راهنمای سفر به آلبانی
آلبانی تا سال ۱۹۹۱ بسته‌ترین کشور اروپا بود و هنوز ده‌ها هزار پناهگاه بتنی آن دوران در کوه و ساحلش پیداست. امروز همان کشور، ارزان‌ترین ساحل مدیترانه را دارد: آب فیروزه‌ای دریای یونی روبه‌روی جزیره‌ی کورفو، با قیمتی که نصف یونان است. دو شهر عثمانی برات و جیروکاستر با خانه‌های سنگی و سفیدشان ثبت جهانی‌اند، و در شمال، کوه‌های آلپ آلبانی یکی از بهترین پیاده‌روی‌های یک‌روزه‌ی اروپا را دارد. آلبانی عضو شنگن نیست و پولش لک است، نه یورو. برای مسافر ایرانی دو نکته از همه مهم‌تر است: با ویزای شنگن چندبار ورودی که یک بار استفاده شده باشد می‌شود بدون ویزای جدا وارد شد، و از سال ۲۰۲۲ آلبانی و ایران رابطه‌ی دیپلماتیک ندارند. در این راهنما تیرانا، شهرهای تاریخی، ساحل، کوهستان، فصل مناسب، برنامه‌ی ۵، ۸ و ۱۲ روزه، ویزا، جابه‌جایی و هزینه‌ها را آورده‌ایم.
بهترین زمان سفر به آلبانی
خرداد و شهریور (ژوئن و سپتامبر)
بهترین زمان برای ساحل: هوای ۲۷ تا ۳۰ درجه، آب ۲۲ تا ۲۶ درجه و قیمت و جمعیتی بسیار کمتر از اوج تابستان. کشتی دریاچه‌ی کومان و مسیرهای کوهستانی هم باز است.
تیر و مرداد (ژوئیه و اوت)
اوج فصل ریویرا: دمای بالای ۳۵ درجه، ساحل‌های پر و قیمت اقامت دو تا سه برابر. برای کسامیل و ساراندا از چند هفته پیش رزرو کنید. در عوض بهترین زمان کوه‌های تث و والبوناست.
فروردین و اردیبهشت، مهر (آوریل و مه، اکتبر)
برای تیرانا، برات و جیروکاستر عالی است: ۱۸ تا ۲۴ درجه و خلوت. دریا در بهار هنوز سرد است و گردنه‌ی والبونا تا اواخر خرداد برف دارد. در اکتبر بسیاری از هتلها و رستوران‌های ساحلی می‌بندند.
آبان تا اسفند (نوامبر تا مارس)
فصل باران در ساحل و برف در شمال؛ جاده‌ی تث گاهی بسته می‌شود و کشتی کومان کار نمی‌کند. شهرها باز و ارزان‌اند. نوروز (۲۲ مارس) در آلبانی تعطیل رسمی است، با هوایی حدود ۱۶ درجه در تیرانا.
آب‌وهوای تیرانا ماه‌به‌ماه
میانگین تقریبی بیشینه‌ی روز در تیرانا. ساحل جنوب در تابستان به همین گرمی و در زمستان کمی ملایم‌تر است؛ کوهستان شمال ده درجه‌ای خنک‌تر.
| ماه | بیشینه‌ی روز | یادداشت |
|---|---|---|
| ژانویه | ۱۲° | بارانی؛ برف در شمال |
| فوریه | ۱۳° | بارانی |
| مارس | ۱۶° | آغاز بهار؛ نوروز |
| آوریل | ۲۰° | خوب برای شهرها |
| مه | ۲۴° | عالی برای شهرها |
| ژوئن | ۲۸° | عالی؛ آغاز فصل ساحل و کوه |
| ژوئیه | ۳۱° | داغ؛ اوج ساحل |
| اوت | ۳۲° | داغ‌ترین و شلوغ‌ترین |
| سپتامبر | ۲۸° | عالی؛ دریای گرم |
| اکتبر | ۲۲° | شهرها؛ پایان فصل ساحل |
| نوامبر | ۱۷° | بارانی |
| دسامبر | ۱۳° | بارانی و خلوت |
مقصدهای اصلی آلبانی
تیرانا۲ روز
پایتخت رنگارنگ با میدان اسکندربیگ، مسجد ادهم‌بی، دو موزه در پناهگاه‌های اتمی دوران کمونیسم و کافه‌های محله‌ی بلوکو.
برات۱ تا ۲ روز
«شهر هزار پنجره»: خانه‌های سفید عثمانی بر دو سوی رود اوسوم و دژی که هنوز مردم درونش زندگی می‌کنند (میراث جهانی).
جیروکاستر۱ تا ۲ روز
«شهر سنگ» با بام‌های تخته‌سنگی، خانه‌های برج‌مانند، بازار قدیمی و دژی بزرگ بالای دره (میراث جهانی).
ساراندا۲ تا ۳ روز
شهر ساحلی اصلی جنوب، روبه‌روی کورفو؛ پایگاه رفتن به کسامیل، بوترینت و چشم آبی.
کسامیل و بوترینت۱ تا ۲ روز
ساحل‌های ماسه‌سفید با جزیره‌های کوچکی که می‌شود تا آن‌ها شنا کرد، و شهر باستانی بوترینت در ده دقیقه‌ای‌اش (میراث جهانی).
ریویرای آلبانی۲ تا ۴ روز
صد کیلومتر ساحل دریای یونی از گردنه‌ی لوگارا تا ساراندا: درمی، هیمارا، خلیج گیپه و بورش، با کوه در پشت و آب زلال در پیش.
شکودر۱ روز
شهر فرهنگی شمال کنار بزرگ‌ترین دریاچه‌ی بالکان، با دژ روزافا؛ دروازه‌ی کوه‌های آلپ آلبانی.
تث و والبونا۳ روز
دو دره‌ی کوهستانی آلپ آلبانی که با یک روز پیاده‌روی از روی گردنه به هم می‌رسند؛ اقامت در مهمان‌خانه‌های روستایی.
برنامه‌ی سفر به آلبانی: ۵، ۸ و ۱۲ روزه
آلبانی کوچک است اما جاده‌هایش کوهستانی و کند: از تیرانا تا ساراندا با اتوبوس حدود پنج ساعت و تا شکودر حدود دو ساعت راه است. قطار مسافری کار نمی‌کند.
۵ روز: تیرانا و شهرهای سنگی
- روز ۱تیرانا
میدان اسکندربیگ، بونک‌آرت ۲، هرم و محله‌ی بلوکو.
- روز ۲کرویا و کوه دایتی
دژ اسکندربیگ و بازار قدیم کرویا؛ عصر تله‌کابین دایتی و بونک‌آرت ۱.
- روز ۳برات
دو ساعت با اتوبوس؛ دژ، محله‌ی منگالم و غروب از گوریتسا.
- روز ۴جیروکاستر
حدود سه ساعت راه؛ دژ، بازار و یکی از خانه‌های برج‌مانند.
- روز ۵برگشت به تیرانا
حدود چهار ساعت.
۸ روز: شهرها و ساحل جنوب
- روز ۱ و ۲تیرانا
شهر و کرویا.
- روز ۳برات
شهر قدیم و دژ.
- روز ۴جیروکاستر
شهر سنگ.
- روز ۵چشم آبی و ساراندا
سر راه، چشمه‌ی چشم آبی؛ شب در ساراندا.
- روز ۶کسامیل و بوترینت
صبح بوترینت پیش از گرما، بعدازظهر ساحل.
- روز ۷هیمارا و گردنه‌ی لوگارا
جاده‌ی ساحلی رو به شمال با توقف در پورتو پالرمو.
- روز ۸برگشت به تیرانا
از راه ولوره، حدود سه ساعت و نیم از هیمارا.
۱۲ روز: با آلپ آلبانی
- روز ۱تیرانا تا شکودر
دژ روزافا و دریاچه؛ چمدان بزرگ را در شکودر بگذارید.
- روز ۲کشتی کومان تا والبونا
مینی‌بوس ساعت ۷ صبح، کشتی ساعت ۹، عصر در والبونا.
- روز ۳پیاده‌روی تا تث
شش تا هشت ساعت از روی گردنه.
- روز ۴تث و برگشت به تیرانا
آبشار گروناس، سپس مینی‌بوس به شکودر و تیرانا.
- روز ۵ تا ۱۱جنوب
برنامه‌ی هشت‌روزه از روز سوم: برات، جیروکاستر، ساراندا، کسامیل و ریویرا.
- روز ۱۲تیرانا
خرید در بازار نو و پرواز.
کجا اقامت کنیم
در برات و شکودر مهمان‌خانه‌های خانوادگی در خانه‌های قدیمی بهترین گزینه‌اند؛ در ساراندا برای ژوئیه و اوت چند هفته زودتر رزرو کنید.
خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
تیرانا و اطراف
- میدان اسکندربیگ: میدان بزرگ بی‌خودرو با تندیس قهرمان ملی، موزه‌ی تاریخ ملی با موزاییک بزرگ سردرش، اپرا و برج ساعت.
- مسجد ادهم‌بی: مسجد کوچک قرن هجدهم در گوشه‌ی میدان با دیوارنگاره‌هایی از درخت، آبشار و پل، که در مسجدها کمیاب است. در دوران کمونیسم بسته بود و بازگشایی‌اش در ۱۹۹۱ نشانه‌ی پایان ممنوعیت دین شد.
- بونک‌آرت ۱ و ۲: دو پناهگاه اتمی که موزه‌ی تاریخ دوران کمونیسم شده‌اند: شماره‌ی ۲ در مرکز شهر است (ورودی حدود ۹۰۰ لک)؛ شماره‌ی ۱ بزرگ‌تر است، پنج طبقه زیر زمین، کنار ایستگاه تله‌کابین دایتی.
- هرم تیرانا: بنای یادبود انور خوجه که حالا مرکز فناوری جوانان است؛ از پله‌های روی بدنه‌اش می‌شود تا بالا رفت.
- خانه‌ی برگ‌ها: ساختمان شنود پلیس مخفی سابق، امروز موزه‌ی نظارت و جاسوسی.
- بلوکو: محله‌ای که تا ۱۹۹۱ فقط سران حزب اجازه‌ی ورود به آن داشتند و حالا پر از کافه و رستوران است؛ ویلای خوجه هنوز آن‌جاست.
- بازار نو: بازار میوه، پنیر، زیتون و عسل با رستوران‌های کباب و ماهی در پیرامونش.
- کوه دایتی: تله‌کابین یک ربع‌ساعته تا حدود ۱۰۵۰ متری دامنه‌ی کوه (قله ۱۶۱۳ متر است)؛ بلیت رفت‌وبرگشت حدود ۱۵۰۰ لک. با بونک‌آرت ۱ در یک نیم‌روز جور می‌شود.
- مرکز جهانی بکتاشیه: تیرانا مرکز جهانی طریقت بکتاشی است؛ تکیه و موزه‌ی کوچکش در شرق شهر بازدید دارد و برای ایرانیان، با نام‌های علی و حسین بر دیوارها، آشناست.
- کرویا: یک ساعت از تیرانا: دژ اسکندربیگ با موزه‌اش، و بازار سرپوشیده‌ی قدیمی برای گلیم، مس و کلاه نمدی.
- دورس: بندر کنار دریای آدریاتیک در چهل دقیقه‌ای پایتخت، با آمفی‌تئاتر رومی میان خانه‌ها. ساحلش شنی و کم‌عمق است، اما آب جنوب بسیار زلال‌تر است.
برات، جیروکاستر و جنوب تاریخی
- منگالم و گوریتسا: دو محله‌ی قدیم برات بر دو سوی رود؛ عکس معروف پنجره‌ها را از پل یا از کرانه‌ی گوریتسا در نور عصر بگیرید.
- دژ برات: بیست دقیقه سربالایی سنگ‌فرش. درون باروها هنوز خانه، مهمان‌خانه و کلیساهای کوچک بیزانسی هست؛ موزه‌ی اونوفری شمایل‌های قرن شانزدهم با سرخِ ویژه‌ی این نقاش را دارد.
- موزه‌ی مردم‌شناسی برات: خانه‌ای عثمانی با اسباب زندگی، برای دیدن درون این خانه‌ها.
- تنگه‌ی اوسوم: دره‌ای ۲۶ کیلومتری در یک ساعت و نیمی برات؛ در بهار برای قایق‌رانی آب دارد و در تابستان می‌شود در بسترش راه رفت و شنا کرد.
- دژ جیروکاستر: از بزرگ‌ترین دژهای بالکان، با تالار توپ‌ها، هواپیمای آمریکایی دهه‌ی پنجاه و برج ساعت؛ چشم‌انداز دره‌ی درینو از بالای آن است.
- خانه‌های برج‌مانند: خانه‌های زکاته و اسکندولی نشان میدهند خاندان‌های توانگر عثمانی چگونه زندگی می‌کردند: طبقه‌ی پایین سنگی و دفاعی، اتاق مهمان پرنقش در بالا.
- بازار جیروکاستر: چند کوچه‌ی سنگ‌فرش شیب‌دار با مغازه‌های فرش، سنگ‌تراشی و گلدوزی. کف کوچه‌ها لغزنده است؛ کفش با کف خوب بپوشید.
- چشم آبی: چشمه‌ای که آب آبیِ تند از ژرفای بیش از پنجاه متر بالا می‌آید، میان جیروکاستر و ساراندا. از پارکینگ دو کیلومتر پیاده‌روی دارد؛ ورودی ۵۰ لک. شنا در خود چشمه ممنوع است.
- بوترینت: شهری که یونانیان، رومیان، بیزانسی‌ها و ونیزی‌ها پشت سر هم ساخته‌اند، در جنگلی کنار تالاب: تئاتر، تعمیدگاه با کف موزاییک و دژ ونیزی. ورودی ۱۰۰۰ لک؛ صبح زود بروید.
- آپولونیا: ویرانه‌های شهر یونانی‌ـ‌رومی با صومعه‌ای قرون‌وسطایی، نزدیک فیر؛ سر راه تیرانا به ساحل جا می‌شود.
- پرمت و چشمه‌های بنیه: حوضچه‌های آب گرم رایگان کنار پل سنگی عثمانی، در دره‌ی رود ویوسا که نخستین پارک ملی «رود وحشی» اروپاست.
ریویرا و ساحل یونی
- گردنه‌ی لوگارا: جاده از میان جنگل کاج تا هزار متر بالا می‌رود و ناگهان همه‌ی ساحل زیر پا پیدا می‌شود. از ژوئیه‌ی ۲۰۲۴ تونلی هم هست که راه را کوتاه می‌کند؛ برای چشم‌انداز، دست‌کم یک بار از خود گردنه بروید.
- درمی و دریمادس: ساحل‌های دراز سنگ‌ریزه‌ای با آب بسیار زلال؛ پرجنب‌وجوش‌ترین بخش ریویرا در تابستان، با باشگاه‌های ساحلی و موسیقی.
- خلیج گیپه: ساحلی در دهانه‌ی یک تنگه که فقط با نیم ساعت پیاده‌روی یا قایق می‌شود به آن رسید.
- هیمارا: شهرک ساحلی آرام‌تر در میانه‌ی راه، با چند ساحل در پیاده‌روی و قیمت‌هایی پایین‌تر از کسامیل؛ پایگاه خوبی برای چند شب.
- پورتو پالرمو: دژ سه‌گوش علی‌پاشا روی شبه‌جزیره‌ای کوچک، کنار تونل زیردریایی‌های دوران کمونیسم.
- بورش: درازترین ساحل ریویرا، هفت کیلومتر، با باغ‌های زیتون در پشتش و خلوت حتی در اوت.
- ساراندا: گردشگاه ساحلی، خرابه‌های کنیسه و کلیسای قرن پنجم در میان شهر، و دژ لکورسی برای تماشای غروب روی کورفو.
- کسامیل: چهار جزیره‌ی کوچک روبه‌روی ساحل؛ به دوتای نزدیک‌تر می‌شود شنا کرد یا قایق پدالی گرفت. بیشتر ساحل را تخت‌های کرایه‌ای پر کرده‌اند؛ قیمت جفت تخت و چتر را پیش از نشستن بپرسید.
- ولوره: شهری که استقلال آلبانی در ۱۹۱۲ در آن اعلام شد، جایی که آدریاتیک و یونی به هم می‌رسند. فرودگاه تازه‌اش تا تابستان ۲۰۲۶ هنوز پرواز مسافری نداشت.
- کف ساحل‌ها: بیشتر ساحل‌های ریویرا سنگ‌ریزه‌ای‌اند و در صخره‌ها توتیای دریایی هست؛ کفش آب راه رفتن را آسان می‌کند.
شکودر و آلپ آلبانی
- دژ روزافا: بالای تپه‌ای که سه رود در پایش به هم می‌رسند، با افسانه‌ی زنی که در دیوارش جا گرفت؛ بهترین زمان، ساعت پیش از غروب است.
- دریاچه‌ی شکودر: بزرگ‌ترین دریاچه‌ی بالکان، مشترک با مونته‌نگرو؛ روستای شیروکا در کرانه‌اش رستوران‌های ماهی دارد. شهر هموار است و مردمش با دوچرخه رفت‌وآمد می‌کنند.
- کشتی دریاچه‌ی کومان: دو ساعت و نیم میان دیواره‌های بلند صخره‌ای، از کومان تا فیرزه. حرکت ساعت ۹ صبح از کومان و ۱۳ از فیرزه؛ بلیت حدود ۹ تا ۱۰ یورو؛ از میانه‌ی آوریل تا آغاز نوامبر.
- رسیدن به کشتی: مینی‌بوس حدود ساعت ۷ صبح از شکودر راه می‌افتد (دو ساعت). مهمان‌خانه‌های شکودر کل مسیر مینی‌بوس، کشتی و مینی‌بوس والبونا را یک‌جا رزرو می‌کنند؛ در تابستان از پیش بگیرید.
- والبونا تا تث: حدود ۱۴ تا ۱۷ کیلومتر، شش تا هشت ساعت، با گردنه‌ای در نزدیک ۱۸۰۰ متر. مسیر نشانه‌گذاری شده و فنی نیست، اما شیب تندی دارد. فصلش از اواخر ژوئن تا اکتبر است.
- تث: روستایی پراکنده در ته دره با کلیسای سنگی کوچک و برج سنگی قدیمی. آبشار سی‌متری گروناس یک ساعت پیاده‌روی است و چشم آبیِ تث حدود سه ساعت رفت.
- جاده‌ی تث: حالا آسفالت است و با خودروی معمولی می‌شود رفت. مینی‌بوس هر روز ساعت ۷ صبح از شکودر می‌رود، دو ساعت، ۱۰ تا ۱۲ یورو.
- مهمان‌خانه‌ها: اقامت با شام و صبحانه حدود ۲۰ تا ۳۵ یورو برای هر نفر است و بیشترشان با واتس‌اپ رزرو می‌گیرند.
- پول نقد در کوه: در تث و والبونا خودپرداز و صرافی نیست؛ همه‌ی پول کوه را در شکودر به لک تبدیل کنید.
پول، غذا و نکته‌های عملی
- لک: کارت بانکی ایران کار نمی‌کند؛ یورو نقد بیاورید و در صرافی‌های شهر تبدیل کنید، نه در فرودگاه.
- یورو یا لک: هتلها و گشت‌ها قیمت را به یورو می‌گویند و یورو می‌گیرند؛ اتوبوس، کافه، بازار و مغازه‌های کوچک فقط لک. لک را بیرون از آلبانی نمیشود تبدیل کرد؛ پیش از رفتن خرجش کنید.
- غذا: بیرک (پیراشکی ورقه‌ای پنیر یا اسفناج) برای صبحانه، تاوه کوسی (بره و برنج پخته در ماست)، فرگسه (فلفل و گوجه با پنیر در ظرف سفالی)، کوفته، و در ساحل ماهی و صدف تازه. قهوه ۱۰۰ تا ۲۰۰ لک و خوراک اصلی رستوران ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ لک.
- حلال: حدود نیمی از مردم مسلمان‌اند، اما گوشت خوک در رستوران‌ها رایج است و نشان حلال کم دیده می‌شود. در تیرانا و شکودر رستوران حلال هست؛ جای دیگر بپرسید کباب و کوفته از چه گوشتی است. ماهی، غذای گیاهی و لبنیات همه‌جا فراوان است.
- آری و نه: تکان دادن سر به بالا و پایین یعنی «نه» و به چپ و راست یعنی «آری»؛ برعکس عادت ما. با «پو» (آری) و «یو» (نه) مطمئن شوید.
- آب: آب بطری بنوشید؛ یک و نیم لیتر ۵۰ تا ۸۰ لک.
- زبان: جوان‌ها انگلیسی و بسیاری از بزرگ‌ترها ایتالیایی می‌دانند. زبان آلبانیایی به هیچ زبان همسایه‌ای نمی‌ماند.
- مهمان‌نوازی: تعارف قهوه یا راکی از سوی صاحب‌خانه رسم است؛ اگر راکی نمی‌نوشید، قهوه را بپذیرید.
- ترکیب با همسایه‌ها: یونان در شنگن است و کشتی کورفو از ساراندا نیم ساعت راه است. مونته‌نگرو، مقدونیه‌ی شمالی و کوزوو هر کدام قانون خودشان را برای دارندگان ویزای شنگن دارند (۱۵ تا ۳۰ روز)؛ پیش از رفتن جدا بپرسید.
- انعام: گرد کردن صورت‌حساب یا پنج تا ده درصد در رستوران.
برای مسافران ایرانی
ویزا
آلبانی عضو شنگن نیست و ایرانیان ویزا لازم دارند. دو راه هست. اگر ویزای شنگن چندبار ورود معتبر دارید که دست‌کم یک بار با آن وارد شنگن شده‌اید، یا ویزای چندبار ورود آمریکا یا بریتانیا که در همان کشور استفاده شده، یا اقامت این کشورها، تا ۹۰ روز بدون ویزای آلبانی وارد می‌شوید. در غیر این صورت درخواست ویزای نوع C از سامانهی رسمی e-visa.al آغاز می‌شود. منابع درباره‌ی ادامه‌ی کار هم‌سخن نیستند: برخی آن را سراسر آنلاین می‌دانند و برخی مراجعه‌ی حضوری به نمایندگی آلبانی در ترکیه را لازم می‌نویسند. هزینه هم از ۶۰ یورو (منابع انگلیسی) تا ۸۰ تا ۱۶۰ دلار (آژانس‌ها، با کارمزد) آمده و زمان بررسی ۱۵ تا ۳۰ روز کاری. آلبانی در ایران سفارت ندارد؛ پیش از هر هزینه‌ای از سفارت آلبانی در آنکارا بپرسید و دست‌کم دو ماه زودتر اقدام کنید.
نبود رابطه‌ی دیپلماتیک
آلبانی در سپتامبر ۲۰۲۲ رابطه‌اش را با ایران قطع کرد و سفارت ایران در تیرانا بسته است؛ در آلبانی خدمات کنسولی ایران در دسترس نیست. از گذرنامه، ویزا و بیمه رونوشت کاغذی و دیجیتال داشته باشید. در مرز، رزرو اقامت، بلیت برگشت و پول کافی (حدود ۵۰ یورو برای هر روز) را آماده نشان دهید.
پرواز و راه‌های رسیدن
پرواز مستقیم نیست. آسان‌ترین راه یک توقف در استانبول است که روزی چند پرواز به تیرانا دارد؛ از دبی هم پرواز مستقیم به تیرانا هست. اگر ویزای شنگن دارید، از کورفوی یونان با کشتی نیم‌ساعته (۱۹ تا ۲۵ یورو) به ساراندا می‌رسید، و از باری ایتالیا کشتی شبانه به دورس می‌رود.
برق و ساعت
دوشاخه‌ی ایرانی به پریزها می‌خورد. ایران در زمستان دو ساعت و نیم و در تابستان یک ساعت و نیم از آلبانی جلوتر است.
شماره‌ی ضروری
شماره‌ی اضطراری ۱۱۲.
حمل‌ونقل در آلبانی
اتوبوس و فورگون
تنها حمل‌ونقل عمومی میان شهرها. فورگون‌ها (مینی‌بوس) اغلب وقتی پر شدند راه می‌افتند و بیشتر حرکت‌ها صبح است. از تیرانا: برات دو ساعت و ۵۰۰ لک، ساراندا پنج ساعت و ۱۵۰۰ لک، شکودر حدود دو ساعت. کرایه را نقد در خودرو می‌دهید.
ترمینال‌های تیرانا
بیرون از مرکز شهرند و برای شمال، جنوب و مسیرهای بین‌المللی جدا هستند؛ پیش از رفتن از محل اقامت بپرسید کدام.
از فرودگاه
فرودگاه ۱۵ کیلومتری شمال شهر است؛ اتوبوس فرودگاه تا مرکز حدود ۴۰۰ لک.
خودروی کرایه‌ای
از روزی ۲۰ تا ۵۰ یورو و بهترین راه برای ریویرا. گواهی‌نامه‌ی بین‌المللی بیاورید. رانندگی محلی پرشتاب است و سبقت در پیچ رایج؛ شب بیرون از شهرها نرانید. بعضی قراردادها رفتن به جاده‌ی خاکی را جریمه می‌کنند.
تاکسی
تاکسی‌متر دارند؛ بخواهید روشنش کنند یا کرایه را پیش از سوار شدن توافق کنید.
کشتی
ساراندا تا کورفو روزی چند بار در تابستان، نیم ساعت با تندرو؛ کشتی دریاچه‌ی کومان در شمال.
هزینه سفر به آلبانی
اقتصادی
۳۵ تا ۵۰ یورو در روز- تخت هاستل (۱۰ تا ۲۰ یورو)
- بیرک، کباب و رستوران‌های ساده
- اتوبوس و فورگون
- ساحل‌های رایگان و پیاده‌روی
متوسط
۷۰ تا ۱۱۰ یورو در روز- اتاق دونفره در مهمان‌خانه یا هتل سه‌ستاره
- رستوران و غذای دریایی
- خودروی کرایه‌ای مشترک یا گشت یک‌روزه
- ورودی‌ها و تخت ساحلی
راحت
از ۱۵۰ یورو در روز- هتل ساحلی چهار یا پنج‌ستاره
- خودرو با راننده
- قایق خصوصی در ریویرا
- رستوران‌های درجه‌یک
چه چیزهایی همراه ببریم
برای ساحل سنگ‌ریزه‌ای، شهرهای سنگ‌فرش و کوه در یک سفر.
ضدآفتاب با SPF بالا
آفتاب ساحل یونی در تابستان تند است و دژها و بوترینت سایه‌ی کمی دارند.
مشاهده در آمازونAmazon ←کاور ضدآب گوشی
برای شنا تا جزیره‌های کسامیل، قایق خلیج گیپه و کشتی دریاچه‌ی کومان.
مشاهده در آمازونAmazon ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
قبل از سفر رزرو کنید
چشم آبی، بوترینت و کسامیل هر کدام در سویی از ساراندا هستند و اتوبوس میانشان کم است؛ گشت یک‌روزه هر سه را در یک روز کنار هم می‌گذارد.
eSIM آلبانی
رومینگ اروپا آلبانی را پوشش نمی‌دهد؛ برای نقشه، واتس‌اپِ مهمان‌خانه‌ها و برنامه‌ی اتوبوس‌ها لازم می‌شود.
خرید eSIMAiralo ←خرید از این لینک‌ها از تهیه‌ی این راهنماها حمایت می‌کند.
نکات سفر
ژوئن یا سپتامبر برای ساحل
همان آب و آفتاب، با نیمی از قیمت و جمعیت اوت.
یک یا دو پایگاه در ریویرا
به‌جای هر شب یک روستا، در هیمارا یا ساراندا بمانید و ساحل‌ها را روزانه بگردید.
صبح حرکت کنید
بیشتر اتوبوس‌ها پیش از ظهر می‌روند و بعدازظهر گزینه‌ای نمی‌ماند.
لک خرد همراه داشته باشید
برای اتوبوس، کافه و ورودی‌ها؛ اسکناس درشت را هتل خرد می‌کند.
برای کوه یک روز اضافه بگذارید
باران یا مه می‌تواند گذر از گردنه‌ی والبونا را یک روز عقب بیندازد.
نشانی را روی نقشه نشان دهید
نام خیابان‌ها کم به کار می‌رود؛ راننده‌ها با نام مکان‌های شناخته‌شده راه را می‌یابند.
پرسش‌های پرتکرار سفر به آلبانی
آیا آلبانی برای ایرانیان ویزا میخواهد؟
بله. استثنا: دارندگان ویزای شنگن چندبار ورودِ معتبر و یکبار استفادهشده، یا ویزای چندبار ورود آمریکا و بریتانیا، تا ۹۰ روز بدون ویزا وارد میشوند. دیگران از سامانهی e-visa.al درخواست میدهند.
آیا آلبانی عضو شنگن است؟
نه؛ عضو اتحادیهی اروپا هم نیست. ویزای آلبانی برای کشورهای شنگن اعتبار ندارد و روزهای اقامت در آلبانی از ۹۰ روز شنگن کم نمیشود.
واحد پول آلبانی چیست؟
لک. هتلها یورو میپذیرند، اما برای خرج روزانه لک لازم است.
بهترین زمان سفر به آلبانی چه موقع است؟
ژوئن و سپتامبر برای ساحل؛ آوریل، مه و اکتبر برای شهرها؛ اواخر ژوئن تا سپتامبر برای کوه‌های شمال.
هزینه سفر به آلبانی چقدر است؟
بدون بلیت هواپیما و ویزا، سفر اقتصادی ۳۵ تا ۵۰ یورو و سفر متوسط ۷۰ تا ۱۱۰ یورو در روز برای هر نفر؛ در ژوئیه و اوت اقامت ساحلی دو تا سه برابر می‌شود.
در آلبانی غذای حلال پیدا می‌شود؟
در تیرانا و شکودر رستوران حلال هست، اما با وجود جمعیت مسلمان، گوشت خوک رایج است و باید پرسید. ماهی و غذای گیاهی همه‌جا هست.
چند روز برای آلبانی کافی است؟
پنج روز برای تیرانا، برات و جیروکاستر؛ هشت روز با ساحل جنوب؛ دوازده روز با کوه‌های شمال.
پایتخت آلبانی کجاست؟
تیرانا.
سفر به آلبانی در پیش دارید؟
اگر برای چیدن مسیر میان ساحل، شهرهای تاریخی و کوه، ترکیب با یونان یا مونته‌نگرو و بودجه‌ی سفرتان کمک می‌خواهید، خوشحال می‌شوم کمکتان کنم.
همکاری با من