راهنمای سفر به مکزیک
مکزیک تقریباً هم‌اندازه‌ی ایران است و مثل ایران با یک سفر تمام نمی‌شود. پایتختش در ارتفاع ۲۲۴۰ متری روی بستر دریاچه‌ی آزتکها ساخته شده و بیش از ۱۵۰ موزه دارد؛ یک ساعت آن‌سوتر هرم‌های تئوتیهواکان است. جنوب، سرزمین اواخاکا و چیاپاس است با بازارهای بومی، آشپزی‌ای که ثبت جهانی شده و شهر مایایی پالنکه در دل جنگل. شرق، شبه‌جزیره‌ی یوکاتان است: چیچن ایتزا، هزاران سنوته (چاله‌ی آهکی پر از آب زلال) و ساحل سفید کارائیب از کانکون تا تولوم. برای مسافر ایرانی دو چیز از همه مهم‌تر است: ویزا را باید پیش از سفر گرفت، مگر آنکه ویزای معتبر آمریکا، کانادا، ژاپن، بریتانیا یا شنگن در گذرنامه باشد؛ و راه رسیدن را باید طوری چید که از آمریکا نگذرد. در این راهنما پایتخت، یوکاتان، جنوب، شهرهای استعماری، فصل مناسب هر منطقه، برنامه‌ی ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه، ویزا، جابه‌جایی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به مکزیک
آبان تا فروردین (نوامبر تا آوریل)
فصل خشک و بهترین زمان برای تقریباً همه‌جا: ساحل کارائیب حدود ۲۸ درجه و بی‌باران، پایتخت آفتابی با شب‌های خنک. نوامبر، پس از باران و پیش از اوج قیمت‌ها، بهترین ماه است. از میانه‌ی دسامبر تا پایان تعطیلات سال نو و در هفته‌ی عید پاک قیمت هتل‌های ساحلی به اوج می‌رسد.
نوروز (اواخر مارس)
هنوز فصل خشک است و برای هر سه منطقه مناسب؛ پایتخت در گرم‌ترین هفته‌های سالش است (حدود ۲۶ درجه) و درختان بنفش جاکاراندا گل داده‌اند. در اعتدال بهاری سایه‌ی مار روی پله‌های هرم چیچن ایتزا می‌افتد و محوطه بسیار شلوغ می‌شود. اگر نوروز به هفته‌ی عید پاک بخورد، ساحل را زود رزرو کنید.
اردیبهشت و خرداد (مه و ژوئن)
گرم‌ترین هفته‌های یوکاتان (۳۴ درجه و بیشتر، با رطوبت) و آغاز باران. قیمت‌ها پایین می‌آید. کوسه‌نهنگ‌ها از مه تا سپتامبر به آب‌های هولباکس و ایسلا موخرس می‌آیند.
تیر تا مهر (ژوئیه تا اکتبر)
فصل باران: در پایتخت و اواخاکا بیشتر رگبار عصرگاهی است و صبح‌ها آفتابی می‌ماند؛ جشن گلاگتسا در اواخاکا در ژوئیه است. فصل توفان‌های حاره‌ای در هر دو ساحل از ژوئن تا نوامبر است و اوجش سپتامبر و اکتبر؛ برای ساحل در این دو ماه بلیت و هتل قابل‌لغو بگیرید. روز مردگان، ۳۱ اکتبر تا ۲ نوامبر، پایان این فصل است.
آب‌وهوای مکزیکوسیتی ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در مکزیکوسیتی (۲۲۴۰ متر)؛ شب‌ها در زمستان تا حدود ۶ درجه سرد می‌شود. کانکون و ریویرا مایا همه‌ی سال ۲۸ تا ۳۴ درجه است.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۲۲° | خشک؛ اوج فصل ساحل |
| فوریه | ۲۴° | خشک؛ پروانه‌های شهریار |
| مارس | ۲۶° | خشک؛ جاکاراندا و اعتدال بهاری |
| آوریل | ۲۷° | گرم‌ترین ماه پایتخت |
| مه | ۲۷° | آغاز رگبارها؛ یوکاتان داغ |
| ژوئن | ۲۵° | باران عصرگاهی |
| ژوئیه | ۲۴° | باران؛ گلاگتسا در اواخاکا |
| اوت | ۲۴° | باران؛ کوسه‌نهنگ در کارائیب |
| سپتامبر | ۲۳° | پرباران؛ اوج فصل توفان |
| اکتبر | ۲۳° | پایان باران؛ روز مردگان |
| نوامبر | ۲۲° | عالی؛ خشک و خلوت |
| دسامبر | ۲۲° | خشک؛ شب‌های سرد |
مقصدهای اصلی مکزیک
مکزیکوسیتی۳ تا ۴ روز
پایتخت در ۲۲۴۰ متری: میدان زوکالو و معبد بزرگ آزتکها، موزه‌ی مردم‌شناسی، خانه‌ی فریدا کالو در کویوآکان و قایق‌های رنگی سوچیمیلکو.
تئوتیهواکاننیم‌روز تا ۱ روز
شهر باستانی پنجاه کیلومتری پایتخت با هرم خورشید، هرم ماه و «خیابان مردگان»؛ یک ساعت با اتوبوس.
اواخاکا۳ روز
شهر استعماری کوهستانی با بازارهای بومی، هفت‌گونه سس موله و مسکال؛ ویرانههای مونته آلبان بر تپه‌ی بالای شهر.
گواناخواتو۱ تا ۲ روز
شهر معدن نقره با خانه‌های رنگی روی دامنه‌ی دره و خیابان‌هایی که از تونل‌های زیر شهر می‌گذرند (میراث جهانی).
چیچن ایتزا۱ روز
بزرگ‌ترین شهر مایایی یوکاتان و هرم ال کاستیو، از عجایب هفت‌گانه‌ی جدید؛ میان کانکون و مریدا.
تولوم۱ تا ۲ روز
تنها شهر مایایی کنار دریا، بر صخره‌ای بالای ساحل کارائیب؛ سنوته‌های معروف در چند کیلومتری‌اش.
سنوته‌های یوکاتاندر کنار هر برنامه
چاله‌ها و غارهای آهکی پر از آب شیرین زلال برای شنا؛ هزاران‌تا در شبه‌جزیره هست، بیشتر دور والادولید و تولوم.
پالنکه۱ روز
شهر مایایی در جنگل بارانی چیاپاس با معبدهای سنگ‌نبشته و صدای میمون‌های جیغ‌زن (میراث جهانی).
برنامه‌ی سفر به مکزیک: ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه
فاصله‌ها بزرگ است: از مکزیکوسیتی تا کانکون با اتوبوس بیش از یک شبانه‌روز و با هواپیما دو ساعت و نیم. در دو هفته دو منطقه را با یک پرواز داخلی ببینید، نه بیشتر.
۷ روز: یوکاتان
- روز ۱کانکون
رسیدن و استراحت؛ یا مستقیم با اتوبوس به پلایا دل کارمن.
- روز ۲ و ۳والادولید
دو ساعت راه؛ چیچن ایتزا در ساعت بازگشایی و سنوته‌های اطراف شهر.
- روز ۴تولوم
ویرانههای کنار دریا در صبح زود و یک سنوته در بعدازظهر.
- روز ۵ و ۶پلایا دل کارمن
ساحل، و یک روز با کشتی به کوزومل برای غواصی سطحی.
- روز ۷برگشت
یک ساعت تا فرودگاه کانکون.
۱۰ روز: پایتخت و اواخاکا
- روز ۱ تا ۳مکزیکوسیتی
مرکز تاریخی، موزه‌ی مردم‌شناسی و چاپولتپک، کویوآکان و سوچیمیلکو.
- روز ۴تئوتیهواکان
صبح زود بروید؛ عصر در محله‌ی روما یا کوندسا.
- روز ۵پوئبلا
دو ساعت با اتوبوس؛ مرکز کاشی‌کاری‌شده و هرم چولولا.
- روز ۶ تا ۸اواخاکا
چهار تا پنج ساعت از پوئبلا؛ شهر، مونته آلبان، هیئروه ال آگوا و میتلا.
- روز ۹بازارها و مسکال
بازار یکشنبه‌ی تلاکولولا یا کارگاه‌های مسکال.
- روز ۱۰برگشت
پرواز یک‌ساعته به مکزیکوسیتی.
۱۴ روز: از پایتخت تا کارائیب
- روز ۱ تا ۴مکزیکوسیتی
شهر و تئوتیهواکان.
- روز ۵ تا ۷اواخاکا
با اتوبوس یا پرواز.
- روز ۸ و ۹مریدا
پرواز از اواخاکا؛ شهر استعماری و ویرانههای اوشمال.
- روز ۱۰ و ۱۱والادولید
چیچن ایتزا و سنوته‌ها.
- روز ۱۲ تا ۱۴تولوم یا ایسلا موخرس
ساحل، و برگشت از فرودگاه کانکون.
کجا اقامت کنیم
در پایتخت و اواخاکا نزدیک مرکز تاریخی؛ در ساحل برای دسامبر تا عید پاک زود رزرو کنید.
مکزیکوسیتی
روما و کوندسا برای کافه و شب؛ مرکز تاریخی برای نزدیکی به دیدنی‌ها؛ پولانکو برای هتل‌های لوکس.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←
پلایا دل کارمن
نزدیک خیابان پنجم؛ میان کانکون و تولوم و بهترین پایگاه برای کوزومل و سنوته‌ها.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←کانکون
نوار هتل‌ها برای ساحل و هتل همه‌چیزتمام؛ مرکز شهر برای قیمت پایین‌تر و ترمینال اتوبوس.
مشاهده هتل‌هاExpedia ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
مکزیکوسیتی و اطراف
- زوکالو و معبد بزرگ: میدان اصلی با کلیسای جامع و کاخ ملی، که دیوارنگاره‌های دیگو ریورا تاریخ کشور را روی پلکانش روایت می‌کند. کنار کلیسا، پی‌های معبد بزرگ آزتکها (تمپلو مایور) از زیر شهر بیرون آمده است.
- موزه‌ی ملی مردم‌شناسی: مهم‌ترین موزه‌ی کشور، با سنگ خورشید آزتکها و تالارهای مایا و اولمک؛ دست‌کم سه ساعت وقت می‌خواهد. دوشنبه‌ها مثل بیشتر موزه‌های کشور بسته است.
- چاپولتپک: پارک بزرگ شهر با قلعه‌ای بر تپه که روزی کاخ امپراتور بود و بهترین چشم‌انداز بلوار رفورما را دارد.
- کاخ هنرهای زیبا: تالار مرمر سفید با دیوارنگاره‌های ریورا و سیکه‌ایروس و اجرای باله‌ی فولکلوریک؛ بهترین عکس از کافه‌ی طبقه‌ی بالای فروشگاه روبه‌رویش گرفته می‌شود.
- کویوآکان و خانه‌ی فریدا کالو: محله‌ی سنگ‌فرش با بازار و میدان پردرخت. بلیت «خانه‌ی آبی» فقط آنلاین و برای ساعت مشخص فروخته می‌شود و زود تمام می‌شود؛ پیش از سفر بخرید.
- سوچیمیلکو: بازمانده‌ی آبراه‌های آزتکها با قایق‌های رنگی «تراخینرا». کرایه برای هر قایق (نه هر نفر) و ساعتی است؛ نرخ رسمی روی تابلوی اسکله نوشته شده و همان را پیش از سوار شدن توافق کنید.
- روما و کوندسا: دو محله‌ی پردرخت با ساختمان‌های آرت‌دکو، کافه و رستوران؛ بهترین جا برای اقامت و شب‌گردی.
- لوچا لیبره: کشتی نمایشی با نقاب، در آرنا مکزیکو؛ بیشتر سه‌شنبه و جمعه شب‌ها.
- تئوتیهواکان: اتوبوس از ترمینال شمال هر چند دقیقه می‌رود و یک ساعت راه است؛ ورودی حدود ۱۰۰ پزو. سایه ندارد: ساعت بازگشایی بروید، با کلاه و آب. پرواز بالن در طلوع را باید از پیش رزرو کرد.
- پوئبلا و چولولا: دو ساعت از پایتخت: شهر کاشی‌های تالاورا و زادگاه موله پوبلانو، و بزرگ‌ترین هرم دنیا از نظر حجم که امروز تپه‌ای است با کلیسایی بر فرازش و آتشفشان پوپوکاتپتل در پس‌زمینه.
- تاسکو و پروانه‌های شهریار: تاسکو شهر سفید نقره‌کاران است بر دامنه‌ی کوه. از نوامبر تا مارس میلیون‌ها پروانه‌ی مهاجر در جنگل‌های میچوآکان، سه ساعتی پایتخت، زمستان می‌گذرانند.
یوکاتان و ساحل کارائیب
- چیچن ایتزا: ورودی برای خارجی‌ها حدود ۷۰۰ پزوست، چند برابر دیگر محوطه‌ها. بالا رفتن از هرم مجاز نیست. اتوبوس‌های گشت از کانکون حدود ساعت ۱۱ می‌رسند؛ اگر شب را در والادولید (۴۵ دقیقه) بمانید، ساعت ۸ پیش از گرما و جمعیت آنجایید.
- والادولید: شهر کوچک رنگی میان کانکون و مریدا، با سنوته‌ای درست وسط شهر؛ ارزان‌تر و آرام‌تر از ساحل. ویرانههای اِک بالام در نیم‌ساعتی‌اش خلوت‌اند.
- سنوته‌ها: ورودی هرکدام ۱۰۰ تا ۳۵۰ پزوست و فقط نقد. پیش از شنا باید دوش گرفت و کرم ضدآفتاب و حشره‌کش معمولی ممنوع است، چون آب زیرزمینی منطقه همین است. جلیقه‌ی نجات کرایه می‌دهند.
- مریدا و اوشمال: پایتخت ایالت یوکاتان با عمارت‌های دوران رونق الیاف سیزال و آشپزی خاص خودش. اوشمال، یک ساعتی شهر، ظریف‌ترین معماری مایایی را دارد و بسیار خلوت‌تر از چیچن ایتزاست.
- کانکون: دو بخش جدا دارد: نوار هتل‌ها، باریکه‌ای ۲۲ کیلومتری میان دریا و مرداب با هتل‌های همه‌چیزتمام، و مرکز شهر که زندگی عادی و قیمت‌های محلی دارد. اتوبوس شهری میانشان شبانه‌روزی می‌رود.
- ایسلا موخرس: جزیره‌ی کوچک بیست دقیقه با کشتی از کانکون، با ساحل آرام و کم‌عمق پلایا نورته؛ با ماشین گلف می‌گردندش.
- پلایا دل کارمن و کوزومل: شهر ساحلی پیاده‌گشتنی با خیابان پنجم، و از اسکله‌اش کشتی ۴۵ دقیقه‌ای به کوزومل، که صخره‌های مرجانی‌اش از بهترین جاهای غواصی دنیاست.
- تولوم: محوطه‌ی باستانی کوچک است و یک ساعت کافی است؛ صبح زود بروید. شهر تولوم و نوار ساحلی‌اش چند کیلومتر از هم فاصله دارند و ساحل از گران‌ترین جاهای کشور است.
- کوبا، سیان کاآن و باکالار: کوبا شهر مایایی میان جنگل است که با دوچرخه می‌گردندش. سیان کاآن ذخیره‌گاه مرداب و مرجان است (میراث جهانی). باکالار دریاچه‌ی آب شیرین «هفت‌رنگ» در جنوب است، دو ساعت و نیم از تولوم.
- هولباکس: جزیره‌ی بی‌ماشین با خیابان‌های شنی در شمال شبه‌جزیره؛ از مه تا سپتامبر پایگاه شنا با کوسه‌نهنگ.
- جلبک سارگاسوم: در ماه‌های گرم، بیشتر از بهار تا پایان تابستان، جلبک قهوه‌ای به ساحل‌های رو به شرق (کانکون، پلایا دل کارمن، تولوم) می‌رسد و مقدارش هر سال و هر هفته فرق می‌کند. ایسلا موخرس، هولباکس و سنوته‌ها از آن دورند.
اواخاکا و چیاپاس
- شهر اواخاکا: مرکز پیاده‌گشتنی در ۱۵۵۵ متری. کلیسای سانتو دومینگو درونی سراسر طلاکاری دارد و صومعه‌ی کنارش موزه‌ی فرهنگ‌های اواخاکاست، با گنجینه‌ی طلای مونته آلبان و باغ کاکتوس.
- بازارها: در بازار ۲۰ نوامبر گوشت را خودتان انتخاب می‌کنید و همان‌جا کباب می‌شود. تلایودا (نان بزرگ برشته با لوبیا و پنیر)، شکلات داغ و ملخ برشته‌ی «چاپولین» خوراک‌های ویژه‌ی شهرند.
- مونته آلبان: پایتخت زاپوتک‌ها بر قله‌ای صاف‌شده، بیست دقیقه بالای شهر، با چشم‌انداز سه دره (میراث جهانی).
- هیئروه ال آگوا: آبشارهای سنگ‌شده و حوضچه‌های معدنی بر لبه‌ی پرتگاه، دو ساعتی شهر؛ برای آب‌تنی صبح بروید.
- میتلا، درخت توله و مسکال: در یک روز کنار هم دیده می‌شوند: موزاییک‌های سنگی هندسی میتلا، سروی که تنه‌اش از قطورترین‌های دنیاست، و کارگاه‌های سنتی مسکال در سانتیاگو ماتاتلان.
- روز مردگان و گلاگتسا: از ۳۱ اکتبر تا ۲ نوامبر گورستان‌ها و خیابان‌ها پر از شمع و گل همیشه‌بهار می‌شود؛ گلاگتسا، جشن رقص‌های بومی، دو دوشنبه‌ی پایانی ژوئیه است. برای هر دو، اتاق را چند ماه پیش بگیرید.
- ساحل اواخاکا: بزرگراه تازه، راه شهر اواخاکا تا پوئرتو اسکوندیدو را به حدود سه ساعت رسانده است. پوئرتو اسکوندیدو برای موج‌سواری، ماسونته و سیپولیته آرام و ساده، و خلیج‌های اواتولکو برای شنا.
- سن کریستوبال د لاس کاساس: شهر استعماری سرد و مه‌آلود در ۲۲۰۰ متری چیاپاس، میان روستاهای بومی تسوتسیل. در کلیسای سن خوان چامولا عکاسی ممنوع است و جدی گرفته می‌شود.
- دره‌ی سومیدرو: قایق‌سواری دوساعته میان دیواره‌هایی تا هزار متر، با کروکودیل و میمون.
- پالنکه و آبشارها: محوطه را صبح زود ببینید که مه هنوز میان معبدهاست. آبشار آگوا آسول و میسول‌ها در راه سن کریستوبال‌اند؛ این جاده‌ی پرپیچ پنج تا شش ساعت طول می‌کشد و در روز سفر کنید.
شهرهای استعماری، شمال و اقیانوس آرام
- گواناخواتو: کوچه‌ی بوسه که بالکن‌هایش به هم می‌رسند، تله‌کابین تا تندیس پیپیلا برای تماشای شهر، و جشنواره‌ی هنری سروانتینو در اکتبر. پنج ساعت با اتوبوس از پایتخت.
- سن میگل د آلنده: شهر گالری‌ها و حیاط‌های پرگل با کلیسای صورتی نوگوتیک؛ یک ساعت و نیم از گواناخواتو (میراث جهانی).
- کرتارو: مرکز تاریخی مرتب با آب‌بر سنگی هفتادوچهار طاقی؛ توقف خوبی میان پایتخت و گواناخواتو.
- گوادالاخارا و تکیلا: دومین شهر کشور و زادگاه ماریاچی. شهرک تکیلا با کشتزارهای آبی‌رنگ آگاوه یک ساعتی آن است (میراث جهانی).
- پوئرتو وایارتا: شهر ساحلی اقیانوس آرام با بافت قدیم سنگ‌فرش و کوه جنگلی پشت سرش؛ از دسامبر تا مارس نهنگ‌های گوژپشت در خلیجش دیده می‌شوند. سایولیتا در یک‌ساعتی‌اش دهکده‌ی موج‌سواران است.
- دره‌ی مس: مجموعه‌ای از دره‌ها در ایالت چیواوا، گسترده‌تر و در جاهایی ژرف‌تر از گرند کنیون. قطار «ال چِپه» از میانش تا ساحل اقیانوس آرام می‌رود؛ بلیت را از پیش بخرید.
- باخا کالیفرنیا: شبه‌جزیره‌ی بیابانی با طاق سنگی کابو سن لوکاس، خلیج لاپاز و جزیره‌ی اسپیریتو سانتو. از ژانویه تا مارس نهنگ‌های خاکستری در مرداب‌های ساحل غربی بچه می‌آورند.
- لاس پوساس: باغ سوررئالیستی پلکان‌ها و ستون‌های بتنی در جنگل شیلیتلا؛ دور از مسیرهای اصلی، هفت ساعت با ماشین از پایتخت.
- آکاپولکو: خلیج معروف دهه‌های گذشته با شیرجه‌زن‌های صخره‌ی لا کبرادا؛ امروز بیشتر مقصد مسافران داخلی است.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- پزو: پول کشور پزوی مکزیک است، با همان نشان $ که برای دلار به کار می‌رود؛ در نوار هتل‌های کانکون و تولوم بپرسید قیمت به کدام است. دلار نقد بیاورید و در صرافی‌های شهر (casa de cambio) تبدیل کنید؛ نرخ فرودگاه و هتل بدتر است. بازار، سنوته، ون و تاکوفروشی فقط نقد می‌گیرند.
- غذا: تاکو اینجا نان ذرت نرم کوچک است، نه پوسته‌ی ترد. تاکو آل پاستور (گوشت روی سیخ عمودی، یادگار مهاجران لبنانی)، موله (سس غلیظ فلفل و شکلات)، پوسوله (آش ذرت)، تاماله، چیلاکیلس برای صبحانه و کوچینیتا پیبیل در یوکاتان. ناهار ثابت روز (comida corrida) ارزان‌ترین غذای خوب است.
- حلال: رستوران حلال کم است و بیشتر در مکزیکوسیتی و کانکون پیدا می‌شود. آل پاستور، کارنیتاس و کوچینیتا گوشت خوک‌اند و لوبیای سرخ‌شده و تاماله اغلب با پیه خوک پخته می‌شود؛ بپرسید «sin manteca؟». ماهی و میگو در ساحل، و خوراک‌های پنیر، قارچ، گل کدو و کاکتوس (نوپال) همه‌جا هست.
- تندی: سس‌ها جدا سر میز می‌آید؛ اول بچشید. «no pica» یعنی تند نیست، ولی معیار محلی است.
- آب: آب شیر آشامیدنی نیست؛ آب بطری یا تصفیه‌شده بنوشید. هتل‌ها و رستوران‌ها یخ را از آب تصفیه‌شده می‌سازند.
- ارتفاع: مکزیکوسیتی، پوئبلا و سن کریستوبال بالای ۲۱۰۰ مترند: روز اول آهسته بگیرید و آب زیاد بنوشید. آفتاب در ارتفاع تندتر است.
- انعام: در رستوران ۱۰ تا ۱۵ درصد؛ در صورت‌حساب نیست، مگر در بعضی جاهای توریستی که باید نگاه کنید. به راهنما و باربر هم انعام می‌دهند.
- سفر بی‌دردسر: در شهرها با اپ (اوبر یا دی‌دی) جابه‌جا شوید، میان شهرها در روز سفر کنید، از خودپردازِ درون بانک پول بگیرید و در مترو و بازار کیف را بسته و جلوی خود نگه دارید. مسیرهای این راهنما (پایتخت، اواخاکا، یوکاتان و شهرهای استعماری) مسیرهای جاافتاده‌ی گردشگری‌اند؛ برای ایالت‌های مرزی شمال پیش از سفر وضعیت را بپرسید.
- مالیات گردشگری: ایالت کینتانا رو (کانکون، پلایا، تولوم) از مسافران خارجی عوارضی به نام ویزیتکس می‌گیرد که آنلاین پرداخت می‌شود؛ رسیدش را نگه دارید.
- زبان: بیرون از هتل‌های ساحلی انگلیسی کم می‌دانند؛ چند عبارت اسپانیایی و ترجمه‌ی آفلاین گوشی کار را راه می‌اندازد.
برای مسافران ایرانی
ویزا
دارندگان گذرنامه‌ی ایرانی باید پیش از سفر ویزا بگیرند؛ ویزای فرودگاهی وجود ندارد و مجوز الکترونیکی مکزیک (SAE) به نوشته‌ی منابع فقط برای شهروندان روسیه، ترکیه و اوکراین است. درخواست به نوشته‌ی منابع حضوری در سفارت مکزیک در تهران است، با وقتی که از سامانه‌ی MiConsulado گرفته می‌شود: فرم، گذرنامه، عکس، گردش حساب، مدرک شغلی، رزرو بلیت و هتل، مصاحبه و انگشت‌نگاری. منابع درباره‌ی عددها هم‌نظر نیستند: هزینه را از حدود ۴۰ تا ۱۰۰ دلار، موجودی لازم را از ۱۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار و زمان بررسی را از ۱۰ تا ۳۰ روز کاری نوشته‌اند؛ عدد درست را از خود سفارت بپرسید. خدمات ویزای سفارت‌ها در تهران گاهی محدود یا متوقف می‌شود؛ پیش از هر هزینه‌ای صفحه‌ی خود سفارت را ببینید.
معافیت با ویزای کشورهای دیگر
سازمان ملی مهاجرت مکزیک (INM) می‌نویسد کسی که ویزای معتبر آمریکا، کانادا، ژاپن، بریتانیا یا یکی از کشورهای شنگن دارد، یا اقامت دائم یکی از این کشورها یا شیلی، کلمبیا و پرو، برای گردشگری به ویزای مکزیک نیاز ندارد؛ این قاعده به ملیت بستگی ندارد. بعضی کنسولگری‌ها و منابع شرط کرده‌اند که ویزا چندبار ورود باشد؛ پس فقط به ویزای چندبار ورودی تکیه کنید که تا پایان سفر اعتبار دارد، و پیش از خرید بلیت از شرکت هواپیمایی بپرسید. کارت اقامت موقت این کشورها کافی نیست. مدت اقامت را افسر مرزی تعیین می‌کند (حداکثر ۱۸۰ روز): بلیت برگشت و رزرو هتل همراه داشته باشید و تعداد روزی را که می‌نویسد همان‌جا نگاه کنید.
پرواز
پرواز مستقیم نیست. مسیر سرراست از استانبول است که پرواز یکسره به مکزیکوسیتی و کانکون دارد (حدود ۱۴ ساعت). آمریکا ترانزیت بدون ویزا ندارد و برای گذر از فرودگاه‌هایش ویزای آمریکا لازم است؛ کانادا هم همین‌طور. برای مسیرهای اروپایی (مادرید، پاریس، فرانکفورت، آمستردام) پیش از خرید بپرسید که ویزای ترانزیت فرودگاهی لازم است یا نه.
برق و ساعت
پریزها از نوع آمریکایی (دو تیغه‌ی تخت) و برق ۱۲۷ ولت است؛ دوشاخه‌ی ایرانی نمی‌خورد و مبدل لازم است. شارژر گوشی و لپ‌تاپ با این ولتاژ کار می‌کند، اما سشوار و اتوی موی ۲۲۰ ولتی نه. مکزیکوسیتی نه ساعت و نیم و کانکون هشت ساعت و نیم از ایران عقب‌تر است و هیچ‌کدام ساعت را تغییر نمی‌دهند؛ چیچن ایتزا به وقت مریدا، یک ساعت عقب‌تر از کانکون است.
پول و شماره‌های ضروری
کارت بانکی ایران کار نمی‌کند؛ دلار نقد بیاورید و اسکناس‌های نو و سالم، چون صرافی‌ها اسکناس پاره یا نوشته‌دار را نمی‌گیرند. شماره‌ی اضطراری ۹۱۱ است. سفارت ایران در مکزیکوسیتی است.
حمل‌ونقل در مکزیک
پرواز داخلی
برای جابه‌جایی میان مناطق: مکزیکوسیتی تا کانکون دو ساعت و نیم، تا اواخاکا یک ساعت. آئرومکزیکو، و ولاریس و ویوا آئروبوس که ارزان‌ترند و بار را جدا حساب می‌کنند. مکزیکوسیتی دو فرودگاه دارد: بنیتو خوارز نزدیک مرکز است و فلیپه آنخلس حدود ۵۰ کیلومتر دورتر؛ هنگام خرید به نام فرودگاه نگاه کنید.
اتوبوس
اتوبوس‌های درجه‌یک (ADO در جنوب و شرق، ETN و پریمرا پلوس در مرکز) صندلی شماره‌دار، کولر و دستشویی دارند و سر وقت می‌روند: مکزیکوسیتی تا پوئبلا دو ساعت، تا اواخاکا شش ساعت و نیم، کانکون تا تولوم دو ساعت. بلیت را از اپ یا گیشه بخرید؛ کولر سرد است و لباس گرم لازم می‌شود.
قطار مایا
خط آهن ۱۵۰۰ کیلومتری دور شبه‌جزیره‌ی یوکاتان که کانکون، پلایا دل کارمن، تولوم، والادولید، چیچن ایتزا، مریدا، کامپچه و پالنکه را به هم وصل می‌کند. ایستگاه‌ها بیرون شهرها هستند و باید با ون یا تاکسی به مرکز رفت. بلیت از سایت رسمی یا گیشه‌ی ایستگاه؛ برنامه را با فاصله‌ی کافی از پروازتان بچینید.
کولکتیوو
ون‌های مشترک میان شهرهای نزدیک، مثل کانکون، پلایا دل کارمن و تولوم؛ ارزان و پرشمار، با پرداخت نقد به راننده.
در مکزیکوسیتی
مترو با بلیت ۵ پزویی ارزان‌ترین راه است و در ساعت‌های اوج دو واگن اول ویژه‌ی زنان و کودکان است. برای شب و مسیرهای دور اوبر یا دی‌دی بگیرید. از فرودگاه، تاکسی مجاز با بلیت پیش‌پرداخت از باجه‌های درون سالن.
خودروی کرایه‌ای
در یوکاتان جاده‌ها صاف و خلوت است و برای سنوته‌ها و ویرانههای دورتر به‌صرفه. بیمه‌ی شخص ثالث مکزیکی اجباری است و در قیمت‌های آنلاین اغلب نیامده؛ دست‌اندازهای بلند «توپه» در ورودی هر روستا هست و شب رانندگی نکنید.
هزینه سفر به مکزیک
اقتصادی
۴۵ تا ۶۰ دلار در روز- تخت هاستل
- تاکو، بازار و ناهار ثابت روز
- اتوبوس و کولکتیوو
- یک ورودی در روز
متوسط
۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار در روز- هتل سه یا چهارستاره
- رستوران
- یک پرواز داخلی و اتوبوس درجه‌یک
- گشت چیچن ایتزا و سنوته‌ها
راحت
از ۲۵۰ دلار در روز- هتل بوتیک یا همه‌چیزتمام ساحلی
- راننده و گشت خصوصی
- رستوران‌های سرشناس
- غواصی یا پرواز بالن
چه چیزهایی همراه ببریم
برای پریز آمریکایی، آفتاب محوطه‌های باستانی و آب سنوته‌ها.
مبدل برق جهانی
پریزهای مکزیک دو تیغه‌ی تخت آمریکایی است و دوشاخه‌ی ایرانی به آن نمی‌خورد.
مشاهده در آمازونAmazon ←ضدآفتاب با SPF بالا
تئوتیهواکان و چیچن ایتزا سایه ندارند و آفتاب پایتخت در ۲۲۴۰ متری تند است.
مشاهده در آمازونAmazon ←اسپری ضدپشه Autan
در جنگل پالنکه و غروب‌های ساحل کارائیب؛ پیش از شنا در سنوته نزنید.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
چیچن ایتزا سه ساعت از کانکون فاصله دارد؛ گشت یک‌روزه آن را با یک سنوته و والادولید کنار هم می‌گذارد.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
یک یا دو منطقه
پایتخت با اواخاکا، یا یوکاتان؛ هر دو با هم دست‌کم دو هفته می‌خواهد.
محوطه‌ها را ساعت ۸ ببینید
پیش از گرما و پیش از رسیدن اتوبوس‌های گشت.
دوشنبه موزه نگذارید
بیشتر موزه‌ها بسته‌اند؛ محوطه‌های باستانی بازند.
بلیت فریدا کالو را از خانه بخرید
برای روز و ساعت مشخص، چند هفته جلوتر.
پزوی خرد نگه دارید
برای سنوته، ون، دستشویی عمومی و انعام.
برای ساحل در سپتامبر و اکتبر قابل‌لغو بگیرید
اوج فصل توفان‌های حاره‌ای است.
پرسش‌های پرتکرار سفر به مکزیک
آیا ایرانیان برای مکزیک ویزا می‌خواهند؟
بله، ویزا را باید پیش از سفر از سفارت گرفت. کسی که ویزای معتبر و چندبار ورود آمریکا، کانادا، ژاپن، بریتانیا یا شنگن، یا اقامت دائم یکی از این کشورها را دارد، به ویزای مکزیک نیاز ندارد.
مکزیک ویزای الکترونیکی دارد؟
مجوز الکترونیکی SAE فقط برای شهروندان چند کشور معین است و گذرنامه‌ی ایرانی را شامل نمی‌شود.
بهترین زمان سفر به مکزیک چه موقع است؟
نوامبر تا آوریل، فصل خشک. سپتامبر و اکتبر اوج فصل توفان در ساحل‌هاست.
هزینه سفر به مکزیک چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما و ویزا، سفر اقتصادی ۴۵ تا ۶۰ دلار و سفر متوسط ۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار در روز برای هر نفر. کانکون و تولوم گران‌تر از پایتخت و اواخاکا هستند.
کانکون بهتر است یا مکزیکوسیتی؟
کانکون برای ساحل، سنوته و ویرانههای مایا؛ مکزیکوسیتی برای موزه، غذا و تاریخ آزتکها. با هواپیما دو ساعت و نیم از هم فاصله دارند.
چند روز برای مکزیک کافی است؟
یک هفته برای یوکاتان، ده روز برای پایتخت و اواخاکا، دو هفته برای هر دو.
در مکزیک غذای حلال پیدا می‌شود؟
کم، و بیشتر در مکزیکوسیتی و کانکون. غذای دریایی و گیاهی فراوان است؛ درباره‌ی گوشت و پیه خوک بپرسید.
اختلاف ساعت ایران و مکزیک چقدر است؟
مکزیکوسیتی نه ساعت و نیم و کانکون هشت ساعت و نیم از ایران عقب‌تر است، در همه‌ی سال.
سفر به مکزیک در پیش دارید؟
اگر برای انتخاب میان پایتخت، اواخاکا و یوکاتان، چیدن مسیر و پروازها و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من