راهنمای سفر به شیلی
شیلی باریک‌ترین کشور دنیاست: ۴۳۰۰ کیلومتر درازا و به‌طور میانگین ۱۸۰ کیلومتر پهنا، میان رشته‌کوه آند و اقیانوس آرام. همین شکل، سفر را ساده می‌کند: یک خط از شمال به جنوب، با خشک‌ترین بیابان دنیا در یک سر و یخچال‌های پاتاگونیا در سر دیگر. سانتیاگو در میانه است، با کوه‌های برفی پشت برج‌هایش و بندر رنگارنگ والپارایسو در یک ساعت و نیمی. جزیره‌ی ایستر با تندیس‌های سنگی‌اش پنج ساعت و نیم پرواز دورتر در اقیانوس است. شیلی از منظم‌ترین و گرانترین کشورهای قاره است؛ میان مناطق باید پرواز کرد. در این راهنما مقصدها، فصل هر منطقه، برنامه‌ی ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه، وضعیت تازه‌ی ویزا، جابه‌جایی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به شیلی
آذر تا اسفند (دسامبر تا مارس)
تابستان: تنها فصل کامل پاتاگونیا و منطقه‌ی دریاچه‌ها، با روزهای بسیار بلند و باد شدید. شلوغ‌ترین و گرانترین زمان؛ پناهگاه‌های تورس دل پاینه ماه‌ها پیش پر می‌شوند. سانتیاگو داغ و خشک است.
مهر و آبان، اسفند و فروردین (اکتبر و نوامبر، مارس و آوریل)
میان‌فصل: بهترین زمان سانتیاگو، والپارایسو و تاکستان‌ها (برداشت انگور در مارس و آوریل). پاتاگونیا خلوت‌تر است و در آوریل جنگل‌هایش سرخ میشود. نوروز زمان خوبی برای همه‌ی کشور است.
خرداد تا شهریور (ژوئن تا سپتامبر)
زمستان: فصل اسکی در پیست‌های یک ساعتی سانتیاگو. بیشتر اقامتگاه‌ها و مسیرهای پاتاگونیا بسته‌اند و منطقه‌ی دریاچه‌ها بارانی است.
آتاکاما و جزیره‌ی ایستر
آتاکاما تمام سال آفتابی است، با شب‌های زیر صفر در زمستان و رگبارهای کوتاه ارتفاعات در ژانویه و فوریه. جزیره‌ی ایستر همیشه ملایم است؛ جشنواره‌ی تاپاتی در نیمه‌ی اول فوریه.
آب‌وهوای سانتیاگو ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در سانتیاگو. فصل‌ها برعکس ایران است و پاتاگونیا در هر ماه ده تا پانزده درجه سردتر.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۳۰° | داغ و خشک؛ فصل جنوب |
| فوریه | ۲۹° | داغ؛ فصل جنوب |
| مارس | ۲۷° | برداشت انگور؛ عالی |
| آوریل | ۲۳° | پاییز؛ عالی |
| مه | ۱۸° | خنک؛ آغاز باران |
| ژوئن | ۱۵° | زمستان؛ آغاز اسکی |
| ژوئیه | ۱۵° | سردترین؛ اسکی |
| اوت | ۱۷° | اسکی |
| سپتامبر | ۱۹° | بهار؛ جشن ملی |
| اکتبر | ۲۲° | عالی |
| نوامبر | ۲۶° | عالی |
| دسامبر | ۲۸° | گرم؛ آغاز فصل جنوب |
مقصدهای اصلی شیلی
سانتیاگو۲ تا ۳ روز
پایتخت پای آند: تپه‌ی سن کریستوبال با تله‌کابین، محله‌های لاستاریا و بلاویستا، بازارها و بلندترین برج آمریکای لاتین.
والپارایسو۱ تا ۲ روز
بندری بر چهل و چند تپه با خانه‌های رنگی، بالابرهای صدساله و دیوارنگاره در هر کوچه (میراث جهانی).
تورس دل پاینه۳ تا ۵ روز
مشهورترین پارک ملی قاره: سه برج گرانیتی، دریاچه‌های فیروزه‌ای، یخچال گری و گله‌های گواناکو.
سن پدرو د آتاکاما۳ تا ۴ روز
واحه‌ای خشتی در ۲۴۰۰ متری، پایگاه دره‌ی ماه، دریاچه‌های نمک با فلامینگو و صاف‌ترین آسمان شب دنیا.
آبفشان‌های تاتیونصف روز
میدان آبفشان در ۴۳۰۰ متری که هنگام طلوع، در سرمای زیر صفر، ده‌ها ستون بخار از آن بلند میشود.
جزیره‌ی ایستر۴ روز
راپا نویی، از دورافتاده‌ترین جزیره‌های مسکون دنیا، با نزدیک هزار تندیس سنگی موآی (میراث جهانی).
پورتو واراس و منطقه‌ی دریاچه‌ها۳ روز
شهرک آلمانی‌تبار کنار دریاچه روبه‌روی مخروط برفی اوسورنو؛ آبشار، جنگل بارانی و جزیره‌ی چیلوئه با خانه‌های روی پایه.
برنامه‌ی سفر به شیلی: ۷، ۱۰ و ۱۴ روزه
همه‌ی پروازهای داخلی از سانتیاگو می‌گذرند: تا آتاکاما (فرودگاه کالاما) دو ساعت، تا پاتاگونیا سه ساعت و نیم.
۷ روز: مرکز و آتاکاما
- روز ۱ و ۲سانتیاگو
مرکز تاریخی، تپه‌ی سن کریستوبال و محله‌ی لاستاریا.
- روز ۳والپارایسو
سفر یک‌روزه یا یک شب ماندن.
- روز ۴ تا ۶آتاکاما
دره‌ی ماه هنگام غروب، دریاچه‌های بلند، آبفشان‌ها و گشت ستاره‌ها.
- روز ۷برگشت
پرواز به سانتیاگو.
۱۰ روز: مرکز و پاتاگونیا
- روز ۱ تا ۳سانتیاگو و والپارایسو
شهر، بندر و یک تاکستان در دره‌ی کاسابلانکا.
- روز ۴پورتو ناتالس
پرواز و رسیدن به دروازه‌ی پارک.
- روز ۵ تا ۸تورس دل پاینه
پیاده‌روی پای برج‌ها، دیدگاه‌های دریاچه‌ی پئوئه و قایق یخچال گری.
- روز ۹ و ۱۰برگشت
پونتا آرناس (جزیره‌ی پنگوئن‌ها) و پرواز به سانتیاگو.
۱۴ روز: از بیابان تا یخچال
- روز ۱ و ۲سانتیاگو
شهر.
- روز ۳ تا ۵آتاکاما
بیابان.
- روز ۶والپارایسو
بندر.
- روز ۷ تا ۹منطقه‌ی دریاچه‌ها
پورتو واراس، آتشفشان اوسورنو، آبشار پتروئه و یک روز چیلوئه.
- روز ۱۰ تا ۱۳تورس دل پاینه
پاتاگونیا.
- روز ۱۴سانتیاگو
پرواز.
کجا اقامت کنیم
در سن پدرو و پورتو ناتالس اتاق‌ها محدودند؛ در تابستان زود بگیرید.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
سانتیاگو، والپارایسو و تاکستان‌ها
- تپه‌ی سن کریستوبال: با قطار کابلی یا تله‌کابین تا تندیس مریم؛ پس از باران، که هوا شسته است، دیوار برفی آند پشت شهر پیداست.
- مرکز تاریخی: میدان اصلی و کلیسای جامع، کاخ ریاست‌جمهوری لا مونِدا با تعویض نگهبانان، بازار مرکزی ماهی و تپه‌ی سانتا لوسیا.
- موزه‌ی حافظه و حقوق بشر: روایت دوران دیکتاتوری ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰؛ رایگان و اثرگذار.
- محله‌ها: لاستاریا برای کافه و موزه، بلاویستا برای دیوارنگاره و خانه‌ی پابلو نرودا (لا چاسکونا)، و ایتالیا برای طراحان محلی.
- برج کوستانرا: سکوی دیدبانی طبقه‌ی ۶۲؛ نزدیک غروب بروید.
- والپارایسو: تپه‌های آلگره و کونسپسیون را پیاده بگردید، با بالابرهای قدیمی بالا بروید و خانه‌ی نرودا (لا سباستیانا) را ببینید. کنارش وینیا دل مار است با ساحل و باغ.
- تاکستان‌ها: دره‌ی مایپو کنار شهر (با مترو و تاکسی)، کاسابلانکا سر راه والپارایسو و کولچاگوا دو ساعت جنوب‌تر.
- دره‌ی مایپو در کوهستان: دریاچه‌ی فیروزه‌ای سد ال یسو و چشمه‌های آب‌گرم، سفر یک‌روزه.
- اسکی: وایه نوادو و پیست‌های کنارش ژوئن تا سپتامبر، یک ساعت و نیم از شهر.
- کجا بمانیم: لاستاریا، پرویدنسیا یا بلاویستا؛ کنار مترو.
بیابان آتاکاما
- سن پدرو: دهکده‌ی خشتی با یک خیابان اصلی؛ همه‌ی دیدنی‌ها ده‌ها کیلومتر بیرون‌اند و با گشت یا خودروی کرایه‌ای دیده می‌شوند. ورودی‌ها را جوامع بومی اداره می‌کنند و بسیاری‌شان بلیت آنلاین از پیش می‌خواهند.
- دره‌ی ماه: تپه‌های نمک و شن با رنگ غروب؛ ۱۵ کیلومتری دهکده، با دوچرخه هم میشود رفت.
- تاتیو: حرکت چهار و نیم صبح، دمای منفی ده، ارتفاع ۴۳۰۰. فقط پس از دو روز ماندن در سن پدرو بروید.
- دریاچه‌های بلند: دو دریاچه‌ی آبی تیره‌ی میسکانتی و مینیکس پای آتشفشان، سنگ‌های سرخ و تالاب چاکسا با سه گونه فلامینگو.
- برکه‌های نمک: برکه‌ی سخار و برکه‌های بالتیناچه که مثل بحرالمیت رویش شناور می‌مانید.
- ستاره‌ها: رصد با تلسکوپ و ستاره‌شناس؛ دور ماه کامل برگزار نمی‌شود، پس تاریخ را با تقویم ماه بچینید.
- ارتفاع و خشکی: روز اول آرام بگیرید، آب زیاد بنوشید و مرطوب‌کننده‌ی لب و پوست داشته باشید.
- به بولیوی: گشت سه‌روزه‌ی خودروی دوکمک از سن پدرو تا نمک‌زار اویونی؛ ویزای بولیوی جدا لازم است.
پاتاگونیا و منطقه‌ی دریاچه‌ها
- رسیدن به تورس دل پاینه: پرواز به پورتو ناتالس (فقط تابستان) یا پونتا آرناس و سه ساعت اتوبوس؛ از پورتو ناتالس تا پارک دو ساعت.
- بلیت پارک: فقط آنلاین و از پیش، حدود ۳۵ تا ۵۰ دلار بسته به شمار روزها؛ در ورودی فروخته نمی‌شود.
- پای برج‌ها: پیاده‌روی یکروزهی هشت تا نُه ساعته تا دریاچه‌ی زیر سه برج؛ ساعت آخر روی تخته‌سنگ است.
- مسیر W: چهار تا پنج روز از یخچال گری تا دره‌ی فرانسوی و برج‌ها، با خواب در پناهگاه یا چادر آماده. جا را دو شرکت جدا می‌فروشند و برای دسامبر تا فوریه شش ماه پیش تمام میشود. مسیر O دور کامل است، هشت روز.
- بدون پیاده‌روی بلند: گشت یک‌روزه با خودرو به دیدگاه‌های دریاچه‌ی پئوئه، آبشار سالتو گرانده و قایق تا دیواره‌ی یخچال گری.
- باد و هوا: چهار فصل در یک روز و بادی که آدم را جابه‌جا می‌کند؛ لباس ضدباد و ضدآب لازم است.
- پونتا آرناس: قایق به جزیره‌ی ماگدالنا با ده‌ها هزار پنگوئن (نوامبر تا مارس).
- پورتو واراس: جاده‌ی دور دریاچه تا آبشار پتروئه و دریاچه‌ی «همه‌ی قدیسان»، و بالا رفتن با تله‌سیژ از آتشفشان اوسورنو.
- پوکون: پایتخت ماجراجویی: صعود با راهنما به دهانه‌ی آتشفشان فعال ویاریکا، چشمه‌های آب‌گرم در جنگل و رفتینگ.
- چیلوئه: خانه‌های چوبی رنگی روی پایه در کاسترو، کلیساهای چوبی (میراث جهانی) و خوراک کورانتو که در گودال می‌پزند.
- جاده‌ی جنوبی: ۱۲۰۰ کیلومتر جاده از میان آبدره، جنگل و یخچال، با غارهای مرمر دریاچه‌ی خنرال کاررا؛ برای سفر جاده‌ای دوهفته‌ای.
جزیره‌ی ایستر
- رسیدن: فقط از سانتیاگو، پنج ساعت و نیم، با یک شرکت هواپیمایی؛ بلیت گران است و زود باید گرفت.
- قانون ورود: پیش از پرواز فرم ورود آنلاین پر میشود و بلیت برگشت و رزرو اقامتگاه ثبت‌شده را می‌خواهند؛ بیشترین مدت ماندن ۳۰ روز است.
- بلیت پارک ملی: حدود ۸۰ دلار برای ده روز. بیشتر محوطه‌ها را فقط همراه راهنمای محلی مجاز میشود دید.
- دیدنی‌ها: ردیف پانزده موآی تونگاریکی هنگام طلوع، معدن سنگ رانو راراکو که تندیس‌های نیمه‌کاره هنوز در دامنه‌اش مانده‌اند، دهانه‌ی آتشفشان رانو کائو با دهکده‌ی آیینی اورونگو، و ساحل نخل‌دار آناکنا.
- چند روز: سه شب کافی است؛ با فاصله‌ی پروازها معمولاً چهار.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- پول: پزوی شیلی. کارت همه‌جا پذیرفته است ولی کارت بانکی ایران کار نمی‌کند؛ دلار نقد بیاورید و در صرافی‌های مرکز سانتیاگو تبدیل کنید. در سن پدرو و پاتاگونیا صرافی کم و نرخ بد است.
- گمرک مواد خوراکی: شیلی از سخت‌گیرترین کشورهاست: هر میوه، خشکبار، آجیل، عسل، لبنیات و دانه را باید در فرم ورود اعلام کنید؛ چمدان‌ها را با دستگاه و سگ می‌گردند و جریمه‌ی اعلامنکردن سنگین است. سوغات خوراکی را نیاورید یا اعلام کنید.
- برگه‌ی ورود: رسیدی که هنگام ورود می‌دهند را تا خروج نگه دارید؛ هتل‌ها هم برای معافیت مالیات آن را می‌خواهند.
- غذا: امپانادای گوشت و پیاز، پاستل د چوکلو (خوراک ذرت و گوشت در ظرف سفالی)، کاسوئلا (آبگوشت با ذرت و کدو)، ماهی و صدف فراوان، و ساندویچ‌های بزرگ با آووکادو.
- حلال: رستوران حلال کم است و بیشتر در سانتیاگو. شیلی بزرگ‌ترین جامعه‌ی فلسطینی‌تبار بیرون از خاورمیانه را دارد و غذای عربی در محله‌ی پاترونا‌تو فراوان است. ماهی و غذای گیاهی هم همه‌جا هست.
- ساعت غذا: ناهار ساعت یک تا سه و شام از هشت و نیم؛ عصرها «اونسه» است، چای با نان و آووکادو.
- زلزله: شیلی از لرزه‌خیزترین کشورهاست و ساختمان‌ها برایش ساخته شده‌اند؛ در ساحل، تابلوهای مسیر گریز از سونامی را ببینید.
- در شهر: سانتیاگو و والپارایسو مثل هر شهر بزرگ‌اند: گوشی را کنار خیابان دست نگیرید و شب با اپ تاکسی برگردید.
- آب و برق: آب شیر آشامیدنی است (در آتاکاما آب بطری بنوشید). دوشاخه‌ی ایرانی به پریزها می‌خورد.
- انعام: ده درصد در رستوران که هنگام پرداخت می‌پرسند.
برای مسافران ایرانی
ویزا: سفارت تهران بسته شد
ایرانیان پیش از سفر ویزا لازم دارند. به گزارش رسانه‌های فارسی، شیلی در تابستان ۱۴۰۵ (اوت ۲۰۲۶) سفارت خود در تهران را بست و امور کنسولی ایران را به سفارتش در آنکارا سپرد؛ راهنماهای قدیمی که نشانی سفارت در تهران، هزینه‌ی ۹۱ دلار و بررسی ۲۰ روزه را می‌نویسند دیگر به کار نمی‌آیند. درخواست ویزای شیلی با ثبت آنلاین در سامانه‌ی کنسولی آغاز میشود؛ پیش از هر برنامه‌ای با سفارت شیلی در آنکارا مکاتبه کنید و بپرسید حضور شخصی لازم است یا نه.
مسیر پرواز و ترانزیت
پرواز مستقیم نیست و بیشتر مسیرها دو توقف دارند. مسیرهای از راه اروپا برای گذرنامه‌ی ایرانی ویزای ترانزیت فرودگاهی می‌خواهند؛ مسیر استانبول، دوحه یا دبی و سپس سائوپائولو یا بوئنوس آیرس را بررسی کنید و قانون ترانزیت هر توقف را از شرکت هواپیمایی بپرسید.
ویزای همسایه‌ها
گذر به آرژانتین (ال کالافاته، باریلوچه، مندوسا) یا بولیوی ویزای جدا میخواهد.
ساعت
شیلی در تابستان خود (سپتامبر تا آوریل) شش ساعت و نیم و در زمستان هفت ساعت و نیم از ایران عقب‌تر است.
شماره‌های ضروری
پلیس ۱۳۳، آمبولانس ۱۳۱. سفارت ایران در سانتیاگوست.
حمل‌ونقل در شیلی
پرواز داخلی
سه شرکت، با قیمت پایین اگر زود بخرید؛ خطوط ارزان‌قیمت بار را جدا حساب می‌کنند.
اتوبوس
منظم و راحت با صندلی تخت‌شو؛ سانتیاگو تا والپارایسو یک ساعت و نیم، تا منطقه‌ی دریاچه‌ها ۱۲ ساعت شبانه.
مترو سانتیاگو
تمیز و گسترده، با کارت شارژی bip.
خودرو
برای آتاکاما، منطقه‌ی دریاچه‌ها و جاده‌ی جنوبی بهترین راه است.
کشتی
کشتی چهارروزه از پورتو مونت تا پورتو ناتالس از میان آبدره‌ها.
هزینه سفر به شیلی
اقتصادی
۵۵ تا ۹۰ دلار در روز- هاستل
- منوی ناهار و آشپزی در هاستل
- اتوبوس
- گشت‌های گروهی آتاکاما جداست
متوسط
۱۱۰ تا ۱۷۰ دلار در روز- هتل سه‌ستاره
- رستوران
- پروازهای داخلی
- گشت‌های روزانه
راحت
از ۲۲۰ دلار در روز- اقامتگاه‌های همه‌چیز‌تمام پاتاگونیا و آتاکاما
- راهنمای خصوصی
- خودروی کرایه‌ای
- رستوران‌های درجه‌یک
چه چیزهایی همراه ببریم
در یک سفر هم آفتاب بیابان هست هم سرمای منفی ده آبفشان‌ها و باد پاتاگونیا.
ضدآفتاب با SPF بالا
آفتاب آتاکاما در ارتفاع و لایه‌ی نازک اوزون جنوب، هر دو تندند.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
گشت یکروزهی والپارایسو از سانتیاگو، بندر، وینیا دل مار و یک تاکستان را بدون جابه‌جایی چمدان کنار هم می‌گذارد.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
دو منطقه، نه سه
برای ده روز، یا شمال یا جنوب را انتخاب کنید.
پاتاگونیا را زود ببندید
پناهگاه‌ها، بلیت پارک و پرواز، همه از ماه‌ها پیش.
ماه نو در آتاکاما
برای ستاره‌ها، دور از ماه کامل بروید.
آجیل را اعلام کنید
یا اصلاً نیاورید.
صبح زود در پارک
پیاده‌روی برج‌ها را پیش از هفت آغاز کنید.
دوشنبه‌ها
بیشتر موزه‌های سانتیاگو بسته‌اند.
پرسش‌های پرتکرار سفر به شیلی
آیا شیلی برای ایرانیان ویزا میخواهد؟
بله. سفارت شیلی در تهران بسته شده و طبق گزارشها امور کنسولی ایران با سفارت شیلی در آنکاراست.
بهترین زمان سفر به شیلی چه موقع است؟
برای پاتاگونیا نوامبر تا مارس؛ برای سانتیاگو و مرکز، اکتبر و نوامبر یا مارس و آوریل. آتاکاما تمام سال.
هزینه سفر به شیلی چقدر است؟
بدون بلیت بینالمللی و ویزا، سفر اقتصادی ۵۵ تا ۹۰ دلار و سفر متوسط ۱۱۰ تا ۱۷۰ دلار در روز برای هر نفر؛ پاتاگونیا گرانترین بخش است.
چند روز برای شیلی لازم است؟
یک هفته برای سانتیاگو و آتاکاما؛ دو هفته برای بیابان و پاتاگونیا با هم.
تورس دل پاینه را بدون کوهنوردی میشود دید؟
بله؛ با گشت یکروزهی خودرویی به دیدگاهها و قایق یخچال گری.
جزیره‌ی ایستر چقدر از شیلی دور است؟
حدود ۳۷۰۰ کیلومتر؛ پنج ساعت و نیم پرواز از سانتیاگو.
میشود آجیل و خشکبار به شیلی برد؟
فقط با اعلام در فرم گمرک، و ممکن است بگیرند؛ اعلامنکردن جریمه دارد.
پایتخت شیلی کجاست؟
سانتیاگو.
سفر به شیلی در پیش دارید؟
اگر برای انتخاب میان شمال و جنوب، چیدن پروازها و رزروهای پاتاگونیا و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من