راهنمای سفر به نامیبیا
نامیبیا نیمی از ایران وسعت دارد و جمعیتش به اندازه‌ی یک شهر بزرگ است؛ ساعت‌ها می‌رانید و خودروی دیگری نمی‌بینید. کهن‌ترین صحرای دنیا این‌جا به اقیانوس اطلس می‌رسد: تپه‌های شنی سرخ به بلندی یک برج، درختان خشکیده‌ی چندصدساله بر کف سفید رس، ساحلی مه‌گرفته با لاشه‌ی کشتی‌ها و ده‌ها هزار فک، و پارکی که در فصل خشک، فیل و شیر و کرگدن را کنار چند آبشخور جمع می‌کند. سفر در نامیبیا یعنی رانندگی: جاده‌ها بیشتر شنی‌اند، فاصله‌ها دراز و پمپ‌بنزین‌ها کم، و اقامتگاه‌های میان راه از ماه‌ها پیش پر می‌شوند. در این راهنما صحرای نامیب، ساحل، اتوشا و شمال، جنوب کشور، فصل مناسب، برنامه‌ی ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه، ویزا، رانندگی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به نامیبیا
اردیبهشت تا مهر (مه تا اکتبر)
فصل خشک و بهترین زمان: آسمان صاف، روزهای ۲۰ تا ۲۸ درجه و جانوران اتوشا که دور آبشخورها جمع می‌شوند. شب‌های ژوئن تا اوت در صحرا تا نزدیک صفر می‌رسد. ژوئیه تا اکتبر شلوغ‌ترین و گران‌ترین زمان است و اقامتگاه‌های اتوشا و سسریم را باید ماه‌ها زودتر گرفت.
فروردین و اردیبهشت (آوریل و مه)
پایان باران: دشت‌ها هنوز سبزند، هوا صاف و ملایم شده و جمعیت کم است. برای سفر پس از نوروز انتخاب خوبی است.
آبان تا اسفند (نوامبر تا مارس)
تابستان و فصل باران: درون کشور ۳۰ تا ۴۰ درجه، با رگبارهای عصرگاهی از دی تا اسفند. بعضی جاده‌های شنی را آب می‌برد و جانوران در دشت پراکنده می‌شوند؛ در عوض قیمت‌ها پایین‌تر است و پرنده‌ها فراوان. ایام نوروز در پایان همین فصل است.
ساحل در همه‌ی سال
سواکوپموند و ساحل اسکلت به سبب جریان سرد بنگوئلا همیشه خنک و اغلب صبح‌ها مه‌آلودند؛ وقتی درون کشور می‌سوزد، ساحل ۲۰ درجه است. آب اقیانوس برای شنا سرد است.
آب‌وهوای ویندهوک ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در ویندهوک (حدود ۱۶۰۰ متر). صحرای نامیب و اتوشا در تابستان چند درجه گرم‌ترند و ساحل در همه‌ی سال خنک‌تر است.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۳۰° | گرم؛ رگبار عصرگاهی |
| فوریه | ۲۹° | اوج باران |
| مارس | ۲۷° | باران؛ دشت سبز |
| آوریل | ۲۶° | پایان باران؛ خلوت |
| مه | ۲۳° | عالی؛ آغاز فصل خشک |
| ژوئن | ۲۰° | خشک؛ شب‌های سرد |
| ژوئیه | ۲۱° | اوج تماشای جانوران |
| اوت | ۲۴° | خشک؛ شلوغ |
| سپتامبر | ۲۷° | عالی برای اتوشا |
| اکتبر | ۲۹° | گرم و خشک |
| نوامبر | ۳۰° | گرم؛ نخستین رگبارها |
| دسامبر | ۳۱° | داغ؛ تعطیلات محلی |
مقصدهای اصلی نامیبیا
سوسوس‌فلی۲ روز
تپه‌های سرخ صحرای نامیب در پارک نامیب‌ـ‌ناوکلوفت؛ با طلوع، یک دامنه روشن و دیگری در سایه است. ورود از دروازه‌ی سسریم.
دِدفلینیم روز
کفه‌ی سفید رس با درختان خشکیده‌ی چندصدساله میان بلندترین تپه‌ها؛ بیست دقیقه پیاده‌روی روی ماسه از توقفگاه.
پارک ملی اتوشا۲ تا ۳ روز
حدود ۲۰ هزار کیلومتر مربع گرد یک کفه‌ی نمکی بزرگ؛ با خودروی خودتان از آبشخوری به آبشخور دیگر می‌روید.
سواکوپموند۲ روز
شهر ساحلی خنک با معماری آلمانی، میان اقیانوس و تپه‌های شنی؛ پایگاه گشت‌های صحرا و دریا.
کیپ کراس و ساحل اسکلت۱ روز
ساحل مه‌گرفته‌ی شمال سواکوپموند با لاشه‌ی کشتی‌ها و یکی از بزرگ‌ترین زیستگاه‌های فک خزدار.
دره‌ی رود فیش۱ تا ۲ روز
دره‌ای به درازای بیش از ۱۶۰ کیلومتر و ژرفای تا ۵۵۰ متر در جنوب؛ از بزرگ‌ترین دره‌های دنیا.
ویندهوک۱ روز
پایتخت کوچک و مرتب در ارتفاع ۱۶۰۰ متری؛ جای تحویل خودرو، خرید آذوقه و شب اول و آخر.
برنامه‌ی سفر به نامیبیا: ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه
همه‌ی مسیرها از ویندهوک آغاز می‌شوند و به آن برمی‌گردند. هر جا دست‌کم دو شب بمانید و برای هیچ روزی بیش از پنج ساعت رانندگی نچینید.
۷ روز: صحرا و ساحل
- روز ۱ویندهوک
تحویل خودرو، خرید آب و آذوقه.
- روز ۲تا سسریم
حدود چهار ساعت و نیم از گردنه‌ها و جاده‌ی شنی؛ غروب در دره‌ی سسریم.
- روز ۳سوسوس‌فلی و دِدفلی
ورود با باز شدن دروازه، تپه‌ی ۴۵ و دِدفلی پیش از گرمای ظهر.
- روز ۴تا سواکوپموند
چهار تا پنج ساعت با بنزین زدن در سولیتر و گذر از گردنه‌ی کویسب.
- روز ۵والویس‌بی
قایق یا کایاک میان فک‌ها و گشت سندویچ هاربر.
- روز ۶کیپ کراس یا اشپیتسکوپه
هر کدام حدود ۱۲۰ کیلومتر از شهر.
- روز ۷برگشت
۳۶۰ کیلومتر آسفالت تا ویندهوک.
۱۰ روز: با اتوشا
- روز ۱ تا ۵ویندهوک تا سواکوپموند
برنامه‌ی هفت‌روزه تا والویس‌بی.
- روز ۶اشپیتسکوپه و دامارالند
قله‌های گرانیتی و شب در اطراف تویفل‌فونتین.
- روز ۷تا اتوشا
سنگ‌نگاره‌ها در صبح، سپس دروازه‌ی جنوبی پارک.
- روز ۸ و ۹اتوشا
از اوکاکوئیو تا نامتونی، آبشخور به آبشخور.
- روز ۱۰برگشت
چهار تا پنج ساعت و نیم آسفالت تا ویندهوک.
۱۴ روز: حلقه‌ی کامل
- روز ۱ تا ۳ویندهوک و سسریم
دو شب کنار تپه‌ها.
- روز ۴ و ۵سواکوپموند
صحرا، دریا و والویس‌بی.
- روز ۶ساحل اسکلت
کیپ کراس و لاشه‌ی کشتی‌ها.
- روز ۷ و ۸دامارالند
تویفل‌فونتین و ردگیری فیل‌های صحرایی با راهنما.
- روز ۹ تا ۱۱اتوشا
از غرب به شرق پارک.
- روز ۱۲ و ۱۳واتربرگ یا اوکونجیما
فلات سرخ ماسه‌سنگی یا ذخیره‌گاه یوزپلنگ و پلنگ.
- روز ۱۴برگشت
سه ساعت تا فرودگاه، با توقف در بازار صنایع دستی اوکاهانجا.
کجا اقامت کنیم
اقامتگاه‌ها کم و دور از هم‌اند؛ مسیر را اول بچینید و برای فصل خشک ماه‌ها زودتر رزرو کنید.
ویندهوک
شب اول و آخر؛ مهمان‌خانه‌های محله‌های آرام نزدیک مرکز، با پارکینگ بسته.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←
پارک ملی اتوشا
اردوگاه‌های درون پارک برای آبشخور شب، یا اقامتگاه‌های کنار دروازه‌ها.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
صحرای نامیب و سوسوس‌فلی
- دروازه‌ی سسریم: تنها راه ورود است و مجوز پارک را همان‌جا می‌خرید. دروازه با طلوع باز و با غروب بسته میشود؛ فقط مهمانان اقامتگاه‌های درون دروازه (اردوگاه سسریم و سوسوس دون لاج) می‌توانند طلوع را روی تپه‌ها باشند.
- ۶۵ کیلومتر تا تپه‌ها: از دروازه تا انتهای آسفالت حدود یک ساعت راه است. پنج کیلومتر آخر ماسه‌ی نرم و ژرف است و فقط با خودروی دودیفرانسیل و راننده‌ی آشنا به ماسه؛ بقیه خودرو را می‌گذارند و با خودروی رفت‌وبرگشتی پولی می‌روند.
- تپه‌ی ۴۵: در کیلومتر ۴۵ جاده، حدود ۱۷۰ متر بلندی و کنار جاده؛ بالا رفتن از تیغه‌اش نزدیک یک ساعت می‌کشد و محبوب‌ترین جای طلوع است.
- بیگ ددی: بلندترین تپه‌ی منطقه با بیش از ۳۰۰ متر، بالای دِدفلی؛ صعودش دو ساعتی وقت و آب فراوان میخواهد و پایین آمدنش دویدن روی شیب تا کف سفید است.
- دِدفلی: رود روزی به این‌جا می‌رسید؛ تپه‌ها راهش را بستند و درختان خشک شدند ولی در هوای خشک نپوسیدند. صبح زود بروید که سایه‌ی تپه هنوز روی کفه است و ماسه داغ نشده.
- دره‌ی سسریم: شکافی باریک در سنگ، نزدیک پمپ‌بنزین سسریم؛ برای عصر، وقتی تپه‌ها داغ‌اند.
- سولیتر: چند ساختمان و یک پمپ‌بنزین میان راه ویندهوک، سسریم و ساحل، با نانوایی معروف به پای سیب؛ هر بار که می‌گذرید باک را پر کنید.
- بالن و پرواز: پرواز با بالن در طلوع و هواپیمای سبک بر فراز تپه‌ها تا ساحل، از اقامتگاه‌های سسریم رزرو میشود.
- نامیب‌رند و ناوکلوفت: ذخیره‌گاه خصوصی نامیب‌رند با آسمان شب بسیار تاریک، و کوه‌های ناوکلوفت با مسیرهای پیاده‌روی و گورخر کوهی.
- آب و گرما: از ده صبح به بعد ماسه می‌سوزد و سایه‌ای نیست. برای هر نفر چند لیتر آب، کلاه و کفش بسته بیاورید.
سواکوپموند و ساحل اقیانوس
- سواکوپموند: اسکله‌ی سیصدمتری برای غروب، خانه‌ی وُرمان از ۱۹۰۵، فانوس دریایی و موزه‌ی شهر. کافه‌ها کیک آلمانی دارند و رستوران‌ها ماهی و صدف تازه.
- گشت «صحرای زنده»: نیم‌روز با راهنما میان تپه‌های کنار شهر برای پیدا کردن مارمولک، آفتاب‌پرست و مار کوچک صحرا زیر ماسه.
- روی تپه‌ها: سندبورد، موتور چهارچرخ و پرش با چتر از سواکوپموند؛ تپه‌ی ۷ نزدیک والویس‌بی را هم میشود پیاده بالا رفت.
- والویس‌بی: ۳۵ کیلومتر به سمت جنوب؛ تالاب پر از فلامینگو، و قایق یا کایاک صبحگاهی میان فک‌ها و دلفین‌ها.
- سندویچ هاربر: جایی که تپه‌های بلند یک‌راست در اقیانوس فرومی‌روند؛ فقط با گشت دودیفرانسیل و به وقت جزر.
- دشت ولویچیا و «چشم‌انداز ماه»: نیم‌روز رانندگی در شرق شهر میان دره‌های فرسوده و گیاه ولویچیا که صدها سال عمر می‌کند؛ مجوز پارک لازم است.
- کیپ کراس: ۱۲۰ کیلومتر به سمت شمال؛ در فصل زادوولد (اکتبر تا دسامبر) حدود صد هزار فک خزدار. بوی تندی دارد؛ چیزی برای جلوی بینی بیاورید.
- ساحل اسکلت: نام از لاشه‌ی کشتی‌ها و استخوان نهنگ‌ها آمده. لاشه‌ی زیلا کنار جاده‌ی نمکی ساحل پیداست. بخش پارک ملی دروازه دارد که ساعت معینی بسته میشود؛ پیش از رفتن ساعتش را بپرسید. شب‌مانی فقط در تِرِس‌بی.
- اشپیتسکوپه: قله‌های گرانیتی سرخ که از دشت بیرون زده‌اند، با طاق سنگی و اردوگاه ساده؛ یک ساعت و نیم از سواکوپموند، بهترین در غروب.
اتوشا، دامارالند و شمال
- اتوشا چطور کار می‌کند: دروازه‌ها و اردوگاه‌ها با طلوع باز و با غروب بسته می‌شوند. سرعت درون پارک ۶۰ کیلومتر است و پیاده شدن از خودرو فقط درون اردوگاه‌های حصاردار مجاز است. ورودی برای هر نفر و هر خودرو روزانه در دروازه پرداخت میشود.
- دروازه‌ها: دروازه‌ی جنوبی (اندرسون) نزدیک اوکاکوئیو و دروازه‌ی شرقی (فون لیندکویست) کنار نامتونی؛ جاده از ویندهوک تا هر دو آسفالت است. جاده‌های درون پارک شنی‌اند و با خودروی معمولی هم رفتنی.
- اردوگاه‌ها و آبشخورهای شب: اوکاکوئیو، هلالی و نامتونی هر کدام آبشخوری نورافکن‌دار دارند که شب از روی نیمکت تماشا می‌کنید؛ کرگدن سیاه بیشتر همین‌جا دیده میشود. هر سه پمپ‌بنزین و فروشگاه دارند.
- چه می‌بینید: فیل، شیر، زرافه، گورخر، اسپرینگ‌باک، اوریکس، کرگدن سیاه و سفید، و با بخت خوب پلنگ و یوزپلنگ. بوفالو در اتوشا نیست.
- ماندن بیرون پارک: اقامتگاه‌های خصوصی کنار دروازه‌ها (مثل ذخیره‌گاه اونگوما) اغلب مرتب‌ترند و گشت با راهنما دارند، ولی باید پس از طلوع وارد و پیش از غروب خارج شوید.
- تویفل‌فونتین: بیش از دو هزار سنگ‌نگاره‌ی شکارگران باستان بر صخره‌های سرخ (میراث جهانی)؛ بازدید فقط با راهنمای محل. جنگل سنگ‌شده نزدیک خوریکساس در همان مسیر است.
- فیل‌های صحرایی: در بستر خشک رودهای دامارالند و دره‌ی هوانیب زندگی می‌کنند؛ ردگیری‌شان با راهنمای اقامتگاه انجام میشود، نه با خودروی خودتان.
- برندبرگ: بلندترین کوه کشور، با نقاشی صخره‌ای «بانوی سفید»؛ پیاده‌روی دوساعته با راهنما.
- اپووو و آبشار اپوپا: شمال غرب، سرزمین مردم هیمبا و آبشاری بر رود کونِنه در مرز آنگولا. دیدار از روستاها را با راهنمای محلی بروید و پیش از عکس گرفتن اجازه بگیرید.
- واتربرگ و منطقهی زامبزی: فلات سرخ واتربرگ سر راه برگشت به ویندهوک است. نوار سبز شمال شرق (کاپریوی) با رودها و اسب آبی، راه زمینی به آبشار ویکتوریا و بوتسواناست و برای خودش یک هفته میخواهد.
جنوب: دره‌ی رود فیش، لودریتس و کالاهاری
- دره‌ی رود فیش: بهترین چشم‌انداز از لبه‌ی نزدیک هوباس در شمال دره است؛ با خودروی معمولی می‌رسید ولی جاده‌ی خاکی ناهموار است. طلوع و غروب دیواره‌ها رنگ می‌گیرند.
- پیاده‌روی کف دره: مسیر حدود ۸۵ کیلومتری از هوباس تا آی‌ـ‌آیس، پنج روز، فقط در ماه‌های خنک سال، در گروه دست‌کم سه‌نفره و با گواهی پزشک که باید از پیش آماده باشد. جا را ماه‌ها زودتر رزرو می‌کنند.
- آی‌ـ‌آیس: چشمه‌های آب گرم در انتهای جنوبی دره با استخر و اقامتگاه.
- کلمانسکوپ: شهر متروک معدنچیان الماس که ماسه تا پنجره‌هایش بالا آمده، هشت کیلومتری لودریتس. فقط صبح‌ها باز است و گشت با راهنما دارد؛ پیش از ظهر برسید.
- لودریتس: بندر بادگیر با خانه‌های آلمانی رنگی و کلیسای روی صخره. منطقهی اطراف شهر قرق الماس است و بیرون رفتن از جاده ممنوع. نزدیک آوس، اسب‌های وحشی صحرا را میشود دید.
- جنگل درخت ترکش: نزدیک کیتمانس‌هوپ؛ آلوئه‌های درختی که در غروب بهترین عکس جنوب را می‌دهند.
- کالاهاری: تپه‌های سرخ کم‌ارتفاع با علف و درخت اقاقیا در شرق ماریِنتال؛ توقف شب اول در راه جنوب.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- دلار نامیبیا و رند: دلار نامیبیا با نرخ ثابت یکبهیک به رند آفریقای جنوبی بسته است و رند همهجا پذیرفته میشود؛ باقی پول را به دلار نامیبیا می‌دهند. دلار نامیبیا بیرون از کشور خریدار ندارد؛ پیش از رفتن خرجش کنید یا در بانک به رند برگردانید.
- پول نقد: کارت بانکی ایران کار نمی‌کند. دلار آمریکا یا یورو را در فرودگاه یا بانک‌های ویندهوک و سواکوپموند تبدیل کنید؛ برای پرداخت مستقیم پذیرفته نمی‌شوند. در روستاها و پمپ‌بنزین‌های دورافتاده فقط پول نقد محلی کار می‌کند.
- غذا: گوشت کبابی روی آتش چوب (برای)، استیک شکار مثل اوریکس و کودو، گوشت خشک‌شده‌ی بیلتونگ، کاپانا (نوارهای گوشت گاو کبابی بازار) و در ساحل ماهی و صدف. میوه و سبزی بیرون از شهرها کم و گران است؛ یخدان همراه خودرو کمک می‌کند.
- حلال: گواهی حلال کمیاب است و سوسیس و گوشت خوک در آشپزی آلمانی‌تبار رایج. در ویندهوک چند رستوران حلال پیدا میشود؛ بیرون از آن به ماهی، غذای دریایی و گیاهی تکیه کنید یا در اردوگاه‌ها خودتان بپزید. گیاه‌خواری بیرون از ویندهوک و سواکوپموند انتخاب کمی دارد.
- آب: آب شیر در شهرها آشامیدنی است. در جاده برای هر نفر دست‌کم دو لیتر و در مسیرهای خلوت پنج لیتر همراه داشته باشید.
- مالاریا: مرکز و جنوب کشور و ساحل خطری ندارند. شمال (اتوشا، اپووو و منطقهی زامبزی) بهویژه در فصل باران منطقهی مالاریاست؛ پیش از سفر با پزشک درباره‌ی دارو مشورت کنید و غروب‌ها پوشیده باشید.
- زبان: زبان رسمی انگلیسی است؛ آفریکانس و آلمانی هم بسیار شنیده میشود.
- رزرو: بیرون از ویندهوک اقامتگاه کم است و اغلب تنها جای شام هم همان است. برای ژوئیه تا اکتبر، اتوشا و سسریم را نُه تا دوازده ماه زودتر می‌گیرند.
- انعام: ده درصد در رستوران و چند دلار نامیبیا به کارگر پمپ‌بنزین که باک را پر و شیشه را پاک می‌کند.
- شهرها پس از تاریکی: در ویندهوک شب‌ها با تاکسی تلفنی یا اپ جابه‌جا شوید و چیزی را در خودروی پارک‌شده جلوی چشم نگذارید؛ در پارکینگ‌ها نگهبان با انعامی کوچک مراقب خودروست.
برای مسافران ایرانی
ویزا
گذرنامهی ایرانی نه در فهرست معافیت از ویزای نامیبیاست و نه در فهرست کشورهایی که ویزای فرودگاهی یا ویزای الکترونیکی ساده می‌گیرند. پس ویزا را باید پیش از سفر گرفته باشید؛ بدون آن اجازه‌ی ورود نمی‌دهند. به نوشتهی منابع، درخواست «ویزای تعطیلات» (Holiday Visa) از درگاه خدمات الکترونیکی وزارت کشور نامیبیا یا از راه یکی از سفارت‌های نامیبیا انجام میشود (در تهران سفارتی ندارد) و از ویزای فرودگاهی مدارک بیشتر و زمان بیشتری میخواهد: فرم جدا برای هر مسافر حتی کودکان، رونوشت تأییدشده‌ی گذرنامه، بلیت برگشت، رزرو اقامت و گردش حساب شش‌ماهه. مبلغ ۱۶۰۰ دلار نامیبیا که در بیشتر نوشته‌ها می‌بینید هزینه‌ی ویزای فرودگاهی کشورهای فهرست‌شده است؛ هزینه و زمان ویزای خودتان را از همان درگاه یا سفارت بپرسید. منابع درباره‌ی این مسیر یک‌صدا نیستند؛ پیش از خرید بلیت پاسخ کتبی بگیرید و ویزای صادرشده را چاپ‌شده همراه داشته باشید. گذرنامه باید شش ماه اعتبار و سه صفحه‌ی خالی داشته باشد.
سفر با کودک و گواهی تب زرد
برای هر مسافر زیر ۱۸ سال شناسنامه‌ی کامل با نام پدر و مادر (با ترجمه‌ی رسمی انگلیسی) لازم است و اگر کودک با یکی از والدین سفر می‌کند، رضایت‌نامه‌ی محضری دیگری. اگر از کشوری با خطر تب زرد می‌آیید، گواهی واکسن می‌خواهند؛ چون یکی از مسیرهای پروازی از اتیوپی می‌گذرد، از پیش بپرسید که توقف شما هم شامل میشود یا نه.
پرواز
پرواز مستقیم نیست. به نوشتهی منابع، مسیرهای رایج به فرودگاه هوسه‌آ کوتاکو از آدیس‌آبابا، ژوهانسبورگ و فرانکفورت می‌گذرند؛ برای توقف در هر کدام قانون ویزای ترانزیت را جدا بپرسید. فرودگاه ۴۵ کیلومتر بیرون ویندهوک است.
خودرو بدون کارت اعتباری
شرکت‌های کرایه معمولاً ودیعه را روی کارت اعتباری بین‌المللی راننده مسدود می‌کنند. اگر ندارید، پیش از سفر کتبی بپرسید که ودیعه‌ی نقدی یا بیمه‌ی کامل را می‌پذیرند یا نه؛ راه دیگر، گشت با راننده‌ـ‌راهنماست. گواهینامه‌ی بین‌المللی همراه بیاورید.
برق و ساعت
پریزها سه‌شاخه‌ی گرد بزرگ به سبک آفریقای جنوبی‌اند و دوشاخه‌ی ایرانی به آن‌ها نمی‌خورد؛ بیشتر مبدل‌های همه‌کاره هم این نوع را ندارند. مبدلش را در فروشگاه‌های ویندهوک یا از شرکت کرایه‌ی خودرو بگیرید. نامیبیا در همه‌ی سال یک ساعت و نیم از ایران عقب‌تر است.
شماره‌های ضروری
به نوشتهی منابع، ایران در ویندهوک سفارت دارد. شماره‌ی کمک جاده‌ای شرکت کرایه را پیش از راه افتادن ذخیره کنید؛ در بیشتر جاده‌ها تلفن همراه آنتن ندارد.
حمل‌ونقل در نامیبیا
خودروی کرایه‌ای
راه اصلی سفر است؛ حمل‌ونقل عمومی به دیدنی‌ها نمی‌رسد. رانندگی از سمت چپ است. برای مسیر ویندهوک، سسریم، سواکوپموند و اتوشا خودروی بلند معمولی کافی است؛ دودیفرانسیل برای ماسه‌ی آخر سوسوس‌فلی، شمال غرب (کائوکولند) و فصل باران لازم میشود. وانت‌های چادردار روی سقف، خودرو و جای خواب را یکی می‌کنند.
جاده‌ی شنی
سقف قانونی روی شن ۱۰۰ کیلومتر است، ولی ایمن نیست؛ ۶۰ تا ۸۰ برانید، پیش از پیچ و سرازیری کم کنید و وقتی خودرویی از روبه‌رو می‌آید یا سبقت می‌گیرد، آهسته به چپ بکشید تا از گردوخاک و سنگ‌پرانی دور بمانید. خطر اصلی روی شن، سر خوردن و واژگونی در سرعت بالاست.
لاستیک
پنچری عادی است. پیش از تحویل، لاستیک زاپاس (بهتر است دو تا)، جک و آچار را ببینید و عوض کردن چرخ را بلد باشید. بیمه‌ای بگیرید که لاستیک و شیشه را هم بپوشاند. برای ماسه باد لاستیک را کم می‌کنند؛ پمپ باد سالم همراه داشته باشید.
بنزین و فاصله‌ها
هر جا پمپ‌بنزین دیدید باک را پر کنید؛ فاصله‌ی میانشان گاه بیش از ۲۰۰ کیلومتر است و بعضی فقط پول نقد می‌گیرند. زمان را از روی ساعت بچینید نه کیلومتر: ویندهوک تا سسریم چهار ساعت و نیم، سسریم تا سواکوپموند چهار تا پنج ساعت، ویندهوک تا سواکوپموند (۳۶۰ کیلومتر آسفالت) چهار تا پنج ساعت و تا اتوشا چهار تا پنج ساعت و نیم.
پس از تاریکی نرانید
کودو، گراز و دام اهلی در گرگ‌ومیش روی جاده می‌آیند و جاده‌ها روشنایی ندارند. هر روز را طوری بچینید که یک ساعت پیش از غروب رسیده باشید. در صورت خرابی کنار خودرو بمانید؛ در جاده‌های خلوت کمک ممکن است دیر برسد، پس آب و خوراکی اضافه داشته باشید.
بدون رانندگی
اتوبوس اینترکیپ و مینی‌بوس‌ها ویندهوک را به سواکوپموند و شهرهای بزرگ وصل می‌کنند، ولی به تپه‌ها و اتوشا نمی‌رسند. گشت‌های چندروزه‌ی گروهی از ویندهوک و سواکوپموند به سوسوس‌فلی و اتوشا می‌روند. قطار مسافری منظم نیست.
هزینه سفر به نامیبیا
اقتصادی
۵۰ تا ۸۰ دلار در روز- چادر در اردوگاه‌ها
- آشپزی با خرید از فروشگاه
- سهم از خودروی کرایه‌ای چهارنفره و بنزین
- ورودی پارک‌ها
متوسط
۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار در روز- مهمان‌خانه و اقامتگاه میان‌رده
- شام در اقامتگاه
- خودروی بلند کرایه‌ای برای دو نفر
- یکی دو گشت با راهنما
راحت
از ۴۵۰ دلار در روز- اقامتگاه‌های صحرایی با غذا و گشت
- خودرو با راننده‌ـ‌راهنما یا پرواز میان اقامتگاه‌ها
- بالن بر فراز تپه‌ها
- ردگیری کرگدن و فیل
چه چیزهایی همراه ببریم
برای گردوخاک جاده، آفتاب صحرا و شب‌های سرد و تاریک اردوگاه.
چراغ پیشانی شارژی
اردوگاه‌ها و اقامتگاه‌های صحرا شب روشنایی کمی دارند؛ برای راه چادر تا سرویس و عوض کردن چرخ در گرگ‌ومیش.
مشاهده در آمازونAmazon ←ضدآفتاب با SPF بالا
روی تپه‌های سوسوس‌فلی و در اتوشا سایه نیست و آفتاب در هوای خشک تند است.
مشاهده در آمازونAmazon ←شال سبک
جلوی گردوخاک جاده‌ی شنی، آفتاب ظهر و سرمای صبح صحرا که در زمستان نزدیک صفر است.
مشاهده در آمازونAmazon ←کیسه‌ی ضدآب
ماسه و غبار ریز به دوربین و گوشی آسیب می‌زند؛ در جاده و روی تپه‌ها درون کیسه‌ی بسته نگهشان دارید.
مشاهده در آمازونAmazon ←اسپری ضدپشه Autan
برای اتوشا، اپووو و منطقهی زامبزی که در فصل باران منطقهی مالاریاست.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
اگر خودتان نمی‌رانید یا خودروی دودیفرانسیل ندارید، گشت سوسوس‌فلی و دِدفلی ماسه‌ی آخر مسیر و ورود صبح زود را حل می‌کند.
eSIM نامیبیا
برای نقشه و تماس در شهرها؛ میان شهرها آنتن نیست، پس نقشه‌ی آفلاین را هم از پیش بارگیری کنید.
خرید eSIMAiralo ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
دو شب در هر جا
با یک شب، روز را فقط پشت فرمان می‌گذرانید.
باک همیشه پر
از نیمه پایین‌تر نیاید؛ پمپ بعدی ممکن است بسته یا بی‌بنزین باشد.
نقشه‌ی آفلاین و کاغذی
آنتن فقط در شهرهاست؛ مسیر را پیش از راه افتادن بارگیری کنید.
سسریم را درون دروازه بگیرید
یک ساعت زودتر از دیگران به تپه‌ها می‌رسید.
ظهر اتوشا را استراحت کنید
جانوران در طلوع و غروب فعال‌اند؛ شب را کنار آبشخور نورافکن‌دار بنشینید.
لباس گرم حتی در تابستان
شب صحرا و صبح مه‌آلود ساحل سرد است.
پرسش‌های پرتکرار سفر به نامیبیا
آیا نامیبیا برای ایرانیان ویزا میخواهد؟
بله. گذرنامهی ایرانی در فهرست ویزای فرودگاهی نیست و ویزا باید پیش از سفر گرفته شود؛ به نوشتهی منابع از درگاه الکترونیکی وزارت کشور نامیبیا یا یک سفارت نامیبیا.
بهترین زمان سفر به نامیبیا چه موقع است؟
مه تا اکتبر، فصل خشک؛ برای تماشای جانوران در اتوشا ژوئیه تا اکتبر بهترین است. آوریل و مه خلوت‌تر و سبزتر است.
هزینه سفر به نامیبیا چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما و ویزا، سفر با چادر و خودروی مشترک ۵۰ تا ۸۰ دلار و سفر متوسط با اقامتگاه ۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار در روز برای هر نفر.
واحد پول نامیبیا چیست؟
دلار نامیبیا که با نرخ ثابت یکبهیک به رند آفریقای جنوبی بسته است؛ رند هم همهجا پذیرفته میشود.
آیا خودروی دودیفرانسیل لازم است؟
برای مسیر اصلی نه؛ خودروی بلند معمولی کافی است. برای پنج کیلومتر آخر سوسوس‌فلی خودروی رفت‌وبرگشتی هست. شمال غرب و فصل باران دودیفرانسیل میخواهد.
چند روز برای نامیبیا کافی است؟
یک هفته برای صحرا و ساحل؛ ده روز با اتوشا؛ دو هفته برای حلقه‌ی کامل با دامارالند.
نامیبیا مالاریا دارد؟
در مرکز، جنوب و ساحل نه. شمال کشور بهویژه در فصل باران منطقهی مالاریاست و باید با پزشک مشورت کرد.
پایتخت نامیبیا کجاست؟
ویندهوک.
سفر به نامیبیا در پیش دارید؟
اگر برای چیدن مسیر رانندگی، انتخاب میان خودرو و گشت، ترکیب با بوتسوانا یا آفریقای جنوبی و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من