی

برای عکس گرفتن روی عرشه‌ی خیس، قایق جت شاتوور و کایاک آبل تاسمان.

مشاهده در آمازونAmazon ←

چراغ پیشانی شارژی

برای کلبه‌ها و کمپ‌های بی‌برق DOC و دیدن کرم‌های شب‌تاب و آسمان شب تکاپو.

مشاهده در آمازونAmazon ←

خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.

قبل از سفر رزرو کنید

راه کوئینزتاون به میلفورد ساند حدود چهار ساعت رانندگی در هر سو است؛ گشت یک‌روزه با اتوبوس و قایق این راه را از دوش شما برمی‌دارد و در تابستان زود پر می‌شود. هابیتون، بالگرد یخچال و کلبه‌های گریت واکس را هم پیش از سفر بگیرید.